توصیهی بعدی ما این است که اولویّتها را رعایت کنید؛ بالاخره توان دولت محدود است، به همه کار که نمیشود رسید؛ بایستی ببینیم کارهای اولویّتدار کدام است. حالا «اولویّت» یعنی چه؟ اولویّت را هم بین سرفصلهای اساسی ــ مثلاً فرض کنید که ما یک سرفصل داریم به عنوان اقتصاد، یک سرفصل داریم به عنوان علم، یک سرفصل داریم به عنوان امنیّت، یک سرفصل داریم به عنوان آسیبهای اجتماعی، یک سرفصل داریم به عنوان فرهنگ؛ اینها سرفصلهای اصلی است ــ پیدا کنید؛ که حالا به نظر بنده فعلاً اولویّت، اقتصاد است. نه اینکه به بقیّهی کارها نباید رسید؛ چرا، به همهی کارها باید رسید امّا عطفِ توجّه عمده باید به سوی مسائل اقتصاد باشد که حالا عرض خواهم کرد.اولویتبندی
نامهای دیگر: اولویتبندی امور، اولویتبندی مسائل، اولویتبندی مسائل کشور، اولویتبندی هزینهها، اولویت مسائل اساسی، اولویتشناسی، اولویتبندی علوم، اولویتبندی علمی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
مقدم داشتن مسائل اصلی بر فرعی در تصمیمگیری، هزینه و کار علمی و اجرایی.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار رئیسجمهور و اعضای هیأت دولت— ۱۳۷۸/۰۶/۰۲
سیر زمانی
از ۱۳۷۸ تا ۱۴۰۴۱۳۷۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۴۰۴همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
فوریت و زیرساختی بودن، دو ملاک اولویت کارها با توان محدود
در کارها باید به اولویّتها توجّه کرد. کار زیاد است. توان ــ چه توان مالی و چه توان انسانی و بشری ــ قاعدتاً کمتر از نیاز به کاری است که باید انجام بگیرد. باید اولویّتها را پیدا کرد که ملاک در اولویّت هم یکی فوریّت است، یکی زیرساختی بودن؛ اینها اولویّت است. بعضی از کارها فوریّت دارد، بعضی از کارها جنبههای زیرساختی دارد؛ اینها اولویّت دارد. به این اولویّتها باید توجّه کنیم. یکی از خطوط اصلی مدیریّت همین است که انسان بتواند تشخیص بدهد و پیدا کند اولویّتها را.