لزوم اقتدا به آنان در همراهی با مردم و گرفتن حکومت
اسلام ما را موظف میکند در این امر دخالت کنیم، کنار رفتن و کنج خانه نشستن و دعا کردن فایدهای ندارد. باید به انبیا اقتدا کنیم. بنای انبیا و اهل بیت- علیهم السلام- این نبوده است که از مردم کنارهگیری کنند؛ آنان با مردم بودند و هر وقت دستشان میرسید، حکومت را میگرفتند. هیچ وسوسه نکنید که وسوسه کار شیطان است. انسان در هر موردی باید روی موازین شرعی عمل کند و کار صواب انجام دهد. از خداوند متعال توفیق و سعادت و سلامت شما را خواستارم. امیدوارم حضرت ولی عصر پشتیبان شما باشد.
منطق انبیا: شدت بر کفار و ضد بشریت و رحم میان خود
… به این کارها نداشته باشند. بنشینند توی خانههایشان و کار به کسی نداشته باشند؛ بیطرف باشند؛ کاری ما به این کارها نداریم! اگر این منطق انبیا بود که موسی نمیرفت سراغ فرعون. اگر منطق انبیا این بود که ابراهیم نمیرفت هجمه کند بر آنها، پیغمبر این کار را نمیکرد. منطق انبیا این نیست. منطق انبیا این است که «اشداء» باید باشند بر کفار و بر کسانی که بر ضد بشریت هستند، بین خودشان هم رحیم باشند. و آن شدّت هم رحمت است بر آنها. خداوند همه ما را بیدار کند و به همه [ما] و به همه شما ان شاء الله سلامتی و نصرت عنایت کند. این بشر مظلوم را از گرفتاریهایی که از دست این قدرتهای بزرگ دارند میکشند، نجات بدهد و دین و دنیای همه ما را حفظ کند.
اشتغال به کارها بدون ورود در دنیا چون اشتغالشان برای حق بود
فرزندم، کوشش کن که در صراط مستقیم که صراط الله است، و لو لنگان لنگان حرکت کنی و حرکات و سکنات قلبی و قالبی را رنگ معنویت و الوهیت دهی و خدمت به خلق را برای آن که خلق خدا هستند بنمایی. انبیای عظام و اولیای خاصّ خدا در عین حال که مشابه دیگران اشتغال به کارها داشتهاند، هیچ گاه در دنیا وارد نبودهاند؛ چون اشتغالشان بالحق و للحق بوده، در عین حال از رسول ختمی- صلّی الله علیه و آله و سلّم- روایت شده که فرموده است: لَیُغانُ عَلی قَلبی و انّی لَاسْتَغْفِرُ اللهَ فی کُلِّ یَوْمٍ سَبْعینَ مَرَّه[2] شاید رویت حق در کثرت را، کدورت حساب میفرمود.
جنگ و صلح نبی برای اصلاح دنیا و نجات مردم
… آن هم با کفار آن طور عمل میکرد. این اشخاصی که گمان میکنند که حضرت عیسی اصلًا سر این کارها را نداشته است و فقط یک ناصح بوده، اینها به نبوت حضرت عیسی لطمه وارد میکنند. اگر این طور باشد، معلوم میشود که یک واعظی بوده، نه یک نبیای بوده است. واعظ غیر نبی است. نبی، همه چیز دارد؛ شمشیر دارد، نبی جنگ دارد، نبی صلح دارد؛ یعنی، جنگ اساسش نیست، برای این که اصلاح را در دنیا توسعه بدهد، برای این که مردم را نجات بدهد جنگ میکند. برای این که مردم را از شر خودشان نجات بدهد، حدود را، تعزیرات را وضع کرده است. برای این که هم تربیت بشود این آدم و هم راحت بشود امت. اگر امروز ما جنگ میکنیم و جوانهای ما میگویند: «جنگ تا پیروزی»، این طور نیست که اینها یک امری بر خلاف قرآن میگویند. این یک …
تفاوت اعمال انبیا با دیگران در مغز عمل نه صورت آن
… طرف آتش داشت میرفت، ملائکه آسمان به او گفتند که حاجت دارید؟ گفت به شماها نه. آن یک باب دیگری از معارف را داشته است. و ما صورت عمل را میبینیم و از آن هم اعجاب میکنیم و اعجابآور هم هست. لکن آنهایی که اهل معارف الهی هستند، باطن این صورت را ملاحظه میکنند. اصل اعمال انبیا مطلقاً به حسب صورت، با اعمال ما به حسب نوع موافق است. آنها نماز میخوانند ما هم نماز میخوانیم، آنها روزه میگیرند ما هم روزه میگیریم، آنها حج میروند ما هم حج میرویم، آنها قربانی میکنند ما هم قربانی میکنیم، وقوف میکنند ما هم وقوف میکنیم، این صورت را همه با هم مشترکیم. لکن- تفاوت- آن چیزی که اعمال ما را با آنها متفاوت میکند و اعمال انبیا را بعضیها با بعضی دیگر متفاوت میکند، آن مغز عمل است. آن چیزی است که آنها از آن مبدا الهام میگیرند و این اعمال را با الهام از آنجا عمل میکنند.
