رفتن به محتوای اصلی

آیت‌الله ابراهیم امینیشخص

نام‌های دیگر: ابراهیم امینی، ابراهیم امینی نجف‌آبادی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

فقیه و مؤلف حوزهٔ علمیهٔ قم و از نمایندگان اعزامی امام خمینی (ره).

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:اجازه نامه به آقای ابراهیم امینی نجف‌آبادی، در امور حسبیه و شرعیه‌— ۱۳۴۲/۱۰/۰۹

سیر زمانی

از ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۸
۱۳۴۲۱۳۵۸

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

مأموریت رسیدگی به مشکلات علی‌آباد گرگان و گنبد قابوس با مشورت علمای محل

پیرو درخواست اهالی محترم علی‌آباد گرگان و منطقه گنبد قابوس در مورد اعزام آقایان محترم جهت رسیدگی به مشکلات و اختلافاتی که در منطقه به وجود آمده، مقتضی است جنابعالی در معیّت جناب حجت الاسلام آقای آقا شیخ علی اکبر مسعودی بدانجا بروید و از نزدیک مشکلات و کمبودها را بررسی کرده و با همکاری و مشورت علمای اعلام و افراد ذی صلاح محلی در رفع آنها سعی کافی مبذول دارید، و از توطئه‌های دشمنان تفرقه‌انگیز، مردم را آگاه سازید، و به وظایف خطیری که دارند و اهمّ آنها اتحاد کلمه است، ایشان را آشنا سازید. از خدای تعالی موفقیت آقایان محترم را خواستارم. و السلام علیکم و رحمه الله.

اعزام همراه علی‌اکبر مسعودی به استان ساحلی و بنادر جنوب

به جنابعالی ماموریت داده می‌شود که در معیت جناب حجت الاسلام آقای حاج شیخ علی اکبر مسعودی- دامت افاضاته- برای سرکشی به امور کمیته‌ها و سر و سامان دادن به اوضاع محلی به استان ساحلی و بنادر جنوب[1] بروید و ضمن انجام ماموریت، اهالی محترم را به اتحاد و یگانگی دعوت نموده از اختلاف و تفرقه بر حذر دارید. از خدای تعالی عظمت اسلام و مسلمین و توفیق همگان را خواستارم.

صرف عمر در علوم دینیه و وثاقت و صلاح او

و بعد، جناب مستطاب عماد الاعلام و ثقه الاسلام و المسلمین آقای آقا میرزا ابراهیم امینی نجف‌آبادی- دامت افاضاته- که مدتها عمر شریف را در علوم دینیه صرف نموده‌اند و بحمد الله تعالی به مراتب فضایل و فواضل نایل و به وثاقت و صلاح و سداد موصوف می‌باشند، از قِبَل حقیر مجازند در تصدی امور شرعیه و حسبیه که تصدی آن در عصر غیبت ولی امر- عجل الله تعالی فرجه الشریف- از مختصات فقیه جامع الشرایط است «فله التصدی لما ذکر مع مراعاه الاحتیاط»؛ و نیز مجازند در اخذ سهم مبارک امام- علیه السلام- و صرف آن در اعاشه خودشان به نحو اقتصاد، و صرف ثلث ما بقی را در اعلای کلمه حق و ایصال به محالّ مقرره شرعیه و ایصال بقیه را نزد حقیر برای صرف در حوزه علمیه.