رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شهیدان، جانبازان، آزادگان و خانواده‌های آنان و رسیدگی به ایشان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام به ملّت ایران در آغاز مسئولیّت رهبرى— ۱۳۶۸/۰۳/۱۸

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۰
۱۳۶۸۱۴۰۰

فقط سال ۱۳۷۶همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

من نمی‌دانم خدای عظیم؛ خدایی که همه‌ی عظمتهای عالم از وجود او ناشی می‌شود، وقتی چیزی را عظیم بخواند، آن چیز چقدر عظمت پیدا می‌کند. اجر جانبازان همین است. اینها ارزشهای الهی است. بازماندگان شهدا و کسان جانبازان و افرادی که به نحوی مصیبت مجاهدت را چشیده‌اند - که لفظ ایثارگران به آنها اطلاق می‌شود و لفظ درستی است؛ چرا که آزادگان و مفقودان و خانواده‌هایشان واقعاً ایثارگر بوده‌اند - همه از سفره‌ی بی‌نهایت فضل الهی در باب جهاد و شهادت برخوردار می‌شوند. شرطش این است که با خدای متعال حساب باز کنند. «احتساب»؛ با خدا حساب کنند. آن‌گاه اجرشان را دریافت می‌کنند. بعضی از بازماندگان شهدا، به جای یک مجاهدت، چندین مجاهدت کرده‌اند. از یک جهت، مجاهدت کردند که فرزند خوبی را پرورش دادند و این مجاهدت اجر دارد. از این جهت نیز مجاهدت کردند که مایه‌ی امید و نور دیده‌شان را در راه خدا به جبهه فرستادند. مجاهدت دیگر آن بود که نگرانیهای دوره‌ی حضور فرزندشان را که در جبهه به سر می‌برد، تحمّل کردند. شبهای عملیات، خانواده‌هایی که عزیزی در جبهه داشتند، مضطرب می‌شدند. این نیز مجاهدت است. لحظه لحظه‌ی اضطراب شما مادران پیش خدای متعال محفوظ است. خیال نکنید اینها گم می‌شود؛ در دیوان الهی محفوظ است. یک مجاهدت دیگر هم آن بود که وقتی خبر شهادت عزیز خود را شنیدند، بی‌صبری و بی‌تابی به خرج ندادند و جبهه‌ی حق را دشمن‌شاد نکردند. ملت ایران در دنیا به استقامت معروف شد. بنده در دوره‌ی مسؤولیت اجرایی، رؤسا و شخصیتهای برجسته‌ی سیاسی و انقلابیِ سراسر دنیا را می‌دیدم که وقتی در مورد ملت ایران حرف می‌زدند، از وجنات و کلماتشان روشن بود که از اعماق دل برای ملت ایران احترام قائلند. آنها این احترام را به دلیل همین مواردی که گفتیم، قائل می‌شدند. شنیده نشد که خانواده‌ی شهیدی بی‌تابی و ناشکری کند. البته گریه کردن ایرادی ندارد؛ امّا ناشکری نکردند. برای خدا دادند و این، آن چیزی است که مردان بزرگ عالم را تحت تأثیر قرار می‌دهد. زمانی من به مازندران آمدم. در یکی از شهرهای مازندران، بعد از سخنرانی، وقتی می‌خواستم سوار اتومبیل شوم، دیدم خانمی به اطرافیان اصرار می‌ورزد که با من صحبت کند. گفتم که بگذارند بیاید. خانم جلو آمد و گفت: پسر من در دست بعثیها اسیر بود. همین چند روز قبل به من خبر دادند که او زیر شکنجه کشته شده است. شما که به تهران رفتید، از قول من به امام سلام برسانید و بگویید: پسر من فدای شما؛ من ناراحت نیستم.

ایثارها و فداکاری‌ها، عامل رسیدن کشور به جایگاه کنونی

این مجموعه ایثارها، امروز کشور ما را به این‌جا رسانده است. مگر تصوّر میشد که کوچک و بزرگِ ملتی تنها، بدون هیچ پشتوانه جهانی و بدون هیچ کمک قابل ذکر از سوی هیچ گوشه‌ای از قدرتهای عالم، بتواند این‌گونه در میدان جهاد مقدّس و دفاع از خود و سازندگی و استقلال و مبارزه با همه نوع فشارهای دشمنان قلدر ایستادگی کند و روزبه‌روز دشمنان را متعجّبتر نماید؟ مگر ممکن بود که بدون این گذشتها و این ایثارها و این فداکاریها، ما به این‌جا برسیم؟ هر کدام از شما که این‌جا هستید؛ چه آزادگان عزیز، چه آنهایی که هنوز دربندند، چه خانواده‌هایتان، چه فرزندانتان، چه پدران و مادرانتان، چه همسرانتان، چه خانواده‌های شهدا، چه خانواده‌های جانبازان، چه فرزندان شهدا، و همه کسانی که به نحوی رنجها را بر جسم و جان …

