رفتن به محتوای اصلی

امید

نام‌های دیگر: امید به آینده، امید به خدا، امید به غیر خدا، امیدآفرینی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

امیدواری به خدا و آینده و نقش آن در تلاش فرد و جامعه.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۹۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

امیدآفرینی، خودفریبی نیست. بعضی‌ها خیال میکنند امیدآفرینی پنهان کردن ضعفها است، خودفریبی است؛ نه، ضعفها هم باید بیان بشود، اشکالی ندارد؛ امّا در کنار بیان ضعفها بایستی امیدآفرینی هم بشود، آینده و افق روشن در مقابل چشم قرار بگیرد و نشان داده بشود. وضع ما بحمدالله وضع خوبی است. ما امروز باید این آیه‌ی شریفه را در نظر بگیریم: «وَ لا تَهِنوا»، سست نشوید، «وَ لا تَحزَنوا»، اندوهگین نشوید، «وَ اَنتُمُ الاَعلَون»، شما برترین هستید، «اِن کُنتُم مُؤمِنین»؛[13] ایمان شما موجب علوّ شما است، موجب برتری شما است. درست عکس وضعیّت ما را امروز در این منطقه، دشمن سرسخت ما یعنی دولت آمریکا دارد. ما میدانیم در منطقه چه کار داریم میکنیم؛ سیاستمان روشن است، راهمان روشن است. آمریکایی‌ها متحیّرند که در منطقه بمانند یا از منطقه بروند؛ اگر بمانند، نفرت ملّتها از آنها روزبه‌روز بیشتر میشود. آمریکایی‌ها با قدرت، با نیروهای نظامی شدیدالعمل وارد افغانستان شدند، بیست سال در افغانستان ماندند؛ ملّت افغان را از خودشان ناراضی کردند، متنفّر کردند، مجبور شدند خارج بشوند. اگر بمانند موجب نفرتند، اگر بروند مطامعشان را از دست میدهند؛ اینجا مطامعی دارند، آمریکایی‌ها در سوریه مطامع دارند، در عراق مطامع دارند، در همه‌ی این منطقه مطامع دارند؛ اگر بگذارند بروند، این مطامع از دست میرود؛ نمیدانند چه کار کنند؛ بمانند، بروند؛‌ متحیّرند. خدا را شکر میکنیم بر اینکه راه ما روشن است، بصیرت ما برجا است، گامهای ما بحمدالله محکم و استوار است و دشمن ما دچار ضعف است.
البتّه وقتی میگوییم امید، نباید امید را با تصوّرات و خیالات فریبگر اشتباه کرد. امید یعنی آن حالتی که با حرکت همراه است؛ با تنبلی و سکون نمیسازد. کسی که امید دارد به اینکه به سرمنزل برسد، راه میرود. اینکه کسی بنشیند و در عین حال امیدوار باشد که به منزل خواهد رسید، این نشدنی است؛ این فریبگری، در روایات و ادعیه به «اغترار بالله» تعبیر شده است که مذمّت شده؛ اینکه انسان بدون حرکت، بدون تلاش آرزو بکند که به یک مقصودی برسد؛ نه، تلاش لازم است؛ امام این امید را داشت و تلاش میکرد.

