رفتن به محتوای اصلی

امام سجاد (ع)شخص

نام‌های دیگر: امام زین‌العابدین (ع)

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

چهارمین امام شیعیان، زندگی و دوران امامت او.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع گروهی از پاسداران (ادامه جهاد تا استقرار کامل)— ۱۳۵۷/۱۲/۱۴

سیر زمانی

از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۶
۱۳۵۷۱۳۶۶

فقط سال ۱۳۶۶همهٔ سال‌ها

ترس از معاصی در مناجات‌های آن حضرت

… هست، قضیه ادعیه ماه مبارک است. انسان وقتی ادعیه ائمه- علیهم السلام- را می‌بیند، چه در ماه مبارک، چه در غیر ماه مبارک- خوب، در ماه مبارک زیاد است ادعیه- اگر نبود این که نهی شده‌ایم از مایوس شدن از رحمت خدا، ما باید وقتی آنها را می‌بینیم بکلی مایوس بشویم. این امام سجاد است که مناجاتهایش را شما می‌بینید و می‌بینید چطور از معاصی می‌ترسد. مساله، مساله بزرگتر از این مسائلی است که ما فکر می‌کنیم. مساله غیر از این مسائلی است که در فکر ما یا در عقل عقلا یا در عرفان عرفا بیاید. مسئله‌ای است که اولیا می‌دانند چی است قضیه. آنها فهمیده‌اند تا آن اندازه‌ای که بشر باید بفهمد که قضیه چه بزرگ است و در …

دعای تا صبح برای دوری از دنیا و آمادگی برای مرگ

از پیغمبر گرفته تا امام عصر- سلام الله علیه- همه از گناه می‌ترسیدند. گناه آنها غیر اینی است که من و شما داریم. آنها یک عظمتی را ادراک می‌کردند که توجه به کثرت، از گناهان کبیره است پیش آنها. حضرت سجاد در یک شبش- به حسب آن چیزی که وارد شده- تا صبح [گفت:] «اللهُمَّ ارْزُقْنی التَّجافِیَ عَنْ دارِ الغُرُورِ وَ الْانابَهَ الی‌ دارِ السُّرُورِ و الْاسْتِعدادَ لِلْمَوتِ قَبْلَ حُلُولِ الْفَوْت».[2]