هدف انبیا آشنا کردن مردم با مبدأ وحی و سیر الی الله
مردم را یُزَکّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابْ[2]. همه برای این آمدند که مردم را با مبدا وحی آشنا کنند، سیر إلی الله بدهند، صراط مستقیم، هدایت را به صراط مستقیم بکنند. و ما ایرانیها و مسلمانها علاوه بر اینکه جهاد در راه اسلام میکنیم، باید از جهاد اکبر هم غافل نباشیم، از جهاد به نفس هم غافل نباشیم که مبدا همه امور است. و باید این اعیاد را همان طوری که عید میدانیم برای مسلمین، و ذخر و شرف میدانیم برای پیغمبر اکرم باید ما …
قیام انبیا و ائمه علیه طاغوت و کوشش برای اجرای عدالت
… وَ طُولُ الْاَمَلِ.[2] لکن تو نعمت جوانی داری و قدرت اراده، امید است بتوانی راهیِ طریق صالحان باشی. آنچه گفتم بدان معنی نیست که خود را از خدمت به جامعه کنار کشی و گوشه گیر و کَلِّ بر خلق الله[3] باشی که این از صفات جاهلان مُتنسِّک است یا درویشان دکاندار. سیره انبیای عظام- صلّی الله علی نبیّنا و علیهم اجمعین- و ائمه اطهار- علیهم السلام- که سرآمد عارفان بالله و رستگان از هر قید و بند، و وابستگان به ساحت الهی در قیام به همه قُوی علیه حکومتهای طاغوتی و فرعونهای زمان بوده و در اجرای عدالت در جهان رنجها برده و کوششها کردهاند، به ما درسها میدهد و اگر چشم بینا و گوش شنوا داشته باشیم راه گشایمان خواهد بود مَنْ اَصْبَحَ وَ لَمْ یَهْتَمَّ بِاُمُورِ الْمُسْلِمِینَ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ.[4]
کوشش برای مقاصد الهی با دیدن همهٔ اسباب از خدا
و این نیز به آن معنی نیست که دست از فعالیت بردار و خود را مهمل بارآور و از همه کس و همه چیز کنارهگیری کن و عزلت اتخاذ نما که آن بر خلاف سنّت الهی و سیره عملی حضرات انبیای عظام و اولیای کرام است. آنان- علیهم صلوات الله و سلامه- برای مقاصد الهی و انسانی همه کوششهای لازم را میفرمودند، اما نه مثل ما کوردلان که با استقلال، نظر به اسباب داریم بلکه هر چیز را در این مقام که از مقامات معمولی آنان است از او- جلّ و علا- میدانستند و استعانت به هر چیز را استعانت به مبدا خلقت میدیدند و یک فرقِ بین آنان و دیگران همین است. من و تو و امثال ما با نظر به خلق و استعانت از آنها، از حق تعالی غافل هستیم و آنان استعانت را از او میدانستند به حسب واقع، گرچه در صورت، استعانت به ابزار و اسباب است، و پیشامدها را از او میدانستند گرچه در ظاهر نزد ماها غیر از آن است. و از این جهت پیشامدها، …
کوشش برای زدودن ظلم با موعظه و سرانجام با شمشیر
… میدانند و خودشان را به کوری و کری زدند؟ سازش با ظالم، ظلم بر مظلومین است، سازش با ابرقدرتها، ظلم بر بشر است. آنهایی که به ما میگویند سازش کنید، آنها یا جاهل هستند یا مزدور. سازش با ظالم، یعنی اینکه دست ظالم را باز کن تا ظلم کند. این خلاف رای تمام انبیاست. انبیای عظام، تا آن جا که توانستند جدیت کردند که ظلم را از این بشر ظالم بزدایند، به موعظه، به نصیحت، به امر به معروف، به نهی از منکر، به انْزَلْنَا الْحَدیدَ فیهِ باسٌ شَدیدٌ[3]، «آخَر الدواء الکی[4]»؛ بعد از آنکه موعظه نشد، نصیحت نشد، آخر دوا این است که داغش کنند. شمشیر، آخِرْ دواست.
