من البتّه یک نکتهاى را گفتم، نمیدانم برادران در آن آئیننامه آوردند یا نه؛ در نیروهاى مسلّح اهانت را ریشهکن کنید؛ اهانت ممنوع؛ هیچ کس به هیچ کس اهانت نکند. اینکه یک فرماندهى، هر که هست ــ یک افسر است، یک درجهدار است ــ به یک سربازى [اهانت کند، ممنوع است]. من دیده بودم در آن رژیم، حتّى افسرهاى ارشد مورد اهانت قرار میگرفتند. من خودم مشاهده کردم یکى از فرماندهان معروف ــ که حالا نمیخواهم اسم بیاورم و به درک واصل …
جواز توبیخ محترمانه و ریشهکن کردن اهانت بهعنوان خلاف شئون اسلامی
… ندارد که شما به کسى که زیردست شما است، بخواهید جملهى توبیخآمیزى بگویید امّا این را با تعبیرات جمع مثلاً [به کار ببرید]: شما این کار را اشتباه کردید، من شما را توبیخ میکنم؛ شما باید مورد توبیخ قرار بگیرید؛ شما باید مورد شماتت قرار بگیرید؛ از اینجور حرفها. لازم نیست بگویید مرتیکهى مثلاً فلانفلانشده، چرا این کار را کردى؟ اهانت را در کلمات، در برخوردها، مطلقاً بربیندازید، ریشهکن کنید، خلاف شئون اسلامى است. امیرالمؤمنین فرمود: لاتَکونوا سَبّابین؛[7] فحّاش نباشید، بددهن نباشید، بددهنى چیز بدى است؛ لکن آن [کار] بد است، سهلانگارى در این کارها هم بد است؛ رفیق و غیر رفیق را هم ملاحظه نکنید؛ رودربایستى هم گیر نکنید؛ آئیننامهى انضباطى را با قدرت تمام اِعمال کنید.