رفتن به محتوای اصلی

امید

نام‌های دیگر: امید به آینده، امید به خدا، امید به غیر خدا، امیدآفرینی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

امیدواری به خدا و آینده و نقش آن در تلاش فرد و جامعه.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۹۱۴۰۴

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

امیدآفرینی، خودفریبی نیست. بعضی‌ها خیال میکنند امیدآفرینی پنهان کردن ضعفها است، خودفریبی است؛ نه، ضعفها هم باید بیان بشود، اشکالی ندارد؛ امّا در کنار بیان ضعفها بایستی امیدآفرینی هم بشود، آینده و افق روشن در مقابل چشم قرار بگیرد و نشان داده بشود. وضع ما بحمدالله وضع خوبی است. ما امروز باید این آیه‌ی شریفه را در نظر بگیریم: «وَ لا تَهِنوا»، سست نشوید، «وَ لا تَحزَنوا»، اندوهگین نشوید، «وَ اَنتُمُ الاَعلَون»، شما برترین هستید، «اِن کُنتُم مُؤمِنین»؛[13] ایمان شما موجب علوّ شما است، موجب برتری شما است. درست عکس وضعیّت ما را امروز در این منطقه، دشمن سرسخت ما یعنی دولت آمریکا دارد. ما میدانیم در منطقه چه کار داریم میکنیم؛ سیاستمان روشن است، راهمان روشن است. آمریکایی‌ها متحیّرند که در منطقه بمانند یا از منطقه بروند؛ اگر بمانند، نفرت ملّتها از آنها روزبه‌روز بیشتر میشود. آمریکایی‌ها با قدرت، با نیروهای نظامی شدیدالعمل وارد افغانستان شدند، بیست سال در افغانستان ماندند؛ ملّت افغان را از خودشان ناراضی کردند، متنفّر کردند، مجبور شدند خارج بشوند. اگر بمانند موجب نفرتند، اگر بروند مطامعشان را از دست میدهند؛ اینجا مطامعی دارند، آمریکایی‌ها در سوریه مطامع دارند، در عراق مطامع دارند، در همه‌ی این منطقه مطامع دارند؛ اگر بگذارند بروند، این مطامع از دست میرود؛ نمیدانند چه کار کنند؛ بمانند، بروند؛‌ متحیّرند. خدا را شکر میکنیم بر اینکه راه ما روشن است، بصیرت ما برجا است، گامهای ما بحمدالله محکم و استوار است و دشمن ما دچار ضعف است.
البتّه وقتی میگوییم امید، نباید امید را با تصوّرات و خیالات فریبگر اشتباه کرد. امید یعنی آن حالتی که با حرکت همراه است؛ با تنبلی و سکون نمیسازد. کسی که امید دارد به اینکه به سرمنزل برسد، راه میرود. اینکه کسی بنشیند و در عین حال امیدوار باشد که به منزل خواهد رسید، این نشدنی است؛ این فریبگری، در روایات و ادعیه به «اغترار بالله» تعبیر شده است که مذمّت شده؛ اینکه انسان بدون حرکت، بدون تلاش آرزو بکند که به یک مقصودی برسد؛ نه، تلاش لازم است؛ امام این امید را داشت و تلاش میکرد.

شاهدها (۴۰۲ پاراگراف)

بازگشت حجاج با امید به آیندهٔ امت اسلامی

من به همه‌ی برادران وخواهران مسلمان که درمحشر عظیم حج گردآمده‌اند متواضعانه توصیه میکنم که درحج تدبر کنند وآن دونکته‌ی اصلی رایعنی دل سپردن به خدا و نزدیک کردن خود به ذات مقدس الهی دراندیشه وعمل با عبودیت خالص وحقیقی ازیکسو واجتناب وبرحذر بودن از شیطانها ودشمنان راه وجهت الهی ازسوی دیگر، برای خود تأمین کنند وباروحی مجهّز به تقوا و دلی سرشاراز اعتماد به خداو روحی لبریز از امید به آینده‌ی امت اسلامی وتصمیمی راسخ درپیگیری هدف‌های اسلام و به قصد حاکمیت یافتن معارف وقوانین و فرهنگ اسلامی برجوامع مسلمان، به‌دیار خود بازگردند.

