برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیعراقیانی که به ایران پناه آوردند و کمک به آنان.
امام خمینی
بازگشت اخراجشدگان به وطن، شرطی طبیعی و نه اضافی
دولتمردان ما که میگویند این بیچارههایی که از عراق بیرون کردید و فرستادید به اینجا و ما با آغوش باز آنها را پذیرایی میکنیم، اینها وطنشان آنجاست، یکی از شرایط ما این است که آنها را راه بدهید، این یک شرط غیر معقول است؟! یک شرطی است زاید بر آن که ما از اول گفتیم؟ راه دادن اهالی یک کشور در محل خودشان و اجازه دادن اینکه آوارگان از آنجا که به زور بیرونشان کردید، برگردند به جای خودشان، این یک چیزی است که ما یک شرط زیادی کردیم؟! نه، این امری است طبیعی، دنبال آن شرایط ماست، ما اضافهای نکردیم.
پذیرش اخراجشدگان ایرانیتبار عراق با آغوش باز
… بین المللی، بر خلاف همه اخلاقهای انسانی، این شخص تجاوز کرد بر ما و بر مملکت ما و به کشتار داد جمعیتهای کثیری از انسانها را، انسانهای عزیزی که ما داشتیم؛ جوانهای ما را، پیرمردهای ما را، اطفال ما را، پیرزنهای ما را [آنها را] از خانمان خودشان دور کردند. و همین طور مدت کثیری است که دسته دسته و فوج فوج کسانی که در مملکت عراق بودند و اهل آن مملکت بودند، برای اینکه در سابق اجداد آنها از ایران رفته آنجا و بعد هم آنجایی شده است، از آنجا بیرون کردند و آواره کردند. و ما آنها را به واسطه انسانیت و به واسطه اسلامیتی که داریم، آنها را پذیرفتیم، و با آنها با آغوش باز به طوری که با کشور خودمان و افراد کشور خودمان عمل میکنیم عمل کردیم.
آواره شدن مردم بیگناه و زندگی با عزت در ایران
… و دیدید و دیدیم که دژخیمان رژیم در صحن مطهر مولا امیر المومنین- علیه الصلاه و السلام- ریخته و مردم مظلوم را با چه وضعی مضروب نمودند، و بقعه شریفه را به مسلسل بستند. و شما و ما شاهد بودیم که در اربعین حسینی چه جنایتها نسبت به زُوار عزیز آن مظلوم کردند. و شما و ما شاهد بودیم که مردم مظلوم بیگناه را گروه گروه از وطن خودشان آواره کردند، که اکنون این آوارگان، در کشور اسلامی ایران با سلامت و عزت به سر میبرند.
امام شهید سید علی خامنهای
قدردانی از کمک مردم ایران به آوارگان عراقی از روی برادری اسلامی
… آن دشمنانى که مایلند ملّت ایران به جاى پرداختن به مسائل اساسى اسلامى و انقلابى، به مسائل حقیر سرگرم باشد، درگیر اختلافات باشد، درگیر مسائل شخصى باشد؛ آنها هم مأیوس شدند. این ملّتِ زنده و در صحنه و هوشیار، در وقت لازم، در هر شرایطى حرکت لازم را انجام میدهد. تشکّر دوّم، به خاطر پاسخى است که ملّت به استمداد آوارگان عراقى دادند.[3] در همه جاى کشور، قشرهاى مختلف با نهایت بلندنظرى و ازخودگذشتگى، هر کس هر چه توانست به این آوارگان و مظلومین عراقى کمک کرد؛ به صِرف برادرى اسلامى و براى انجام تکلیف شرعى. خداوند ملّت ایران را، شما مردم عزیز را روزبهروز در راه خود ثابتقدمتر و به سمت هدفهاى عالى انقلاب اسلامى سریعالسّیرتر و موفّقتر بفرماید. همچنین از خداى متعال متضرّعانه درخواست میکنم که ماه رمضانِ پُربرکت شما را براى شما ماندگار کند. این ماه رمضان …
ورود صدها هزار آوارهٔ عراقی به ایران و دریغ سازمانهای بینالمللی از کمک
با توجه به اینکه صدها هزار مسلمان مظلوم عراقی در چند روزه اخیر وارد مرزهای ایران اسلامی شده و یا در بیابانها و جاده های مجاور مرز سرگشته و بی پناه در معرض آسیب و سرما و گرسنگی قرار دارند مع الاسف و سازمانهای بین المللی از هرگونه کمکی به آنها دریغ نموده و تنها امید این مصیبت دیدگان به دولت و ملت مسلمان ایران است و تنها جمهوری اسلامی ایران آغوش خود را به روی این مظلومین گشوده است
ورود دهها هزار آوارهٔ عراقی به ایران و کمکرسانی دستگاهها به آنان
… تبلیغاتى و کتمان تبلیغاتى مخفى شده؛ آن چهرهى خشن دیگر تمام شد! حالا که ما به تبلیغات جهانى نگاه میکنیم، مىبینیم باز لحن تبلیغات ــ در مقایسهى بین وضع رژیم بعثى عراق ــ شبیه تبلیغات دوران جنگ است؛ یعنى میل عمومى تبلیغات استکبارى باز به سمت عراق است. الان هزاران آواره، و آن طورى که نقل کردند و گفتند، یکونیم میلیون آواره در بیابانهاى عراق به سمت ایران و جاهاى دیگر دارند حرکت میکنند؛ دهها هزارشان وارد مرزهاى ما شدهاند از دو روز قبل ــ از روز سهشنبه عصر ــ و دستگاههاى ما دارند به اینها کمک میکنند و غذا برایشان میبرند؛ هلال احمر یک جور، وزارت کشور یک جور، سپاه یک جور، ارتش یک جور، دستگاههاى مختلف یک جور؛ هر کدام به نحوى دارند به اینها کمک میکنند. همهى اینها در پوششى از کتمان [است و] در تبلیغات نیست؛ [امّا] یک جمله، یک کلمهى خلاف و بىربطى یک مسئول عراقى میگوید که یک تعریضى به جمهورى اسلامى است، این را بزرگ میکنند، پخش میکنند؛ این تبلیغات جهانى است.
وجوب شرعی کمک به آوارگان عراقی
بهتر هم این است که به فقراى همان شهر داده بشود. این روزها از ما میپرسند که چطور است براى آوارگان[1] یا دیگران [داده شود]؛ البتّه [کمک] براى آوارگان واجب شرعى است؛ اگر کسى بداند برادر مسلمانش مستأصل است، خب باید کمک کند ــ در این که شکّى نیست ــ لکن فطریّه را اگر در شهرى که شما در آن زندگى میکنید مستحقّى هست، خوب است که به او بدهید. همینطورى هم که شما نگاه میکنید، مىبینید کسانى هستند از مستمندان، از مستحقّین، اینها …