توصیهی بعدی ما این است که اولویّتها را رعایت کنید؛ بالاخره توان دولت محدود است، به همه کار که نمیشود رسید؛ بایستی ببینیم کارهای اولویّتدار کدام است. حالا «اولویّت» یعنی چه؟ اولویّت را هم بین سرفصلهای اساسی ــ مثلاً فرض کنید که ما یک سرفصل داریم به عنوان اقتصاد، یک سرفصل داریم به عنوان علم، یک سرفصل داریم به عنوان امنیّت، یک سرفصل داریم به عنوان آسیبهای اجتماعی، یک سرفصل داریم به عنوان فرهنگ؛ اینها سرفصلهای اصلی است ــ پیدا کنید؛ که حالا به نظر بنده فعلاً اولویّت، اقتصاد است. نه اینکه به بقیّهی کارها نباید رسید؛ چرا، به همهی کارها باید رسید امّا عطفِ توجّه عمده باید به سوی مسائل اقتصاد باشد که حالا عرض خواهم کرد.اولویتبندی
نامهای دیگر: اولویتبندی امور، اولویتبندی مسائل، اولویتبندی مسائل کشور، اولویتبندی هزینهها، اولویت مسائل اساسی، اولویتشناسی، اولویتبندی علوم، اولویتبندی علمی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
مقدم داشتن مسائل اصلی بر فرعی در تصمیمگیری، هزینه و کار علمی و اجرایی.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار رئیسجمهور و اعضای هیأت دولت— ۱۳۷۸/۰۶/۰۲
سیر زمانی
از ۱۳۷۸ تا ۱۴۰۴۱۳۷۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۸۴همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
معیارهای امیرالمؤمنین برای ترجیح یک کار بر کار دیگر
… باشد؛ اما کسانیکه از این عدل سود میبرند، جماعت محدودی باشند. ممکن است کاری ظلم هم نباشد، کار عادلانه و درستی هم باشد؛ اما دایرهی این کار، محدود باشد. یک وقت نه، انسان دایرهی وسیعی از کار را مورد اهتمام خودش قرار میدهد و جماعت کثیری از آن استفاده میکنند. حضرت میفرماید این کار پیش تو محبوبتر باشد. محبوبتر بودن هم طبعاً معنایش این است که اگر امر دایر شد بین این کار و یک کار دیگر، این را انتخاب کنی؛ یعنی همان اولویتها و تقدمهایی که ما همیشه میگوییم رعایت کنید. این، یکی از ملاکهای اولویتهاست.