درگذشت مرجع اعلای شیعه و عمر طولانی او در طهارت و معنویت
با تلخکامی و اندوه اطلاع یافتیم که عالم ربّانی، فقیه اهلبیت عصمت و طهارت شیخ الفقهاء والمجتهدین، مرجع اعلای شیعه حضرت آیةاللَّه العظمی آقای حاج شیخ محمّدعلی اراکی، دار فانی را وداع گفته، جهان تشیّع را به سوگ خود نشانیدهاند. این عبد مُمتَحَن خدا و عالم زاهد و پارسا و این ذخیرهی گرانبهای الهی در روزگار ما، و این بقیهی سَلَفِ صالح و یادگار اساطینِ علم و عمل و تقوا، از جملهی برگزیدگانی بود که عمر طولانی و پربرکتی را بیکمترین خدشه و شائبهیی، در طهارت و نزاهت و قداست و معنویت بسر آورد.
استواری در راه خدا، بیاعتنایی به شهرت و برخورد کریمانه با مرجعیت
راه خدا را با گامی استوار و ارادهیی خلل ناپذیر طی کرد و یک قرن، دل و جان منوّر و پاکیزهی خود را در برابر جلوههای رنگارنگ دنیای فانی، تسلیم ناپذیر و تسخیر ناپذیر نگاه داشت. در امتحانهای دشواری که در یک زندگی صد ساله و در حوادث بزرگ و کوچک آن در برابر هر کسی قرار میگیرد مانند کوه، استوار و بیتزلزل باقی ماند. هرگز به دنیا و مقام و جلال آن نیندیشید، و هرگز احساسات شخصی، ایشان را از شناختن و پیمودن راه خدا باز نداشت. به سوی شهرت و محبوبیّت و مقبولیت قدمی برنداشت و آنگاه که مقدّسترین و گرامیترین نوع شهرت و محبوبیّت با انتخاب شدن از سوی میلیونها انسان مؤمن، به مرجعیت تقلید، به سراغ ایشان آمد، با آن بسی کریمانه و بزرگ منشانه روبرو شد، اگر چه حاجت مردم را برآورد و از آنان در راه خدا دستگیری کرد امّا خود همان عبد محتاج رحمت الهی باقی ماند و دل خاشع و روح پارسای خود را با محبت الهی و ولایت اولیاء معظّم خدا، بیش از پیش پیوند زد.
خنثی شدن تلاش تبلیغاتی دشمنان در رحلت او با حرکت بهموقع مردم
… یک امید است. این مطلب عبارت است از موضع ملّت ایران در مقابل تبلیغات دشمن و حضور در مواضع حسّاس. اگر میشد ملّت ایران را در قالب یک انسان و بهصورت یک فرد مجسّم کرد، جاداشت که امثال بنده دست این انسان را ببوسند. این ملّت در مواقع حسّاس، از خود عظمت نشان میدهد. مقصود من، قضایای مربوط به رحلت مرجع ربّانی الهی، مرحوم آیةاللَّهالعظمی اراکی[1] است. خدا میداند که دشمنان برای این قضیه چند صد ساعت و بلکه چند هزار ساعت کار و تلاش و همفکری کرده بودند تا بتوانند به نفع تبلیغات خصمانهی خودشان استفاده کنند و شما ملّت، همهی این تلاشهای خصمانه و خائنانه را با یک حرکت بجا و بهموقع، نقش بر آب کردید. خدا میداند همان روزِ تشییع جنازه که داخل جمعیت رفتم، در دل من چه میگذشت!
منقلب شدن تهران و سراسر ایران در روز وفات او
… بگویند: در گذشتهها - در اوایل انقلاب و قبل از انقلاب - روحانی برای مردم بسیار عزیز بود، ولی امروز دیگر ملت ایران اعتنایی به روحانیون ندارد! این مطلب را هم میخواستند جا بیندازند. این سه مطلب. البتّه حرفهای دیگری هم میزدند که به مواردی از آن اشاره خواهم کرد. روز وفات آن بزرگوار، تهران منقلب شد؛ ایران منقلب شد. ما خبرها را داشتیم. با اینکه جنازه در تهران بود، به هر شهر و دیاری که میرفتید، میدیدید مردم در مساجد و در مراکز عمده و در بقاع متبّرکه اجتماع کردهاند. آن روز تهران حقیقتاً یک روز استثنایی را گذراند. تهرانیها که بودند و دیدند؛ دیگران هم از تلویزیون مشاهده کردند. البّته من به شما عرض کنم که دوربین نمیتواند آن واقعیت را نشان دهد. واقعیت، بسیار عظیم بود. من جوانانی را دیدم که سنّشان یک پنجم یا یک چهارم سنّ آن …
تسلیت درگذشت یکی از بنیانگذاران و ارکان حوزهٔ علمیهٔ قم
اکنون آن جان پارسا، به ملکوت پیوسته و آن دامان پاک، از عالم مادّه برچیده شده است. او از حقیقتِ «لاخوفًُ علیهِم و لا هم یحزنون» برخوردار و به مجاورت ارواح مطهّر اولیاء و صلحاء سرافراز است ولی جهان تشیّع و حوزههای علمیّه عزادارند. اینجانب این ضایعهی بزرگ را به ساحت مقدس حضرت ولیّاللَّهالاعظم (ارواحنافداه) و به فرزندان گرامی و فاضل و بیت شریف ایشان، و نیز به عموم شیعیان جهان و ملت بزرگ ایران، به ویژه به علمای بزرگ اسلام و حوزههای علمیه، مخصوصاً حوزهی عظیمالشأن قم که این بزرگوار یکی از بنیانگذاران و اسطوانههای آن بودند، تسلیت میگویم. بیشک حوزهی علمیهی فیّاض و پر برکت قم، صدقهی جاریهیی است که جهان اسلام در آزمونهای دشوار و در امر تقلید و هدایت عامّ دینی میتواند از برکات آن استفاده کند. این حوزهیی که در دوران معاصر، منشاء بزرگترین و پاکترین انقلاب جهان شد و رهبری چون شخصیّت درخشان و …