امیدآفرینی، خودفریبی نیست. بعضیها خیال میکنند امیدآفرینی پنهان کردن ضعفها است، خودفریبی است؛ نه، ضعفها هم باید بیان بشود، اشکالی ندارد؛ امّا در کنار بیان ضعفها بایستی امیدآفرینی هم بشود، آینده و افق روشن در مقابل چشم قرار بگیرد و نشان داده بشود. وضع ما بحمدالله وضع خوبی است. ما امروز باید این آیهی شریفه را در نظر بگیریم: «وَ لا تَهِنوا»، سست نشوید، «وَ لا تَحزَنوا»، اندوهگین نشوید، «وَ اَنتُمُ الاَعلَون»، شما برترین هستید، «اِن کُنتُم مُؤمِنین»؛[13] ایمان شما موجب علوّ شما است، موجب برتری شما است. درست عکس وضعیّت ما را امروز در این منطقه، دشمن سرسخت ما یعنی دولت آمریکا دارد. ما میدانیم در منطقه چه کار داریم میکنیم؛ سیاستمان روشن است، راهمان روشن است. آمریکاییها متحیّرند که در منطقه بمانند یا از منطقه بروند؛ اگر بمانند، نفرت ملّتها از آنها روزبهروز بیشتر میشود. آمریکاییها با قدرت، با نیروهای نظامی شدیدالعمل وارد افغانستان شدند، بیست سال در افغانستان ماندند؛ ملّت افغان را از خودشان ناراضی کردند، متنفّر کردند، مجبور شدند خارج بشوند. اگر بمانند موجب نفرتند، اگر بروند مطامعشان را از دست میدهند؛ اینجا مطامعی دارند، آمریکاییها در سوریه مطامع دارند، در عراق مطامع دارند، در همهی این منطقه مطامع دارند؛ اگر بگذارند بروند، این مطامع از دست میرود؛ نمیدانند چه کار کنند؛ بمانند، بروند؛ متحیّرند. خدا را شکر میکنیم بر اینکه راه ما روشن است، بصیرت ما برجا است، گامهای ما بحمدالله محکم و استوار است و دشمن ما دچار ضعف است.امید
نامهای دیگر: امید به آینده، امید به خدا، امید به غیر خدا، امیدآفرینی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
امیدواری به خدا و آینده و نقش آن در تلاش فرد و جامعه.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶
سیر زمانی
از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۴۱۳۵۹۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۶همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
البتّه وقتی میگوییم امید، نباید امید را با تصوّرات و خیالات فریبگر اشتباه کرد. امید یعنی آن حالتی که با حرکت همراه است؛ با تنبلی و سکون نمیسازد. کسی که امید دارد به اینکه به سرمنزل برسد، راه میرود. اینکه کسی بنشیند و در عین حال امیدوار باشد که به منزل خواهد رسید، این نشدنی است؛ این فریبگری، در روایات و ادعیه به «اغترار بالله» تعبیر شده است که مذمّت شده؛ اینکه انسان بدون حرکت، بدون تلاش آرزو بکند که به یک مقصودی برسد؛ نه، تلاش لازم است؛ امام این امید را داشت و تلاش میکرد.شاهدها (۸ پاراگراف)
روشن بودن آینده و حرکت صحیح و پرشتاب کشور
… وضع اقتصادى کشور را تیره جلوه بدهند. نهاینکه ما مشکل نداریم؛ بدیهى است ملّتى پس از دوران طولانى سلطهى طاغوت و پس از هشت سال جنگ، با اینهمه دشمنى از سوى متعرّضین و دخالتکنندگان خارجى و متجاوز، وقتى بخواهد به راه رشد خود حرکت کند، سالها طول خواهد کشید؛ سالها طول میکشد تا بتوانیم مشکلات کشور را بکلّى حل کنیم، امّا حرکت صحیح، حرکت پُرشتاب، حرکت معقول، حرکت امیدبخشى امروز در کشور بحمدالله وجود دارد؛ از قبل هم وجود داشته است، امروز هم بحمدالله هست و آینده را روشن، افق را باز و امیدبخش جلوه میدهد؛ این را باید بدانید؛ آینده بحمدالله خوب است. البتّه دشمن سعى میکند این آینده را خراب کند یا لااقل امید به آینده را در دلها خراب کند؛ حدّاقل این است. بارها من گفتهام[8] که اگر دشمنان کشور، تبلیغاتچىهاى استکبار، بوقهاى وابستهى به استعمار دیدند در واقعیّت نمیشود اثر گذاشت، سعى میکنند در فضاى ذهنى اثر …وظیفهٔ مبلغ دین در امیدآفرینی و زدودن یأس از مردم
