ایستادگی انبیا و اولیا و جان دادنشان برای حفظ مکتب
… ما شکست نخوردیم؛ ما شکست طبیعی خوردیم نه شکست معنوی. اما اگر خود ما یک کارهایی بکنیم که در بین مردم، در بین جوامع، در بین متفکرین، با دامنزدن دشمنهای ما در داخل و خارج بر مسائل، و اسباب این بشود که مکتب ما شکست بخورد، این شکست است که دیگر جبران ندارد. این شکستی است که در مقابل این، انبیا ایستادند. در مقابل این، اولیا ایستادند که این شکست واقع نشود. جانشان را دادند برای اینکه مکتبشان محفوظ بماند. در هر صورت، ما الحمد للَّه تا حالا آمدهایم لکن از این به بعد مشکلتر است مساله، و اهمیتش بیشتر است.
انسانسازی و تربیت انسانها تنها شغل پیامبران
و چون شما معلم هستید، از این جهت یک شغل شریف دیگری به شما محول شده. و به آن قدر که این شغل شریف است، مسئولیت آن هم بزرگ است. شغل شما شغل انسانسازی است. معلم انسان درست میکند، همان شغل انبیا است. انبیا آمدند، از اول هر نبیای آمده است تا آخر، فقط شغلش این بوده که انسان درست بکند، تربیت کند انسانها را. شغل معلمی همان شغل انبیا است. پیغمبر اکرم معلم همه بشر است، و بعد از او حضرت امیر- سلام الله علیه- باز معلم همه بشر است. آنها معلم همه بشر هستند، شما معلم یک عده از بشر. شغل همان شغل است؛ یعنی شعبه همان است؛ کار، یک کار است؛ آنها در یک محیط وسیعتر، و ما در یک …
مأموریت انبیا و کتب آسمانی برای ساختن انسان
… این دو قشر هستند که تربیت امت به عهده این دو قشر است. این دو قشر از همه قشرها عملشان شریفتر و از همه قشرها مسئولیتشان بیشتر است. عمل شریف، برای اینکه مرکز انسان درست کردن است. دانشگاه باید مرکز درست کردن انسان باشد. چه دانشگاه روحانی، و چه دانشگاه شما. و این یک امری بوده است که انبیا- علیهم السلام- مامور بر همین امر بودهاند که انسان درست کنند. کتب آسمانی، همه کتب آسمانی، برای انسان ساختن آمده است. اگر انسان ساخته بشود، همه چیز به صورت معنویت درمیآید؛ یعنی مادیات هم به صورت معنویت در میآید. به عکس، اگر چنانچه قشرها شیطانی باشند و از دانشگاه ما و شما انسانهای منحرف بیرون بیایند، معنویات هم به صورت مادیات درمیآید؛ فانی در مادیات میشود.
انسانسازی هدف فرستادن انبیا از آدم تا خاتم
… ما، اینها معنویات را به این ملت بفهمانند؛ آشنا کنند آنها را با معنویات. این مادر که بچه در دامن او بزرگ میشود بزرگترین مسئولیت را دارد؛ و شریفترین شغل را دارد: شغل بچه داری. شریفترین شغل در عالم بزرگ کردن یک بچه است، و تحویل دادن یک انسان است به جامعه. این همان بود که خدای تبارک و تعالی در طول تاریخ برایش انبیا فرستاد، در طول تاریخ از آدم تا خاتم. انبیا آمدند انسان درست کنند. شغل مادری؛ که مع الاسف اجانب این شغل را پیش ما مبتذل کردند؛ و مادرهای بچههای ما را از بچهها جدا کردند، نه همه، مقداری را؛ این شغل بزرگ را مبتذل کردند که از دامن این مادر، بچه- بچه صحیح بیرون نیاید. و بعد که به دبستان میرود و بعد که تحت حمایت پدر میآید، پدر را هم یک …
تنها بودن انبیا در آغاز تبلیغ
انبیا در تبلیغاتشان ابتداءً یک بودند. موسی- علیه السلام- یک نفر بود؛ رسول اکرم- صلی اللَّه علیه و آله و سلم- اول که مامور شد، خودش- تنها- مامور شد: قُم فَانذر[1]) 351 (؛ نهضت کن و مردم را دعوت کن. دعوت، ابتداءً از خود حضرت شروع شد. آن روز که اعلام نبوت فرمود، یک زن[2] و یک بچه[3] به او ایمان آورد؛ لکن استقامت- که لازمه رهبری …
