رفتن به محتوای اصلی

امید

نام‌های دیگر: امید به آینده، امید به خدا، امید به غیر خدا، امیدآفرینی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

امیدواری به خدا و آینده و نقش آن در تلاش فرد و جامعه.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۹۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

امیدآفرینی، خودفریبی نیست. بعضی‌ها خیال میکنند امیدآفرینی پنهان کردن ضعفها است، خودفریبی است؛ نه، ضعفها هم باید بیان بشود، اشکالی ندارد؛ امّا در کنار بیان ضعفها بایستی امیدآفرینی هم بشود، آینده و افق روشن در مقابل چشم قرار بگیرد و نشان داده بشود. وضع ما بحمدالله وضع خوبی است. ما امروز باید این آیه‌ی شریفه را در نظر بگیریم: «وَ لا تَهِنوا»، سست نشوید، «وَ لا تَحزَنوا»، اندوهگین نشوید، «وَ اَنتُمُ الاَعلَون»، شما برترین هستید، «اِن کُنتُم مُؤمِنین»؛[13] ایمان شما موجب علوّ شما است، موجب برتری شما است. درست عکس وضعیّت ما را امروز در این منطقه، دشمن سرسخت ما یعنی دولت آمریکا دارد. ما میدانیم در منطقه چه کار داریم میکنیم؛ سیاستمان روشن است، راهمان روشن است. آمریکایی‌ها متحیّرند که در منطقه بمانند یا از منطقه بروند؛ اگر بمانند، نفرت ملّتها از آنها روزبه‌روز بیشتر میشود. آمریکایی‌ها با قدرت، با نیروهای نظامی شدیدالعمل وارد افغانستان شدند، بیست سال در افغانستان ماندند؛ ملّت افغان را از خودشان ناراضی کردند، متنفّر کردند، مجبور شدند خارج بشوند. اگر بمانند موجب نفرتند، اگر بروند مطامعشان را از دست میدهند؛ اینجا مطامعی دارند، آمریکایی‌ها در سوریه مطامع دارند، در عراق مطامع دارند، در همه‌ی این منطقه مطامع دارند؛ اگر بگذارند بروند، این مطامع از دست میرود؛ نمیدانند چه کار کنند؛ بمانند، بروند؛‌ متحیّرند. خدا را شکر میکنیم بر اینکه راه ما روشن است، بصیرت ما برجا است، گامهای ما بحمدالله محکم و استوار است و دشمن ما دچار ضعف است.
البتّه وقتی میگوییم امید، نباید امید را با تصوّرات و خیالات فریبگر اشتباه کرد. امید یعنی آن حالتی که با حرکت همراه است؛ با تنبلی و سکون نمیسازد. کسی که امید دارد به اینکه به سرمنزل برسد، راه میرود. اینکه کسی بنشیند و در عین حال امیدوار باشد که به منزل خواهد رسید، این نشدنی است؛ این فریبگری، در روایات و ادعیه به «اغترار بالله» تعبیر شده است که مذمّت شده؛ اینکه انسان بدون حرکت، بدون تلاش آرزو بکند که به یک مقصودی برسد؛ نه، تلاش لازم است؛ امام این امید را داشت و تلاش میکرد.

نیاز ملت‌های مظلوم دنیا به امید ملت ایران

… و ظالم و قلدر و متجاوز به حقوق انسانها، در آن فرصتى و جایى براى انجام خواسته‌‌ى خود و اقدام به هواوهوس خود پیدا نخواهند کرد؛ این روشنایى در دیدگاه و در آینده [است]. ما ملّت ایران باید به این معنا، بر روى انتظار، بیش از گذشته تکیه کنیم. چرا بیش از گذشته؟ چون دنیاى بشرى به انتظارى که ما داریم محتاج است. امروز ملّتهاى ضعیف و مظلومِ دنیا به این امیدى که در دل ملّت ایران وجود داشت و در سایه‌‌ى آن توانست این کارهاى بزرگ را انجام بدهد، احتیاج دارند؛ آنها هم باید این امید را پیدا کنند؛ اگر پیدا کردند و اگر نور امید در دلهاى ملّتها تابید، [آن‌‌ وقت] کارهاى دنیا اصلاح خواهد شد و مشکل ملّتهاى مظلوم اگر نگوییم به ‌‌صورت کامل، [امّا] به‌‌ صورت معتنابهى حل خواهد شد، ولو در طول چند سال؛ امّا اگر این امید در دلها نتابد و همان‌‌طورى که شیطانها …

انتظار یعنی امید و حرکت با شوق

… غیر کافى است؛ منتظریم تا ظرفیّت نیکىِ عالم پُر بشود. یک بُعد دیگر از ابعاد انتظار، دلگرمى نسبت به آینده براى مؤمنین است؛ انتظار مؤمن یعنى اینکه تفکّر الهى ــ این اندیشه‌‌ى روشنى که وحى الهى بر مردم عرضه کرده است ــ یک روزى سراسر زندگى بشر را فرا خواهد گرفت. یک بُعد انتظار این است که منتظر، با شوق و با امید حرکت میکند؛ انتظار یعنى امید. و انتظار، ابعاد گوناگون دیگرى هم دارد؛ ما ملّت منتظر، ملّتى که به امید پیشرفت و به امید موفّقیّت اقدام کرد، تلاش کرد، انقلاب کرد و موفّق شد، براى انتظار، باید امروز یک باب بخصوصى در زندگى خودمان باز کنیم.