امید به پیروزی در راه امام

… بایدپایبند به‌اسلام‌باشند. همچنان‌که امام فرموده بود، باید در راه سازندگی بکوشند. همچنان که امام فرموده بود، باید پشت سرِ مسؤولین باشند. همچنان که امام فرموده بود، مسؤولین و ملت، باید از قدرتها نترسند؛ از امریکا نترسند؛ از دشمنیها نترسند و به خدا اتّکا کنند. و همچنان که امام فرموده بود، امیدوار باشند که این راه، به پیروزی ما منتهی خواهد شد.

امیدواری همیشگی به حل مشکلات ملت‌های مظلوم

… از کشورتان براى استقلال و تشکیل یک جمهورى مستقل تصویر میشد. آن روزها هم خیلى‌‌‌ها که به ظواهر امور نگاه میکردند، فکر نمیکردند که با آن اقتدارى که علیه ملّتهاى مظلوم جنوب آفریقا به ‌‌‌وجود آمده، ملّت نامیبیا بتوانند روى پاى خودشان بِایستند و مستقل بشوند. ما البتّه همیشه امیدوار بودیم، هم در مورد خصوص شماها و ملّت شما، و هم در خصوص همه‌‌‌ى مسائل و مشکلات ملّتهایى که در دنیا هستند و مظلومند. لذاست الان هم اعتقادمان همین است که اگر ملّتهاى کوچک و محاط به مشکلات گوناگون همّت کنند، اتّحاد کنند با یکدیگر، ایستادگى کنند در مقابل زورگویى‌‌‌هاى قدرتهاى بزرگ، میتوانند کارهایشان را پیش ببرند.

گذشت روزهای تلخ و رسیدن روزهای شیرین برای مصیبت‌دیدگان

… تا مردم خودشان بسازند. باید مصالح بدهند، پول بدهند، امکانات بدهند، نقشه بدهند، شما یک اتاق بتوانید براى خودتان در محلّ خودتان بسازید. این با همّت شما و مردانگى شما و قدرت شما و اتّکاء به نفْس شما و عزّت شما مناسب‌تر است؛ این کار باید ان‌شاءالله‌ انجام بگیرد. خداوند هم به شما صبر خواهد داد، قوّت خواهد داد؛ این روزهاى تلخ خواهد گذشت. ان‌شاءالله‌ روزهاى شیرین و مطلوب که دلهاى شما پُر بشود از شادى، به دنبال خواهد رسید.

روشن و مطلوب دیدن آینده در سایهٔ تفضلات الهی

… بود و آن را با تشکّر و خرسندی زیارت کردم، امیدوارم دیدار خود شما هم در آینده‌ای نه چندان دور نصیب شود. شما سرافرازید به مجاهدت و صبر و ما سرافرازیم به داشتن شما. توفیق و دستیابی به رضای الهی و عزّت و کرامت دنیا و آخرت، در سایه‌ی همین صبر و مجاهدت است. من آینده را روشن و مطلوب و مشمول تفضّلات الهی میبینم و خدا با ما است و شما نور چشم ماهایید. آن فقدان بزرگ سخت بود ولی همه‌ی داغداران صبر کردند و مستوجب اجر خدا شدند. مجدّداً از نامه‌ی شما خرسندی و تشکّرم را عرض میکنم و به همه‌ی دوستان و عزیزان سلام میرسانم.

دل‌های روشن به امید به آینده

… این‌جور عمل میشود؛ لذا امروز وظیفه‌ی ما فقط مبارزه‌ی با کفّار نیست، بلکه [مبارزه‌ی با] کفّار و منافقین ‌-هر دو- است؛ یعنى واقعاً «جهِدِ الکُفّارَ وَ المُنفِقینَ وَ اغلُظ عَلَیهِم»؛[2] تا آنجایى که بتوانیم، [باید] آن غلظت را هم نشان بدهیم؛ وظیفه‌ی امروز است. لکن من به شما عرض میکنم: ما قلبمان منوّر به نورِ امید به آینده است. امیدواریم خدا ‌ان‌شاءالله‌ به شما توفیق بدهد. ... آن روح مبارزه و استقامت اسلام، در ایشان هست. آن مسلمانى که نفهمد در اسلام مبارزه هست، او مسلمان نیست.

امید به بهبود اوضاع لبنان همراه با دعا و تضرع

… دیگر بیاید جلوتر، وضعش بهتر خواهد شد. این برخورد من با او به‌خاطر شدّت محبّت و حرص بر حیات او است. درعین‌حال من در مسائل تاکتیکى در بخش نظامى دخالت نمیکنم. علی‌ای‌حال شما نزدیک هستید، مسائل را از نزدیک می‌بینید. ما هم از دور، بیش از همه دعا میکنیم شما را. من در این ایّام گذشته بارها متضرّعاً از خداى متعال راجع به مسائل شما، دعا کردم و درخواست کردم و این قلب من پُر از امید است و میدانم که ‌ان‌شاءالله‌ همه‌چیز خوب خواهد شد. خب، خیلى ممنون هستم و متشکّرم؛ امیدوارم ‌ان‌شاءالله‌ باز هم در آینده، برادرها را زیارتشان کنیم.