آغاز دعوت و قیام انبیا بر ضد طاغوت از صفر
ما به پیروی از انبیای عظام- سلام اللَّه علیهم- از صفر شروع کردیم. انبیا- علیهم السلام- برای دعوت و قیام بر ضد طاغوت از صفر شروع میکردند، و دعوتهای بزرگ آنها از واحد واحد شروع میشد تا گروه گروه جمع میشدند. آن روزی که ما دعوت بر ضد طاغوت را شروع کردیم صفر بودیم. گروههای مسلمین و اقشار ملت ما در اختناق عظیم بودند و جرات نفس کشیدن نداشتند. ما از صفر شروع کردیم و به دعوت اسلامی مردم را خواندیم، و این قطره واحد قطرهها شد و قطرهها سیل و سیلْ دریا. این دریای بزرگ با …
قیامکننده بودن انبیا در برابر ادعای ساختگی بودن دین
… یا حکومتهای وقت یا سلاطین وقت یا قلدرهای وقت اینها را ایجاد کردهاند تا اینکه مردم را اغفال کنند، و آنهایی که باید بچاپند مردم را، بچاپند»! این یک منطقشان بوده است که جدا کردهاند مردم را از اسلام؛ میخواستند جدا بکنند از اسلام. و خیلیها هم شاید باور کردند. در صورتی که اولْ مطالعهای که انسان از حال انبیا میکند اینها اشخاصی بودند که قیام کردهاند.
بررسی خاستگاه پیامبران برای سنجش ادعای ساختهٔ سرمایهداران بودن دین
خوب آنهایی که ما اطلاع داریم حضرت ابراهیم بوده است، حضرت موسی بوده است، حضرت پیغمبر ما- صلی الله علیه و آله و سلم- بوده است. باید دید که اینها خودشان چه کاره بودهاند، از چه قشری بودهاند تا ببینیم این منطقی که اینها میگویند که اینها را سرمایه دارها درست کردند صحیح است یا نه. حضرت موسی یک شبانی بوده است که مدتها شبانی میکرده است. حضرت موسی با عصای خودش از همین توده بلند شد و با فرعون معارضه کرد؛ نه فرعون موسی را ایجاد کرد! موسی از این مردم بود. فرعون هم هر چه جدیت کرد- لا بد مثنوی را ملاحظه کردهاید؛ آن طولانی است در اینجا بحث …
آمدن پیامبران برای اصلاح جامعه و رساندن آن به سعادت و پیروی از آنان
ما صلاح جامعه را میخواهیم؛ ما تَبَع پیغمبرهایی هستیم که آمدهاند برای اصلاح جامعه، آمدهاند برای اینکه جامعه را به سعادت برسانند. آنهایی که کورند و نمیفهمند، آنها را با زور میخواهد به سلامت و به سعادت برساند؛ آنها که بینا هستند میروند دنبالش. ما به تَبَع آنها میخواهیم این جامعه خودمان را سعادتمند کنیم. ما از این گرفتاریهایی که ایران دارد و جامعه ما دارد متاثریم، متاسفیم. جامعه روحانیت میخواهد نجات بدهد شما را. شما را با موعظه میگوییم که تبعیت کنید از اسلام و قواعد اسلام؛ اگر پذیرفتید، آنهایی که جنایاتشان زیاد نیست از ما هستند، توبه اگر کردند؛ و اگر …
گرفتاری دنیا در بنبست و ناگزیری نهایی از تسلیم به هدایت انبیا
… به خدا تکیه میکند و در هدایت جامعه از این بُعد بیشتر برای هدایت انسان به طرف تعالی و سعادت عمل میکند. اگر ایمان به خدا و عمل برای خدا در فعالیتهای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و سایر شئون زندگی بشر وارد شود پیچیده ترین مشکلات امروزی جهان به آسانی حل میشود. امروز دنیا، هم در این بن بست گرفتار شده است و هم نمیخواهد به نوع هدایت انبیا تسلیم شود. ولی سرانجام چارهای جز تسلیم ندارد.
