درخواست ادامهٔ حمایت برادرانهٔ ملت از آوارگان هجوم عراق
10- من متواضعانه از ملت عزیز میخواهم که پشتیبانی خود را از قوای مسلح ادامه داده و کشور عزیز اسلامی را با حمایت بیدریغ خود از آسیب دهر نگاه دارید. و نیز اکیداً تقاضا میکنم که از آوارگان جنگی که با هجوم کفار بعثی عراق عزیزان و خانمان خود را از دست دادهاند حمایت برادرانه و خواهرانه خود را ادامه دهید، و نگذارید اینان تلخی آوارگی را احساس نمایند. رحمت خدا بر شما خواهران و برادران ارزشمند که با همت بزرگ خود، هم پشتوانه جنگ تحمیلی بوده و هم یاران وفادار آوارگان جنگی. و البته دولت هم تمام کوشش را در این امر انسانی نموده و مینماید لکن حمایت ملت موجب تقویت روحی قوای مسلح و دولت خواهد بود.
برتری کشتهشدگان مرزها و آوارگان و لزوم اندیشیدن به آنان
… زن و مرد و بچه و کُلْفَت و اینهایی که هستند همفکر نباشند، نمیتوانید یک خانه را اداره کنید. یک کشور را وقتی بخواهید اداره بکنید، اگر همفکر نباشید، اگر همت همه اداره این نباشد [کار پیش نمیرود] همه در فکر مردم باشید. اینها عباد خدا هستند؛ بندههای خدا هستند. اینهایی که در مرزها دارند کشته میشوند و اینهایی که گرفتار اوضاع جنگ هستند و اینهایی که آواره شدند و در این زمینها و در این چادرهای بدون همه چیز دارند زندگی میکنند، اینها بندههای خدا هستند. و از من افضلاند. و محتمل است که از شماها هم افضل باشند. چرا ما به فکر آنها نباشیم؟ فکر نجات امَّت نباشیم؟ چرا یک ذرّه از آن چیزی که در دل انبیا بود در دل ما نباشد: فَلَعَلَّکَ باخِعٌ نَفْسَکَ[7] شاید تو میخواهی خودت را هلاک کنی! غصه میخورد از بس برای این مردم. غصه پیغمبر برای این کفار بود، این کفار! غصه میخورد که اینها نمیفهمند دارند چه …
قریب یک میلیون و نیم آوارهٔ جنگی راندهشده از شهرها و منازل
… بودند به کشورهای ابَرقدرت، مجال اینکه این ملت ما یک نفس بکشد در آزادی ندادند. شما به کشوری آمدید که قریب شصت هزار شهید داد، و بیش از صد هزار معلول [دارد] و قریب به پنجاه هزار خانوادههای بیسرپرست به جا گذاشت. در کشوری واقع شدید که این مصیبتها را داشته است. شما به کشوری آمدید که بالفعل قریب یک میلیون و نیم آواره جنگی دارد که آنها را از شهرهای خودشان و منازل خودشان بیرون راندند، و همه انواع ظلم را بر این ملت و بر این آوارگان سزاوار دانستند.
سرکشی به آوارگان بیخانمان سراسر کشور
… جوان مرده و عائلههای زیاد، مصیبت دیده هستند. و شما در بازار بروید و چیزهایی تهیه کنید و عیش و عشرت را به راه بیندازید، این مناسب با مقام انسانیت شما نیست؛ مناسب با مقام اسلامیت شما و برادری شما نیست. من تقاضا میکنم امسال یک قدری سبک بگیرید این چیزها را. امسال به جای اینکه برای فرزندان خودتان چیزهایی غیر ضروری تهیه کنید، به جای این، برای این معلولینی که در بیمارستانها الآن هستند و برای آوارگانی که در سرتاسر کشور جا و منزل ندارند و محتاج به این هستند که به آنها سرکشی بشود، به آنها سرکشی کنید. برادری خودتان را اثبات کنید، و همِّ مذهبی خود و همِّ دینی خودتان را اثبات کنید. شما فرض کنید چند روزی هم سفر کردید و به عیش و عشرت برگزار کردید، بالاخره این سفر چند روز است و تمام میشود؛ اما آن اثری که این سفرها و این عشرتها و این عیشها و این عید گرفتنها در …