امید به حاکمیت حق مایهٔ جرئت و اقدام ملت در برابر سلطهٔ قدرتها

آن ملّتى که از پدید آمدن فرج ناامید است، آن ملّتى که برقى در دلش نمیدرخشد که او را نسبت به آینده امیدوار کند، آن ملّت وضع موجود عالم را و سلطه‌ى ظالمانه‌ى قدرتها را میپذیرد؛ مجبور میشود وضع موجود را تحمّل کند، بپذیرد، تسلیم بشود و خود را با آن تطبیق بدهد. امّا آن ملّتى که على‌رغم ظواهرِ قدرت‌آمیزِ قدرتهاى جهانى و سطله‌هاى جهانى، و على‌رغم عظمت ظاهرى باطل در همه‌ى جلوه‌هایش، میداند که این عظمت ماندنى نیست، این قدرت و سلطه داراى مغز و داراى ریشه نیست، میداند که پشت سر این تظاهرات سلطه‌آمیزِ ظالمانه و جَوَلان باطل، حاکمیّت حق است، این چنین ملّتى در دلش جوانه‌هاى امید سبز میشود، امیدوار میماند و همین امید است که به او جرئت میبخشد، به او اقدام را تعلیم میدهد، حرکت کردن را و قدرت حرکت را به او میبخشد؛ این را باید قدر دانست و این نکته‌ى بسیار مهمّى است. شیعه یاد گرفته است که بافضیلت‌ترین اعمال، انتظار فرج است. معناى این جمله آن است که در هر شرایطى ولو سخت‌ترین شرایط باشد شیعه حق ندارد مأیوس بشود و ناامید بشود؛ [شیعه] منتظر است، منتظر فرج، منتظر گشایش، منتظر …

امیدوار کردن ملت به فرجام راه انقلاب، بزرگ‌ترین جهاد تبلیغاتی امروز

سعى دنیا امروز این است که ملّت ایران را از ادامه‌ى راه امیرالمؤمنین و راه اسلام مأیوس کند. من به شما و به همه‌ى ملّت ایران عرض میکنم، امروز بزرگ‌ترین جهاد در میدان تبلیغات این است که کسى بتواند ملّت ایران را به عاقبت این راه و فرجام این راه امیدوار بکند. هر کسى مردم را ناامید بکند، خیانت کرده است به این ملّت. این کوهنوردى را که دارد با شوق از قلّه‌ها بالا میرود، کوله‌بستى را بسته است و کمر را بسته است و عصا دست گرفته، از این قلّه دارد بالا میرود، بهترین راه براى اینکه او را از وسط راه برگردانید، این است که یک دروغى جعل کنند، به او بگویند که آقا نمیشود رفت به قلّه …

وظیفهٔ همگان در امیدوار کردن مردم و فراوانی نشانه‌های امید

… نتوانست؛ همه‌ى راه‌ها را رفتند؛ راه جنگ نظامى، راه محاصره‌ى اقتصادى، راه تبلیغات، راه فحّاشى، راه تهمت زدن به مسئولین، چقدر تهمتها زدند البتّه بعد از این هم خواهند زد کسى باور نکرد؛ حرفى بزنند، با شواهدِ دروغین مطلبى را ادّعا کنند که دل مردم را مأیوس کنند. من عرض میکنم، شما هر که هستید، هر جا هستید، در هر گوشه‌ى این کشور زندگى میکنید و در هر گوشه‌ى این دستگاه عظیم اسلامى مشغول کارید یا در هر نقطه‌ى کشور، خارج از دستگاه‌هاى دولتى مشغول کارید، وظیفه‌ى شما این است که در حوزه‌ى امکان، مردم را امیدوار کنید؛ نشانه‌هاى امید هم بحمدالله‌ زیاد است. دیدید که جنگ براى ما سخت‌ترین مشکل بود، خداى متعال چه‌ جور مشکل را برطرف کرد؛ دیدید که مقاطع حسّاس این کشور را چطور خداى متعال با دست قدرت‌نماى خود براى ما حل کرد. واقعاً انسان فضل الهى را وقتى نگاه میکند، میگوید: سبحانک یا الله‌، سبحانک یا لا اله الّا انت.

ارزش امید برخاسته از یقین به وجود و حضور منجی

… حضورش در میان جوامع بشرى مى‌شناسد؛ و این امتیاز بزرگى است. دلهاى شیعه با آن مرکز ملکوتى و الهى در حال ارتباط و پیوند است. محبّت آن وجود مقدّس در دلهاى شیعیان موج میزند، با او سخن میگویند، از او میخواهند، به او اظهار ارادت و توسّل میکنند؛ اینها چیز کمى نیست. این امیدى که در دل یک انسان به‌ وجود مى‌آید، به برکت ایمان و اعتقاد و یقین به وجود منجى و به حضور منجى، خیلى داراى ارزش و قیمت است. یقیناً مایه‌ى حرکتهاى بزرگ در جوامع اسلامى و در جوامع شیعى و مایه‌ى اصلى حرکت عظیم انقلاب اسلامى، همین عقیده و همین انتظار فرج است.

