جواز بیان سالم عقاید و لزوم پرهیز مذاهب از دشنام و اهانت به مقدسات یکدیگر
… یک جور هم نه بیان عقاید به صورت سالم، هیچ اشکالى ندارد مثل دو فقیه از یک مذهب که هر کدام یک فتوایى دارند در بین فقهاى خود ما اختلافِ فتوا زیاد است در بین متکلمین خودمان یا فلاسفهى خود ما اختلاف عقیده زیاد است استدلال مىکنند عقیدهى خودشان را بیان مىکنند. چه لزومى دارد به هم بد بگویند؟ چه لزومى دارد به هم فحش بدهند؟ چه لزومى دارد روى مقدسات یکدیگر {تکیه بزنند و آن را} تکیه کنند و آن را مورد اهانت قرار بدهند؟ آنها هم به مقدسات اینها اهانت نکنند اینها هم به مقدسات آنها اهانت نکنند این یک چیزى است ممکن. امروز دنیاى اسلام به این نیاز دارد آن کسى که این نیاز را تشخیص نمىدهد باید اعتراف بکند که دنیاى اسلام را نمىشناسد، دشمن را نمىشناسد، دشمنىها را نمىشناسد. یک عدهاى از این قلم به دستهاى مزدور و قلم به مزدهاى کشورهاى عربى و غیرعربى نشستند منتظر که یک …