مطلب دیگری که امروز مایلم قدری درباره آن صحبت کنم، مسأله امنیت اجتماعی است که به نیروی انتظامی مربوط میشود. وظیفه نیروی انتظامی، تأمین امنیت اجتماعی است. معنای امنیت اجتماعی این است که مردم در محیط کار و زندگىِ خود، احساس خوف و تهدید و ناامنی نکنند. این مسأله، خیلی مهم است. خداوند متعال در مقام منّتگذاردن بر قریش میفرماید: «فلیعبدوا ربّ هذا البیت. الذی اطعمهم من جوع و آمنهم من خوف.[1] » یعنی «امنیت دادن» را به عنوان یکی از دو نعمت، مورد تأکید قرار میدهد.امنیت اجتماعی
نامهای دیگر: امنیت حیثیتی، امنیت شهروندی، امنیت عمومی، ناامنی اجتماعی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
احساس ایمنی مردم در زندگی، کار و آبرو.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در مراسم فارغالتحصیلى دانشآموختگان دانشگاه علوم انتظامى— ۱۳۷۲/۰۴/۲۶
سیر زمانی
از ۱۳۷۲ تا ۱۳۹۴۱۳۷۲۱۳۹۴
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
یک مسئلهی مهم این است که امنیت اجتماعی و امنیت فردی که میگوییم، صرفاً این نیست که شما از خانه که بیرون میآیید تا اداره یا دکّان و محلّ کسب یا مدرسه، فرض کنید کسی در خیابان به شما چاقو نزند. خب بله، این یکی از شُعب امنیت است که تعرّض جسمی به انسان نشود - بلاشک این هست - امّا در کنار این، امنیتهای رقیقتر از لحاظ رؤیت و مشاهده امّا گاهی بمراتب خطرناکتر وجود دارد. فرض کنید ناامنیای که ناشی است از ترویج موادّ مخدّر؛ اگر چنانچه محیط گردشگاه ما، محیط بوستان ما، محیط خیابان ما، محیط مدرسهی ما جوری باشد که آن کسی که وارد آنجا میشود - بخصوص جوانها؛ عمدتاً جوانها - در مقابل ترویج موادّ مخدّر ایمنی نداشته باشند، این ناامنی ناامنی خیلی خطرناکی است. اگر فرض بفرمایید جوانهای ما در مقابل کشاندن به سمت فحشا و منکرات، ایمنی نداشته باشند، این ناامنی بزرگی است. شما لابد اطّلاع دارید، ما هم گزارشهایی داریم که افرادی با خرج پول و با الهام از مراکز دستوردهنده، سعیشان این است که جوانهای ما را در محافل شبانه در جاهای گوناگون به سمت فحشا و به سمت منکرات بکشانند! این غیر از این است که حالا یک جوانی یک حرکت غلط غیر شرعی انجام میدهد؛ نه، این کشاندن جوانها به سمت منکرات ناامنی است؛ شما باید نگذارید؛ باید مانع بشوید. اینکه مثلاً فرض بفرمایید خیابان ما از لحاظ ایجاد حوادث گوناگون جسمانی ایمن باشد امّا جوان ما ایمن نباشد که او را با وسوسهها از داخل مدرسه، از داخل دانشگاه، از داخل پارک، از داخل فروشگاه، از داخل رفاقتهای خیابانی بکشانند به یک محفل شبانهای و او را با فحشا و منکرات و مانند اینها آشنا کنند یا غرق در این چیزها بکنند؛ یا تجاوزهای ناموسی؛ اینها چیزهایی است که جزو مسائل مهمّ امنیت است. یعنی اگر ما امنیتی داشته باشیم که این چیزها در آن ملاحظه نشود، این در واقع امنیت نیست. بالاخره موادّ مخدّر، دزدی ناموسی، کشاندن به فحشا و مانند اینها مسائل بسیار مهمّی است.و جملۀ آخر و کلمۀ آخر؛ امن. البته پیداست که اینجا مراد، امنِ روحی است، نه امنِ اجتماعی. امنیت اجتماعی البته بهمعنای آن است که همۀ افراد از یک آرامشی در اجتماع برخوردار باشند، تا هرکسی بتواند حقِ خودش را ببرد. و سکوت، سکوتهای اجباری غیر از امنیت است، امنیت عبارت است از اینکه همۀ مردم بتوانند با ایمنی کامل به حقوق و خواستههای مشروع خودشان نائل بیایند. این امنی که در اینجا میگوییم، غیر از آن امنیتی است که در زمینۀ مسائل اجتماعی و امن اجتماعی مطرح است. این امن یعنی امنِ روحی، نداشتن تزلزل، نداشتن اضطراب، نداشتن بیم، هراسمند و هراسناک نبودن، این سه جمله است. حالا در آیات قرآن ببینید که راجع به مؤمنین در زمینۀ این سه صفت چه بیان میکند. (ضمن اینکه من آیات را میخوانم، خواهش میکنم که به این ورقهها نگاه کنید، هم به ترجمهها توجه بفرمایید و هم خود آیات را تصحیح کنید. امروز خیلی بد خورده)[15]شاهدها (۱ پاراگراف)
دشمنی از راه برهم زدن امنیت خانوادهها و عفت عمومی
… بزرگ ما با فداکارىهایش، با اخلاصش، با گذشتش، با شجاعتش، با عزّت و غرورش که از اتّکاء به کلمهى توحید منشأ گرفته است، امروز یکى از ارزشمندترین ملّتهاى دنیا است. آبروى این ملّت، در همهى ابعاد و نواحى باید حفظ بشود؛ و خدمت به این ملّت باید افتخار شمرده شود. بسیار کسانى هستند که سَرانگشت دشمنند امّا نه در چهرهى یک برخورد نظامى بلکه با برآشفتن محیط امن زندگى مردم؛ شکستن حریم خلوت امن خانوادهها؛ نفوذ کردن در حصار قدس و عفّت عمومى این ملّت؛ سَرانگشت دشمن است که اینگونه عمل میکند. هنر بزرگ شما این است که اینها را بشناسید. همه یکسان نیستند؛ آن که به خطا عملى انجام میدهد، بىآنکه بخواهد ضربهاى وارد بکند، تفاوت دارد با آن کسى که از روى نقشه و به دنبال ارادهى دشمنان این ملّت حرکتى را انجام میدهد. نیروى انتظامى باید این دو را از هم …