دو هزار شهید و ایثارگران مؤمن و صادق استان هرمزگان

… به بهترین وجهى حضور خودشان را نشان داده‌اند. برادران شیعه و سنّى در کنار هم و دست ‌در‌ دست هم، دور از تشنّجى که دشمن همیشه خواسته است میان برادران مسلمان به وجود بیاورد، در کنار هم، هم کار کرده‌اند، هم مبارزه کرده‌اند و هم در دفاع هشت‌ساله شرکت کرده‌اند. این استان دو هزار شهید [دارد] و تعداد بى‌شمارى ایثارگر، جوانان بسیجى و بخصوص غواصّهایى که در هر ‌جایى بوده‌اند، نشان داده‌اند که جوانهاى مؤمن و فداکار و علاقه‌مندى هستند. امروز هم ایثارگران این خطّه جزو ایثارگران پُرشور و مؤمن و صادقى هستند که حرکات آنها، تلاش آنها، دلسوزى آنها و علاقه‌مندى آنها از چشم مردم و چشم مسئولین پنهان نیست و نظام جمهورى اسلامى با این دید با این استان و با این مردم رفتار کرد: مردمى علاقه‌مند و صادق، سربازان حقیقى اسلام و قرآن و نظام جمهورى اسلامى.

ارزش قائل شدن برای خانواده‌های شهدا، اسرا، مفقودان و جانبازان

هر مجموعه‌ای از انسانها که در راه یک هدف بزرگ و مقدّس و عالی - نه هدف بیهوده - مصیبتهایی را بزرگوارانه تحمّل کند، بخشی از آن ارزشها را به خود اختصاص خواهد داد. برای این است که ما برای خانواده‌های شهدا و اسرا و مفقودان و جانبازان و خودِ جانبازان و خودِ اسرای در دست دشمن، ارزش قائلیم. بیخود نیست که یک ملت و یک تاریخ، برای یک عدّه انسان ارزش قائل میشود. اگر بیصبری بود، این ارزشها آفریده نمیشد. البته لحظه‌های اسارت، حقیقتاً لحظه‌های سختی است؛ آن هم اسارت در دست این دشمنانی که وقتی آزادگان عزیز ما برگشتند، گفتند که آنها با اسرای خودشان چگونه …

یکسان نبودن خانواده‌های شهدا، جانبازان و مفقودان با دیگران نزد خدا

… این امتحان، امتحان بزرگی برای شماست و بدانید عزیزان من! هر یک از این مصائب الهی که برای انسان پیش می‌آید، در کنار خود اجر بزرگ و عایدی هم دارد. قضیه یکطرفه نیست. انسان در مقابل دشواری و محنت، از خدای متعال عوض میگیرد و هیچ کس در دستگاه الهی مغبون نمیشود. آن کسی که فرزندش شهید شده است، با آن کسی که فرزندش در خانه کنار او با راحتی زندگی میکند، پیش خدا یکسان نیستند. آن کسی که در راه خدا، سلامت خود یا سلامت عزیزش را از دست داده است، پیش آن‌که این رنج را ندارد، یکسان نیستند. آن کسی که عزیزش از او دور است و خبری از او ندارد، با دیگران یکسان نیست. بر روی همه تلاشها و فعّالیتهایی که یک انسان یا یک جامعه انجام میدهد، اجر الهی هست؛ «و هم فیها لایبخسون»[1] . در دستگاه خدا، هیچ کس دچار غَبن و بَخس نمیشود؛ این را بدانید. این، یک امتحان الهی است و امیدواریم که خدای متعال هم کمک بفرماید. این آقایان مسؤولان بخش …

هر ایثارگر در حقیقت یک شهید زنده

جانبازان عزیز! در هر میدانى که شما به‌ عنوان یک مجموعه‌ى ارزشى حضور داشته‌اید، نشان داده‌اید که داراى ابتکار، قدرت اراده، توان بیش از معمولِ سازندگى و برازندگى هستید. در میدان دفاع مقدّس، مجموعه‌ى شما و جوانان این کشور، ایثارگران ما که هر کدام در حقیقت یک شهید زنده هستند، توانست کارى را نشان بدهد که در تاریخ کشور ما هم بى‌نظیر بود، در دنیا هم انصافاً یا بى‌نظیر و یا کم‌‌نظیر بود. همین شما جوانها، همین اراده‌ها، همین قدرت نفسانى و معنوى موجب شد که در مقابله‌ى دنیاى استکبار و کفر با نظام اسلامى، با وجود اینکه طرف مقابل شما از امکانات مادّىِ بیشترى برخوردار بود، شما پیروز شدید. این درس، درسى نیست که به این زودى براى یک ملّت قابل فراموش …