بعثت برای رشد معنوی بشر و رهایی از حجابها
دخترم! پیمبران مبعوث شدند تا رشد معنوی به بشر دهند و آنان را از حجابها برهانند، افسوس که شیطان قسم خورده به دست اذناب خود نگذاشت آنچه آنان میخواهند تحقق یابد فَبِعزَّتِکَ لَاُغْوِیَنَّهُمْ اجْمَعینَ.[21] ما همه خوابیم و گرفتار حجابها النّاسُ نِیامٌ وَ اذا ماتُوا انْتَبَهُوا.[22] گویی جهنم محیط به ما است و خِدْر[23] طبیعت مانع از شهود و احساس است وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحیطَهٌ بِالْکافِرینَ.[24] و کفر مراتب بسیار دارد، خودبینی و جهانبینی و نظر به جز او نیز از مراتب آن است. نخستین سوره قرآن را اگر با تدبّر و چشمی غیر از این چشمانداز حیوانی بنگریم و بیحجابهای ظلمانی و نورانی به او برسیم، چشمههای معارف به قلب سرازیر شود، ولی افسوس که از افتتاح آن نیز بیخبریم. آن را که خبر شد خبرش بازنیامد.[25]
دست نکشیدن از هدف با وجود مخالفتها
مردم انقلاب کردند، باید پای زحماتش هم بنشینند. مردم، پیغمبران و پیغمبر اسلام را و ابراهیم را در نظر بگیرند، ببینند که با آنها چه مخالفتها شد، ولی دست از هدفشان نکشیدند. اگر ما مسلمانیم، باید دنباله روی آنها باشیم. دنباله روی از آنان که فقط روزه و نماز و مسجد نیست. دنباله روی از آنان مبارزه برای حفظ اساس اسلام است. باید برای حفظ اساس اسلام تا آخر ایستاد و پیشروی کرد.
هدف انبیا از نشر احکام، تزکیهٔ مردم
و بالجمله من امیدوارم که ایران با این راهی که به پیش گرفته است فقط ملاحظه آن جهات صوری را نکند و ملاحظه جهات معنوی را هم بکند. تمام مسائل برای معنویّات است. پیغمبرها هم که آمدند و احکام را منتشر کردند برای این است که تزکیه، بکنند:
نترسیدن از شهادت و گرفتاری در راه خدا در طول تاریخ
وقتی خدا با شماست، همه چیز با شماست. شما خدا را دارید و لو اینکه پشتوانه از شرق و غرب ندارید. و این افتخار شماست، افتخار اسلام است که نه به شرق متوجه باشد و نه به غرب متوجه باشد، صراط مستقیم باشد. راه، راه خداست. در راه خدا نه شهادت و نه نقص عضو و نه گرفتاری هیچ یک از اینها اشکال ندارد. این چیزی بوده است که اولیای خدا از اولی که خلقت تحقق پیدا کرده است، انبیای عظام در طول تاریخ مبتلا به آن بودند و نترسیدند و جلو رفتند و شما امروز قدرتمندانی هستید که در دنیا آواز شما پیچیده است. الآن همه از شما باک دارند و شما از هیچ کس باک ندارید. با هم باشید، دست واحد باشید و همه را دعوت به وحدت بکنید، و بحمد الله وحدت حاصل است، حفظ کنید این وحدت را. مادامی که حفظ کنید شما وحدت خودتان را خدا با شماست. یَدُ اللهِ مَعَ الْجَمَاعَهِ.[3] وقتی اعتصام …
لزوم حفظ زحمات انبیا از سوی ما
… خوب، مواردی هست که رسیدگی میشود و شورای نگهبان هم یا ابطال میکند یا فرض کنید بعضی صندوقها را یا اصل انتخابات را. یک مسئله عادی است که در همه جا هست و این امر مهمی نیست. من امیدوارم که آقایان با کمال اخلاص این دفعه هم وارد بشوند و آراء خودشان را بریزند. و این مبعثی که نورش به همه عالم رسیده است، در صورتی که نتوانستند آن طوری که میخواستند بشود ما دنبالش باشیم که زحمات انبیا را حفظ کنیم.