اطمینان به آینده به سبب الهی بودن هدف و راه

از اظهارات دوستانه و برادرانه‌ی آقایان تشکّر میکنیم و امیدوارم همچنان که تا این لحظه، دنیا شاهد شکوفایى راه امام خمینى بوده، همیشه این شکوفایى را به‌صورت روزافزون شاهد باشد. ما به آینده به‌صورت کامل مطمئنّیم، چون هدف ما یک هدف الهى و راه ما راه خدا است؛ ما از استقلالمان و از دینمان دفاع کردیم و در مقابل زورگویی‌هاى قدرتهاى بزرگ، با صبر و استقامت ایستادگى کردیم؛ خداى متعال هم به ما کمک کرد. این ملّت ملّت بزرگى است، ملّت شجاعى است، ملّت بارُشد و آگاهى است؛ ذخیره‌ی بسیار باارزشى هم از راهنمایی‌هاى امام و رهبر …

نگران نبودن از آینده با روشنی راه و هدف

… کنیم. این را همواره به یاد داشته باشید. و تمام دستگاه‌هاى کشور و تمام آحاد مردم به این نکته واقف باشند که جمهورى اسلامى و ملّت ایران با ارمغانهاى ارزشمند و عطیّه‌هاى الهى که امام به آنها داده، قادر هستند بر تمام دشمنی‌ها و خصومتها در سطح جهانى فائق بیایند. از آینده بحمدا‌لله‌ نگران نیستیم؛ راه را روشن و هدف را مشخّص میدانیم و معتقدیم در این راه باید حدّاکثر تلاشمان را مبذول کنیم و از خداى متعال هم بایستى کمک بخواهیم. خداوند ‌ان‌شاءالله‌ به شما توفیق بدهد و شماها را کمک کند و در ادامه‌ی این راه مهم و الهى، به همه‌ی ما توفیق و نصرت خود را مرحمت بفرماید.

لزوم فراموش نکردن امید، توکل به خدا و اعتماد به نفس

… جهانى در حال تلاشند. هدف همه‌ی آنها این است که نیروى مقاوم در مقابل اسرائیل را تضعیف کنند و اگر میتوانند آن را محو کنند. ما مطمئنّیم که آنها موفّق نخواهند شد. شما که براى خدا و در راه حق قیام کرده‌اید خواهید ماند و دشمنان شما هستند که نابود خواهند شد. مهم این است که ما امید را و توکّل به خدا را و اعتماد به نفْس را فراموش نکنیم. البتّه اعتقاد ما این است که همه‌ی نیروهاى مؤمن در لبنان و همه‌ی جهاتى که میتوانند امروز در خطّ واحدى در مقابل توطئه‌ی دشمن قرار بگیرند، باید متّحد باشند و در این صورت مطمئنّاً دشمن نخواهد توانست کارى بکند. من خواهش میکنم سلام مرا به همه‌ی برادران حزب ا‌لله‌ و …

امید، پشتوانهٔ تلاش برای تأمین تجهیزات در آغاز جنگ

… آبادان انجام میشد، نقشه‌ى جزیره‌ى آبادان به ‌طور‌کامل آنجا وجود داشت؛ هر وقت چشم من به این نقشه مى‌افتاد، تمام روحم زیر فشار قرار میگرفت از تصوّر اینکه خرّمشهر عزیز و این خانه‌ها و این کوچه‌ها و این خیابانها و این نخلستانها، زیر پاى دشمن غاصب و متجاوز است. تمام فشارى که ما آن روز براى تجهیزات مى‌آوردیم، به‌ مناسبتِ امیدى بود که داشتیم. متأسّفانه هر چه از آنهایى که اختیارات دست آنها بود مى‌شنیدیم، آیه‌ى یأس بود. عدّه‌اى باورشان شده بود که ما خرّمشهر را از دست داده‌ایم و معتقد بودند که باید بنشینیم با دشمنى که وارد خانه‌ى ما شده، مذاکره کنیم تا در سایه‌ى این مذاکره بتوانیم وجب‌به‌وجب و …