آیندهٔ روشن ملت و مسلمانان جهان به برکت فداکاری شهدا

… هستید از لحاظ ایمان و اعتقاد به اسلام و جهاد در راه اسلام؛ آن دولت و این ملّت خواهند توانست کشور عزیز ما را و این سرزمین اسلام را آباد کنند، مشکلات را بر‌طرف کنند، بر توطئه و کید استکبار جهانى غالب شوند و آنچه را مورد رضاى خدا است، ان‌شاءالله‌ انجام بدهند. من در مقابل چشم خودم آینده‌ى روشنى را براى این ملّت و براى این کشور بلکه براى همه‌ى مسلمین عالم مشاهده میکنم و این به برکت فداکارى شهداى شما است. خون این عزیزان را گرامى بدارید؛ هم خود خانواده‌هاى شهدا عزّت و آبروى شهدا را حفظ کنند، هم بقیّه‌ى مردم ارزش خانواده‌هاى شهدا را بشناسند، آنها را تکریم کنند، و هم مسئولین کشور باید خودشان را مدیون شهداى عزیز و خانواده‌هاى آنها بدانند.

پیروزی، آیندهٔ قطعی ملت مقاوم با راه روشن

… ما در مقابل توطئه‌هاى دشمنان یک ملّت مقاوم و توانا است؛ این قضیّه هم دلیل دیگرى شد. هیچ‌ کس در نظام جمهورى اسلامى با داشتن یک چنین ذخیره‌هاى ارزشمندى مثل شماها و مثل بقیّه‌ى آحاد ملّت که داراى استقامت و قدرتند، یک لحظه احساس ضعف در مقابل دشمنان نخواهد کرد. ملّتى مقاوم، راهى روشن، ابزار حرکتى خدایى و الهى، در مجموع، یک آینده‌ی قطعى را در مقابل این ملّت قرار میدهد؛ آن آینده هم پیروزى است.

نوید تحول و آینده‌ای بهنجار در پی وضع ناهنجار کنونی

آن روىِ این صفحه‌ى شگفت‌انگیز آن است که حرم الهى براى مستشاران آمریکایى و کمپانى‌داران نفتى امن باشد و براى مسلمانان پاک‌باز و خانه‌پرداز، ناامن و کمین صدها خطر ... این از جمله‌ى نشانه‌هاى غریبى است که خبر از وضعى بشدّت ناهنجار میدهد و طبعاً در خود، بشارت تحوّلى و آینده‌اى به‌هنجار حمل میکند؛ فَاِنَّ مَعَ العُسرِ یُسرًا * اِنَّ‌ مَعَ العُسرِ یُسرًا.[5]

امید به اجابت، روشنی‌بخش دل‌ها و مایهٔ نشاط جامعه

… انسانها را، همه‌ی بندگان را به دعا و توجّه سوق میدهد و دعوت میکند. رابطه‌ی دعا، رابطه‌ی قلبی شما است با خدا. «دعا» یعنی خواستن، یعنی خدا را خواندن. خواستن یعنی امیدواری؛ و تا امید نداشته باشید، از خدا چیزی را درخواست نمیکنید. انسانِ ناامید که طلب نمیکند. پس دعا یعنی «امید» که ملازم با «امید به اجابت» است. این امید به اجابت، دلها را مشتعل میکند و منوّر نگه میدارد. به برکت دعا، جامعه بانشاط و اهل حرکت [میشود].

لزوم پیشروی با امید با وجود امکانات ارزنده

ما باید با امید پیش برویم، همچنان‌ که افق هم نورباران از امید است و همه چیز نشان‌دهنده‌ى امید است. و امروز وضعیّت ما با امکاناتى که در اختیار ما است، وضعیّت بسیار خوبى است. بحمدالله‌ دولتى قوى [داریم]؛ که این هم از نِعَم الهى است که در رأس دولت، یک عالِم، یک فقیه، یک مبارز سابقه‌دار، یک چهره‌ى شناخته‌شده و محبوب و امتحان‌داده و مورد تأیید و محبّت دائمى امام، با همکارانى خوب، با برنامه‌اى محکم و امیدبخش، با حمایتى عمومى از سوى …

گذشت روزهای تلخ و رسیدن روزهای شیرین برای مصیبت‌دیدگان

… تا مردم خودشان بسازند. باید مصالح بدهند، پول بدهند، امکانات بدهند، نقشه بدهند، شما یک اتاق بتوانید براى خودتان در محلّ خودتان بسازید. این با همّت شما و مردانگى شما و قدرت شما و اتّکاء به نفْس شما و عزّت شما مناسب‌تر است؛ این کار باید ان‌شاءالله‌ انجام بگیرد. خداوند هم به شما صبر خواهد داد، قوّت خواهد داد؛ این روزهاى تلخ خواهد گذشت. ان‌شاءالله‌ روزهاى شیرین و مطلوب که دلهاى شما پُر بشود از شادى، به دنبال خواهد رسید.