نقطهى دوّم، تیره و تار و مبهم جلوه دادن آینده است. سعى دشمن این است که نشان بدهد آینده مبهم است، آینده تیره و تار است؛ معلوم نیست چه خواهد شد، معلوم نیست به کجا میرسند. وظیفهى مبلّغ دین و مبلّغ معنویّت و پیامآور حقیقت، این است که مردم را امیدوار کند، یأس را از آنها بزداید. یأس، بزرگترین دشمن یک ملّت است. باید تلاش بشود که یأس از مردم زدوده بشود. نگاه کنید ببینید چه جورى، نگاه کنید ببینید در کدام منطقهاى که مورد بحث شما است، نگاه کنید ببینید با چه زبانى که مخاطب شما به آن نیاز دارد، [این اتّفاق میافتد.] به هر تقدیر باید مانع بشوید که یأس در دلها راه پیدا کند. کارى که دشمن میخواهد بکند، این است که یأس را بر دلها حاکم کند، و هر کسى یک جورى مأیوس باشد؛ دانشجو یک جور، دانشآموز یک جور، کارگر یک جور، روحانى یک جور، کاسب یک جور، ادارى یک جور، مسئول دولتى یک جور، مسئول بلندپایه یک جور. ما از نزدیک مىبینیم که …امید، خصوصیت حیاتی عقیدهٔ مهدویت برای هر ملت
چند خصوصیّت در این عقیدهى مهدویّت هست که اینها براى هر ملّتى در حکم خون در کالبد است، در حکم روح در جسم است؛ یکی «امید» است. گاهى اوقات ملّتهاى ضعیف را دستهاى قلدر و قدرتمند به جایى میرسانند که اینها امیدشان را از دست میدهند. وقتى امید را از دست دادند، دیگر هیچ اقدامى نمیکنند؛ میگویند چه فایدهاى دارد، ما که دیگر کار از کارمان گذشته است، با چه کسی دربیفتیم، چه اقدامى بکنیم، براى …امید بزرگترین نیروی محرکهٔ انسان و اثر ناامیدی در توقف حرکت
… را از لحاظ انقلابى و فرهنگى دچار هزیمت وانمود بکند و قلمداد بکند؛ علّت چیست؟ در یک کلمه، علّت این است که با این کار میخواهند نور امید را از دل ملّت ایران و بخصوص دل جوانان محو کنند، فروغ امید را در دلها خاموش کنند؛ میخواهند مردم را ناامید کنند. عزیزان من! امید بزرگترین قوّهى محرّکهى انسان است. امید به پیروزى، امید به پیشرفت، امید به موفّقیّت، هر انسانى را به حرکت وادار میکند. شما اگر بخواهید هر انسان فعّال و سرزنده و شادابى از حرکت بیفتد، کافى است او را ناامید کنید؛ اگر ناامید کردید، دستهاى فعّال سست خواهد شد، زانوان فعّال و استوار به لرزه خواهد افتاد. میخواهند ملّت ایران را ناامید کنند؛ چرا؟ چون مىبینند که ملّت ایران امروز به سوى یک آیندهى خوب و روشن دارد حرکت میکند؛ آیندهاى که در آن، هم دنیاى مادّى او تأمین است، هم عزّت او، سربلندى او، ایمان او و نفوذ او در سطح دنیاى اسلام تأمین میشود. ملّت ایران …خوشبینی به آیندهٔ اسلام
بنده نسبت به آیندهی اسلام خوشبین هستم و اطمینان دارم که امّت اسلام با احساس مسئولیّت، بیداری و نشاط بیشتری به قرن آینده وارد خواهد شد و این درست برعکس آن چیزی است که دشمنان اسلام آرزو کردهاند و برای آن برنامهریزی میکنند.امیدواری منطقی به آینده با توجه به وضع و سرمایههای کشور
بحمداللَّه اوضاع کشور در این مقطع حسّاس، آن چنان است که هر کشور و ملتی چنین وضعی داشته باشد و از چنین سرمایههایی برخوردار باشد، حق دارد که به آینده خود، با امیدوارىِ منطقی و بجا نگاه کند. اوّلاً در همه حوادث و قضایا، نشانههای لطف الهی و کمک پروردگار را میبینیم. همین انتخابات سی میلیونی، مظهر لطف پروردگار به نظام جمهوری اسلامی بود. درست در همان هنگامی که بوقهای تبلیغاتی از سوی کشورهایی که مدّعی دمکراسی هستند ادّعا میکردند که ملت ایران از …امید به رحمت خدا و نبود یأس از آیندهٔ حرکت ملت
خدا را شکر میکنیم که دلهای ما را از امید به رحمت خودش انباشته کرده است. خدا را شکر میکنیم که در گوشهای از گوشههای قلب و روح ما، ذرّهای یأس و نومیدی از آینده حرکت این ملت بزرگ قرار نداده است. خدا را شکر میکنیم که ملت ما حرکت میکند. به شما عرض کنم برادران عزیز! این حرکت و این تلاش و این همبستگی و این روشنبینی و این هوشیاری - در هر جایی که هوشیاری ملت لازم است - دشمن شما را شکست خواهد داد، شما را پیروز خواهد گرداند، قلب مقدس ولىّعصر ارواحنافداه را …سرشار شدن دلها از امید در اجتماع مؤمنان
اجتماع چنین جوانان و چنین دلهایی، همان اجتماعی است که در آن نور الهی به چشم اهل بصیرت میآید. در چنین مجموعههای عظیم است که انسان خدا را میبیند، قدرت خدا را حس میکند و اراده لایزال الهی را بر اصلاح بشریّت و اصلاح تاریخ، با همه وجود در مییابد. در چنین موقعیتی، دل هر انسان دیرباوری از امید سرشار میشود. مانور بزرگ طریق القدس ما، ناظر به این معانی است. مانورهای جوانان و رزمندگان ما در سرتاسر کشور، - هر جایی که تشکیل میشود - دارای این مضمون و چنین مفهوم برجستهای است.