حفظ توکل به خدا و امید در برابر تلاش دشمن برای ناامید کردن مردم

آنچه امروز براى مردم عزیز ما لازم است، این است که تکیه‌ى خود و توکّل خود به خدا را از دست ندهند و نگذارند دلشان از امید خالى بشود؛ دشمن میخواهد مردم ما را ناامید کند. [مردم باید] وحدت خود را از دست ندهند. یکپارچگى بین همه‌ى قشرهاى مردم! این علاج اساسى کار است که مردم وحدت کلمه‌ى خودشان را حفظ کنند. همه‌ى قشرها وظایف خودشان را بخوبى انجام بدهند؛ روحانیّت وظایفى دارد، صنعتگران کشور وظایفى دارند، کشاورزان کشور وظایفى دارند، …

ایجاد امید و تحکیم پیوندها و ایمان‌ها در دل مردم

آن نفَسى، آن قلبى، آن گفتارى که سعى میکند پیوندها را مستحکم کند میان آحاد مردم، میان مردم و دستگاه‌هاى اداره‌کننده‌ى کشور، میان مردم و اصول دین، میان آحاد مسئولین کشور با یکدیگر و میان ارگان‌ها، سعى میکند در دلهاى مردم نسبت به آینده امید ایجاد کند و به مردم ثابت کند و بفهماند که یک نیروى عظیمى مثل نیروى ملّت ایران، آن ‌وقتى‌ که به عشق الهى و به ایمان و اعتقاد به خدا و مکتب اسلام منوّر شده باشد و آن‌ وقتى ‌که این دستها و بازوها با یکدیگر گره خورده باشد این نیروى عظیم ملّت ایران این قدرت را دارد که همه‌ى دشمنها را عقب بزند و ملّت را و کشور را به همان شکلى که شایسته‌ى یک ملّت اسلامى است بسازد، آن کسى که در دلها امید ایجاد میکند، قدمها را مستحکم میکند، ذهنها را روشن میکند، پیوندها را مستحکم میکند، ایمانها را مستحکم میکند، قدرت دشمن را مورد مبالغه قرار نمیدهد و همانى که هست [بیان میکند]، [...]. البتّه دشمن را نباید کوچک‌تر از آنچه هست گمان کرد، چون انسان آن‌ وقت ضربه خواهد خورد؛ امّا نباید هم دشمن را بزرگ‌تر از آنچه هست جلوه داد؛ همان کارى که امروز دستگاه تبلیغاتى صهیونیست‌ها و مستکبرین خودشان دارند انجام میدهند؛ یک غولى درست کرده‌اند از آمریکا و از …

روشن دیدن آینده و امید به افزایش عزت ملت ایران و مسلمانان

و من آینده را بسیار روشن میبینم. بنده امیدوار هستم که به فضل الهى در آینده‌اى که شاید ان‌شاءالله‌ چندان دور هم نباشد، ملّت مسلمان و قهرمان ایران بتوانند باز هم عزّت جهانى خود و عزّت مسلمین را بیش از پیش بکنند.

امید به فرج الهی و آیندهٔ روشن مسلمانان آن منطقه پس از سختی‌ها

… اعلام کرد که وارد خواهد شد و مداخله هم کرد. اما در این‌جا، چون پای مسلمانان در میان است؛ چون نمیخواهند مسلمانان در اروپا پا بگیرند؛ چون نمیخواهند یک ملت مسلمان در اروپا بر سر پا بماند، وقتی چنین جنایتی را در مقابل چشمشان مرتکب میشوند، میبینند و اغماض میکنند! من همین‌طور که به آفاق زندگی مسلمین مینگرم، احساس میکنم پشت سرِ این سختیها و محنتها، فضل الهی است. ان‌شاءاللَّه فرج الهی است: «انّ مع العسر یسرا.[3] » خدای متعال به دنبال این سختیها، آینده‌ای روشن را برای مسلمانان همان منطقه قرار داده است که به فضل الهی، امیدواریم این آینده را هر چه زودتر ببینیم.