برخاستن انبیا از میان تودهها و جلوگیری از ظلم به آنان
… تبلیغات را بکنند ... اسلام نیامده که ظلم به ضعفا بکند، اسلام آمده است که ضعفا را پرستاری بکند، خدمت به ضعفا بکند. اسلام از توی ضعفا پیدا شده است، از اغنیا که پیدا نشده. از این گداهای مدینه و مکه اسلام پیدا شد؛ از این بیچارهها و ضعیفها اسلام پیدا شده است. و انبیای دیگر هم همین طور بودند؛ هیچ کدام اشراف نبودند که طرفدار اشراف باشند. اینها از همین ضعفا هستند و از بین همین تودهها پیدا شدند و طرفدار همین تودهها هم هستند و نمیگذارند ظلم به اینها بشود؛ البته به بزرگها هم نمیگذارند ظلم بشود، هیچ کس- به هیچ کس نباید ظلمی بشود.
تفاوت زندگی انبیای حاکم با رؤسای جمهور و سلاطین
خدای تبارک و تعالی هیچ احتیاجی به اعمال ما و به خود ما ندارد؛ انبیا هم احتیاج به من و شما و به اعمال ما ندارند؛ تمام زحماتی که انبیا کشیدند، وقتی که ما کیفیت زندگی آنها را مطالعه کنیم؛ زندگی حضرت موسی، حضرت عیسی- سلام الله علیهما- را و خصوصاً زندگی حضرت رسول اکرم و پیغمبر خودمان را اگر ملاحظه کنید و به تاریخ اسلام و به تواریخی که حکایت از اینها کردند و از زندگی شان کردند، مراجعه کنید، میفهمید که اینها تشکیل حکومت بعضی شان دادند، احکام حکومتی دارند، لکن خودشان وقتی به زندگی شان مراجعه کنید، میبینید که اصلًا مثل روسای جمهوری یا سلاطین این عالم اصلًا نبودند؛ یک شکل دیگر، یک وضع دیگر داشتند. در عین حالی که مثلًا حضرت رسول جزیره العرب و بعضی از ممالک دیگر هم در زمانشان تحت لوای ایشان بوده است، در عین حال، خودشان وقتی زندگی شان را، کیفیت معاشرتشان را، ملاحظه میکنیم، میبینیم که اصلًا این طور مسائلی که رئیس کلانتری یک ناحیه داشته، ایشان ندارد. چون …
بعثت انبیا برای تربیت بُعد معنوی انسان در میان مردم
… باشد و چون این روابط بر بشر مخفی است و خدای تبارک و تعالی که خالق همه چیز است این روابط را میداند، از این جهت، به وحی الهی برای یک عدهای از اشخاصی که کمال پیدا کردهاند و کمالات معنویه را دنبالش کردند و فهمیدند، روابطی حاصل میشود ما بین انسان و عالَم وحی؛ به او وحی میشود و برای تربیت این ورقِ دومِ انسان بَعْث میشوند اینها؛ میآیند در بین مردم و مردم را تربیت میخواهند بکنند.
بیان همهٔ نیازهای انسان برای رسیدن به سعادت
… ما گفتهاند؛ گفتهاند «نکنید، این کار را نکنید، این کار را نکنید.» البته یک مقدار از اموری که آنها فرمودهاند «بکنید و نکنید»، باز برای تنظیم عالم طبیعت است و اجتماع است، لکن پارهای، بسیاری از امورْ راجع به تنظیم امور اجتماع نیست؛ راجع به ماورای طبیعت است. انسان چون یک مجموعهای است که احتیاج به همه چیز دارد، انبیا آمدهاند که آن همه احتیاجات انسان را، هر چه احتیاج دارد انسان، برای انسان بیان کنند که انسان اگر عمل بکند به سعادت تمام میرسد.
