رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شهیدان، جانبازان، آزادگان و خانواده‌های آنان و رسیدگی به ایشان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام به ملّت ایران در آغاز مسئولیّت رهبرى— ۱۳۶۸/۰۳/۱۸

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۰
۱۳۶۸۱۴۰۰

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

من نمی‌دانم خدای عظیم؛ خدایی که همه‌ی عظمتهای عالم از وجود او ناشی می‌شود، وقتی چیزی را عظیم بخواند، آن چیز چقدر عظمت پیدا می‌کند. اجر جانبازان همین است. اینها ارزشهای الهی است. بازماندگان شهدا و کسان جانبازان و افرادی که به نحوی مصیبت مجاهدت را چشیده‌اند - که لفظ ایثارگران به آنها اطلاق می‌شود و لفظ درستی است؛ چرا که آزادگان و مفقودان و خانواده‌هایشان واقعاً ایثارگر بوده‌اند - همه از سفره‌ی بی‌نهایت فضل الهی در باب جهاد و شهادت برخوردار می‌شوند. شرطش این است که با خدای متعال حساب باز کنند. «احتساب»؛ با خدا حساب کنند. آن‌گاه اجرشان را دریافت می‌کنند. بعضی از بازماندگان شهدا، به جای یک مجاهدت، چندین مجاهدت کرده‌اند. از یک جهت، مجاهدت کردند که فرزند خوبی را پرورش دادند و این مجاهدت اجر دارد. از این جهت نیز مجاهدت کردند که مایه‌ی امید و نور دیده‌شان را در راه خدا به جبهه فرستادند. مجاهدت دیگر آن بود که نگرانیهای دوره‌ی حضور فرزندشان را که در جبهه به سر می‌برد، تحمّل کردند. شبهای عملیات، خانواده‌هایی که عزیزی در جبهه داشتند، مضطرب می‌شدند. این نیز مجاهدت است. لحظه لحظه‌ی اضطراب شما مادران پیش خدای متعال محفوظ است. خیال نکنید اینها گم می‌شود؛ در دیوان الهی محفوظ است. یک مجاهدت دیگر هم آن بود که وقتی خبر شهادت عزیز خود را شنیدند، بی‌صبری و بی‌تابی به خرج ندادند و جبهه‌ی حق را دشمن‌شاد نکردند. ملت ایران در دنیا به استقامت معروف شد. بنده در دوره‌ی مسؤولیت اجرایی، رؤسا و شخصیتهای برجسته‌ی سیاسی و انقلابیِ سراسر دنیا را می‌دیدم که وقتی در مورد ملت ایران حرف می‌زدند، از وجنات و کلماتشان روشن بود که از اعماق دل برای ملت ایران احترام قائلند. آنها این احترام را به دلیل همین مواردی که گفتیم، قائل می‌شدند. شنیده نشد که خانواده‌ی شهیدی بی‌تابی و ناشکری کند. البته گریه کردن ایرادی ندارد؛ امّا ناشکری نکردند. برای خدا دادند و این، آن چیزی است که مردان بزرگ عالم را تحت تأثیر قرار می‌دهد. زمانی من به مازندران آمدم. در یکی از شهرهای مازندران، بعد از سخنرانی، وقتی می‌خواستم سوار اتومبیل شوم، دیدم خانمی به اطرافیان اصرار می‌ورزد که با من صحبت کند. گفتم که بگذارند بیاید. خانم جلو آمد و گفت: پسر من در دست بعثیها اسیر بود. همین چند روز قبل به من خبر دادند که او زیر شکنجه کشته شده است. شما که به تهران رفتید، از قول من به امام سلام برسانید و بگویید: پسر من فدای شما؛ من ناراحت نیستم.

قدردانی از ایثارگران به‌ویژه شهیدان فریضه‌ای عینی و همیشگی

… دشوار را از افق زندگى این ملّت زدود و به نام خداى بزرگ و یارى ولىّ‌الله‌الاعظم (ارواحنا فداه) و با رهبرى امام راحل بزرگوار، کشور را نجات داد. همیشه و در همه‌ى تجربه‌هاى دشوار ملّى، همان‌گونه فداکارى‌ها است که سپیده‌ى نجات کشور و ملّت را پدیدار میسازند؛ بدین جهت وظیفه‌ى قدردانى از ایثارگران، بویژه شهیدان، فریضه‌اى عینى و تعیینى و همیشگى است.

اولویت ایثارگران، رزمندگان و بسیجیان در امکانات دولتی

۲- تقویت و ترجیح ارزشهای انقلابی در عرضه کردن منابع مالی و امکانات دولتی با اولویت دادن به کسانی که این منابع را در راه توسعه‌ی کشور و رشد آرمانهای انقلابی و اسلامی به کار میبرند و کسانی که در راه تحکیم انقلاب و نظام اسلامی تلاش بزرگی کرده‌اند از قبیل ایثارگران و رزمندگان و بسیجیان.

لزوم احترام همگان به خانوادهٔ شهدا، جانبازان، آزادگان و خانوادهٔ مفقودان

حالا آنچه را من به شما عرض میکنم، این است که آن چیزى که محصول این فداکارى بزرگ است، باید قدر دانسته بشود؛ قضیّه این است. درست است که همه باید به خانواده‌هاى شهدا احترام کنند، همه باید به جانبازان احترام کنند، ما باید در مقابل شما خانواده‌هاى فداکار، شما جانبازها، شما که جوانتان را دادید، شما که سلامتى‌تان را دادید، شما که چندین سال جوانى‌تان را در زندانهاى دشمن گذرانیدید یا فرزندانتان مفقود شدند، سر تعظیم خم کنیم؛ ما باید شما را مثل چشممان عزیز بداریم. شما امتحان بزرگى را از سر گذراندید؛ این یک مطلب مسلّمى است لکن آنچه از این مهم‌تر است، این است که این شهادتها، این جانبازى‌ها، این ایثارگرى‌ها، آن لحظه‌لحظه‌ى رنج و محنت در زندانهاى بعث دشمن براى چه بود؟ براى چیست؟ در راه چیست؟ آن را باید ما گرامى‌تر بداریم. …

لزوم ادای احترام ملت به خانواده‌های شهدا، جانبازان، آزادگان و اسرا و مدیون بودن همه به آنان

عید سعید نوروز و حلول سال جدید و همچنین عید مبارک فطر را به همه‌ى ملّت ایران و همه‌ى ملّتهایى که براى این دو عید احترام و ارزش قائل هستند، تبریک و تهنیت عرض میکنم. مخصوصاً به آن کسانى که همه‌ى ملّت ایران موظّف هستند که نسبت به آنها اداء احترام کنند و در حقیقت همه مدیون آنها هستند، یعنى خانواده‌هاى مکرّم شهداى عزیزمان، و همچنین جانبازان عزیز و خانواده‌هایشان، و آزادگان و کسانشان، و مفقودین یا اسرائى که هنوز در چنگال دشمنان اسیر هستند و خانواده‌هایشان، صمیمانه تبریک عرض میکنم و رحمت و برکات الهى را براى روح مطهّر امام بزرگوارمان مسئلت و درخواست میکنم.