نقطهی مقابل؛ امّا کسانی هستند که اهل خیرند، با اینها با لینت،[2] با نرمش، با مدارا رفتار کن. این معنایش این نیست که وقتی او کار خیر میکند با او رفتار خوب بکن؛ فقط این نیست؛ بلکه معنایش این است که اگر یک خطایی هم یک وقتی از [آن کسی که] اهل خیر است سر زد، با او بایستی با اغماض برخورد کرد؛ آنجایی هم که کار خیری میخواهد انجام بدهد، باید به او کمک کرد. انسان میبیند گاهی اوقات در کشور کسانی هستند که واقعاً کار نیک میخواهند انجام بدهند -چه کارهای خدماتی، چه کارهای علمی، چه کارهای تحقیقی؛ امروز خوشبختانه جوانهایی که در این صراط حرکت میکنند کم نیستند، زیادند؛ در بخشهای مختلف، جوان دانشجو، جوان طلبه، جوان تحصیل …
نزدیک کردن اهل خیر و قرار دادن آنان در جمع نزدیکان حاکم
اهل خیر را به خودت نزدیک کن و آنها را بِطانهی[3] خود، از نزدیکان خود و از اَقران خود قرار بده؛ دُور و بر خودت آدمهای اهل خیر را جمع کن. و تا آخر فرمایش این بزرگوار که حالا اینها هر کدام واقعاً برای ما که امروز در معرض آزمون بزرگ مُلکداری هستیم [سرمشق است].
نرمش و اغماض با اهل خیر و کمک به کار خیرشان
نقطۀ مقابل: «وَ لِن لِاَهلِ الخَیرِوَ قَرِّبهُم» اما کسانی که اهل خیرند، با اینها با لینت، با نرمش، با مدارا رفتار کن. معنایش این نیست که وقتی او کارِ خیر میکند، با او رفتارِ خوب بکن، بلکه معنایش این است که اگر یک خطایی هم از او سر زد، با او بایستی با اغماض برخورد کرد؛ آنجایی هم که کار خیری میخواهد انجام بدهد، باید به او کمک کرد. «و قَرِّبهم» آنها را به خودت نزدیک کن. «وَ اجعَلهُم بِطانَتَکَ وَ اَقرانَکَ» اهل خیر را نزدیکان خود قرار بده و آنها را اَقران خود قرار بده، دُور و بَر خودت آدمهای اهل خیر را جمع کن. (96/2/24)