قیام انبیا و اولیا در برابر ظالمان و کشته دادن
… نیست که حالا ما نگران باشیم که وضع چرا این جور است؛ اما خوب، میبینید چه میکند؛ چه دیوانگی راه انداختند. لکن همه این مسائل ارزش دارد که یک ملتی را نجات دهد. نباید ما نگران باشیم از اینکه فدایی میدهیم؛ این سیره انبیا بوده است که این کارها را میکردهاند. انبیا، اولیا، در مقابل ظَلَمه، در مقابل اشخاصی که ظلم به مردم میکردند، قیام میکردند و کشته میشدند و کشتار میکردند و جوانهایشان را میدادند و اصحابشان را میدادند و مسئلهای نیست که ما حالا یک نگرانی داشته باشیم که مبادا خونْ راه بیفتد! باید خون راه بیفتد؛ باید یک ملتی که میخواهد خودش را نجات بدهد از زیر بار این همه جنایات و این همه خسارات که بر او وارد شده است، همین طور مجانی نمیشود که انسان به دست بیاورد. یکی از این مادرها- ظاهراً در بهشت زهرا- ایستاده و صحبت کرده که درخت آزادی محتاج به …
جنگ پیامبران و تودهٔ مردم با سلاطین
… نیست؛ قرآن یک کتاب محرک است؛ یک کتابی است که این اعرابی که در آن وقت هیچ نمیدانستند، آنها را راه انداخت و امپراتوریهای بزرگ را که ظالم بودند، به زمین زدند اینها. اگر قرآن و تعلیمات اسلام یک چیزی بود که مخدر بود، عالمگیر نبود که امپراتوریها را به هم بزند. جنگهایی که همیشه بین اسلام یا موسسین اسلام یا موسسین سایر مکتبهای الهی و توحیدی بوده، جنگ ما بین پیغمبرها و توده مردم با سلاطین بوده است. موسی- علیه السلام- عصای شبانیاش را بر میدارد و راه میافتد دنبال قصر فرعون. قصر فرعون را میخواهد سرنگون بکند؛ نه [اینکه] فرعون موسی را واداشته به اینکه مردم را تخدیر کند که فرعون ظلمش را بکند. او عصایش را برداشته و بساط ظلم او را به هم زده است. پیغمبر …
دعوت به بررسی اینکه آیا پیامبران عامل قدرتمندان بودهاند
ما باید یک مطالعه سطحی، لازم نیست خیلی مطالعه دقیق، یک مطالعه سطحی در قرآن بکنیم؛ یک مطالعه سطحی در آنهایی که مردم را دعوت کردند و پیغمبرهایی که مردم را دعوت کردند، بکنیم؛ ببینیم که آیا آنهایی که دعوت کردند مردم را، اینها یک اشخاصی بودند که آمدند و توده را ضعیف، توده را خواب کردند؟ برای خواب کردن توده آمدند؟ و اینها عمال قدرتمندها هستند؟ یک مطالعهای در حال آنها بکنیم که ببینیم اینها عمال قدرتمندانند یا نه؟ یک مطالعه جزئی هم در قرآن بکنیم که ببینیم قرآن آمده است برای ذکر و دعا و برای حِرْز و امثال ذلک یا نه، قرآن را نشناختند؟ اگر در قرآن مطالعه کنید، میبینید که آن قدر آیات در [مورد] جنگ هست …
بیباکی ابراهیم (ع) و ایستادگی انبیا در برابر قدرتهای بزرگ
… است؛ پیغمبر نمیتواند منطقش این باشد. شما دیدید پیغمبرها را؛ منتها حضرت عیسی کم عمر کرد در بین ملت، بعد تشریف برد به معراج، به بالا.[6] شما همه میدانید تاریخ انبیا [را]. آن حضرت ابراهیمش، که تقریباً راس انبیای سلف بود، با تبرش برداشت آن بتها را همه را شکست. هیچ خوف این را هم نداشت که بیندازندش توی آتش. خوف این حرفها را نداشت؛ اگر داشت که پیغمبر نبود. یک همچو موجودی که با یک قدرتهای بزرگ جنگ میکند و یک تنه خودش تنهایی در مقابل یک همچو قدرتهایی میایستد که بعداً بیایند بخواهند آتشش بزنند، این منطقش این نیست که اگر آن طرفم را سیلی زدند ... بر میگردم این طرف هم بزنند. این منطق آدمهای تنبل است. این منطق آنهایی است که خدا را نمیشناسند. قرآن نخواندند اینها. آن هم حضرت موسی که با یک عصا، یک نفر بود، یک نفر بود- یک نفر چوپان. مقابل کی؟ مقابل فرعون که داد خدایی میزد. اینها هم داد خدایی میخواهند …
پیامبران پایهگذاران عدالت و آزادی و لزوم شناخت طرز تفکر آنان
3- باید جوانان روحانی و دانشگاهی قسمتی از وقت را صرف کنند در شناخت اصول اساسی اسلام که در راس آن توحید و عدل و شناخت انبیای بزرگ، پایه گذاران عدالت و آزادی است، از ابراهیم خلیل تا رسول خاتم- صلی الله علیه و آله و علیهم اجمعین- و در شناخت طرز تفکر آنها از نقطه اقصای معنویت و توحید تا تنظیم جامعه و نوع حکومت و شرایط امام و اولی الامر و طبقات دیگر، از امرا و ولات و قضات و فرهنگیان که علما هستند و متصدیان مالیات اسلامی و شرایط آنها تا برسد به شُرطه و کارمندان شهربانی؛ و ببینند اسلام چه کسانی را برای حکومت و کارمندان آن به رسمیت شناخته و چه کسانی از شغل حکومت و شاخههای آن مطرود است.
تلاش انبیا برای خلع سلاح قلدران ناصالح و ناکامی در آن
… دارد. از اول، بشر مبتلای به همین بوده که اسلحه در دست اشخاص ناصالح بوده است. از اولی که بشر تمدن پیدا کرد، به خیال خودش، اسلحهها در دست ناصالحها بوده و همه مشکلات بشر همین معناست. تا خلع سلاح نشوند این اسلحهدارهای ناشایسته، کار بشر سرانجام پیدا نمیکند. انبیا هم آمدند که این اسلحهدارهای بیصلاحیتِ بیعقل را خلع سلاح کنند و نتوانستند؛ آنها قلدر بودند. در هر عصری هم اشخاص لایق که خواستند این اسلحه را از نالایقها بگیرند و [خود به] دست بگیرند موفق نشدند، و این اسلحه در دست نالایقها و بیعقلها و غیر صالحها بود. همه این مشکلاتی که شما ملاحظه میکنید همین معناست. از اولی که بشر در دنیا آمده است و باب تنازع بین …
بیان معارف غیبی، وظایف فردی و امور اجتماعی و سیاسی
… برای تربیت او، برای تکمیل او- برای اینکه غیر از این راهْ راه تکمیل و راه ترقی نبوده است، درجاتی هست که بدون این راه نمیشود به آن درجات رسید؛ و چه تکالیف اجتماعی که ما مکلف هستیم؛ در اجتماع تکالیفی داریم و باید به آن تکالیف عمل کنیم برای تنظیم این اجتماع. انبیا هم همان چیزهایی که مربوط به روح و مربوط به مقامات عقلیه و مربوط به مراکز غیبیه است برای ما بیان کردهاند، و قرآن هم بیان کرده است و اهلش میدانند، و هم آن چیزهایی که وظایف شخصیه است و دخیل در ترقیات انسان و تکامل انسان است، در سنت و در کتاب بیان شده است و هم آن چیزهایی که مربوط به اجتماع است و امور سیاسی است و امور اجتماعی است و راجع به تنظیم و تربیت اجتماع است، بیان فرموده است. و ما همه و همه بشر مکلفند بر اینکه همه این مراتب را، همه این مقامات را مواظبت کنند و منحصر به یک طرف نکنند.
هدف دعوت انبیا به فعلیت رساندن انسان بالقوه
و قرآن کریم- که در راس تمام مکاتب و تمام کتب است حتی سایر کتب الهیه، آمده است که انسان را بسازد؛ انسان بالقوه را انسان بالفعل و موجود بالفعل کند. تمام دعوت انبیا هم، حسب اختلاف مراتِبِه، تمام دعوتها هم برای همین معناست که انسان را انسان کنند؛ انسان بالقوه را انسان بالفعل کنند. و تمام علوم و تمام عبادات و تمام معارف الهیه و تمام احکام عبادی و همه چیزهایی که هست، همه اینها برای این معناست که انسان ناقص را «انسان کامل» کند. قرآن کتاب انسانسازی است؛ کتابی است که با این کتاب- اگر کسی توجه به آن بکند- تمام مراتبی که از برای انسان هست، …
وارستگی از دنیا و نداشتن نفعطلبی شخصی
میخواهد یک قضیهای واقع بشود در ایران، دنبال این نباشید که به نفع من باشد، آن یکی بگوید به نفع من باشد، این مبدا اختلاف است. انبیا و اولیا و کسانی که وارسته از دنیا هستند، این معانی را ندارند. شما هم اگر تبعیت از انبیا دارید، تبعیت از امیر المومنین- سلام الله علیه- دارید، باید این معنا را نداشته باشید. امیر المومنین- سلام الله علیه- تمام دنیا پیشش هیچ بوده.
نبودن هیچ اختلافی میان پیامبران در صورت اجتماع در یک عصر
کوشش کنید که در بین، این نباشد که من ارتشی هستم، من سپاهی هستم، من بسیجی هستم؛ همه احساس این را کنید که ما خدمتگزار اسلامیم. وقتی بنا شد همه خدمتگزار اسلام باشید، اختلاف دیگر پیش نمیآید. شما بدانید که اگر تمام انبیا- علیهم السلام- در یک عصر مجتمع میشدند، هیچ اختلافی نداشتند. اختلاف برای این است که انسان، هر کسی میخواهد پیش خودش، برای خودش یک کاری انجام بدهد، هر اختلافی از هوای نفس پیدا میشود. وقتی انسان بخواهد برای خودش یک مسئلهای را درست کند، میبیند که آن رفیقش شاید جلو بیفتد، این یک قدری جلوتر میرود، او یک قدر، یک وقت …
بیشترین مسئولیت و عمل به وظیفه بدون هیچ قصور
… است که باید ما با هم در این مجلس نورانی صحبتی که مفید است و برای جامعه اسلامی و برای مسلمین مفید باشد عرض کنیم، گرچه مکرر عرض شده است. شاید از همه قشرها، قشر روحانی مسئولیتش بیشتر باشد؛ برای این که، هر کس بیشتر نزدیک به اسلام است بیشتر مورد مسئولیت است. انبیا از همه کس مسئولیتشان زیادتر بوده است. آنها در عین حالی که مسئولیتشان از همه بیشتر بود، به آن امری که وظیفه داشتند عمل کردند و هیچ قصوری نکردند. علمای هر ناحیه مسئولیتشان از سایر طوایف بیشتر است، اینها عذر ندارند، ممکن است که بسیاری از مردم عذر داشته باشند؛ یا عذر اینکه نمیدانستیم یا عذر این که نمیتوانستیم که هیچ کاری بکنیم. روحانیون الآن در ایران هیچ عذری ندارند، برای اینکه، راه را میدانند و …
لزوم حفظ زحمات انبیا از سوی ما
… خوب، مواردی هست که رسیدگی میشود و شورای نگهبان هم یا ابطال میکند یا فرض کنید بعضی صندوقها را یا اصل انتخابات را. یک مسئله عادی است که در همه جا هست و این امر مهمی نیست. من امیدوارم که آقایان با کمال اخلاص این دفعه هم وارد بشوند و آراء خودشان را بریزند. و این مبعثی که نورش به همه عالم رسیده است، در صورتی که نتوانستند آن طوری که میخواستند بشود ما دنبالش باشیم که زحمات انبیا را حفظ کنیم.
انبیا، مبلغان حقیقی
من به همه شما دعا میکنم و توجه میدهم که سعی کنید کتابهایی که صد در صد اسلامی است چاپ نمایید. خداوند اجر مبلغین حقیقی را که انبیا هستند، به شما عطا کند.
کسب رزق انبیا از راه کشاورزی
… هم هستند، عرض میکنم که کشاورزی در اسلام از امور بسیار مهم و از اموری است که درباره او گفته شده است که کشاورزان بهترین مخلوقات هستند و کشاورزان اقرب ناس [به] خدای تبارک و تعالی هستند و کشاورزان در آن عالم، شاید در صف اول از مردم نیکوکار واقع بشوند. و شغل کشاورزی شغلی بوده است که انبیا هم به او اشتغال داشتهاند، و انبیا هم رزق خودشان را از راه کشاورزی به دست میآوردند. و از نظر سیاسی، در امروز ما چنانچه کشاورزیمان یک کشاورزی سالم و یک کشاورزی متعهدانه و کوشش برای این [باشد] که در ارزاقمان محتاج به خارج نشویم، این یک جهاد است؛ همان طور که مجاهدین ارجمند ما در جبههها مشغول خدمت هستند و بحمد الله، آنها آفرین برشان که سرفرازی …
ناکامی انبیا در اجرای کامل مقاصد خود
اما ما که از امام مهدی که قوّه اجرایی اسلام است صحبت میکنیم و میگوییم که عدل در زمان او فراگیر خواهد شد و از طرق خود آنها هم همین معنا هست که یَمْلَاُ الاَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا بَعْدَ ما مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً[7]، ما که راجع به آن میگوییم و میگوییم که انبیا موفق نشدهاند اجرا کنند مقاصد خودشان را و خداوند در آخر زمان کسی را میآورد که اجرا کند مسائل انبیا را، این بیچارهها برای خدمت به اجانب یا نفهمیده، تاویل میکنند که فلان گفته است که حضرت مهدی تتمیم میکند شریعت را. این بسیار ناگوار است برای ما. ما حضرت مهدی را یکی از افرادی میدانیم که تابع اسلام است، تابع پیغمبر اسلام است، لکن تابعی است که نور چشم پیغمبر اسلام است و اجرا میکند آن مطالبی را که حضرت رسول اکرم- صلی الله علیه و آله و سلم- فرموده است.
برگزیدن پیامبران معصوم برای تزکیه و تعلیم مردم
… باشد، نمیتواند دیگران را از شرابخواری بازدارد. او دعوت میکند دیگران را به آن. اگر شما خودتان، خودتان را اصلاح نکنید و خودتان همان طوری که اسم انجمن اسلامی روی خودتان گذاشتید اسلامی نباشید و خودتان را اسلامی نکنید، نمیتوانید دیگران را به اسلام دعوت کنید. خدای تبارک و تعالی که برای مردم هادی میفرستد و پیغمبران را انتخاب میکند، کسی که خودش از اول عمر تا آخر عمرش یک لغزش نداشته، معصوم بوده، یک همچو موجودی را انتخاب میکند. برای اینکه تربیت کنند مردم را. تزکیه کنند و تعلیم کنند. اگر آن کسی که میخواهد مربی یک جامعهای باشد، مربی یک دستگاهی باشد، اینها را به اسلام دعوت کند، اولش باید خودش را اسلامی کند و خودش را، باطن خودش را دعوت به اسلام بکند. اسلامی بکند تا دیگران را بتواند اسلامی کند. اگر خودش را اسلامی نکند نمیتواند دیگران را …