… ستمگر و شعار اللهاکبر میدهند، چیز جدیدى است؛ یا حتّى کسانى که بَرى هستند از اسلام، مجبور به تظاهر به اسلام میشوند، چیز جدیدى است. اینها ناشى است از این صبح روشنى که به برکت پیروزى انقلاب اسلامى و پیدایش این حرکت عظیم، در تاریخ ملّتهاى مسلمان به وجود آمد؛ و این، مرهون زحمات علماى بزرگ و بیش از همه آن بزرگمردى بود که رهبرى و بنیانگذارىِ این حرکت را با دست تواناى خود، با دل پُراراده و پُرایمان خود، با توکّل بىپایان خود، با تقرّب به خدا و اخلاص لله انجام داد و این [حرکت] حادثهاى شد در تاریخ. انصافاً این انقلاب حادثهى بىنظیرى است. حکومت تشکیل شد، نظام اسلامى پیاده شد، و روزبهروز بحمدالله به احکام اسلامى نزدیکتر میشویم و باید هم بشویم؛ ملّتهاى مسلمان بیدار شدند و حرکت به سمت گسترش ایمان اسلامى آغاز شد. این آنچه تا کنون شده است.
محرومیت مجلس خبرگان از ارشادات امام و لزوم جبران آن
مجلس فعلى این کمبود بزرگ را دارد که از انفاس قدسیّه و ارشادات حکیمانهى حضرت امام خمینى (قدّس سرّه) که چون زلال رحمت الهى به جان و دل نازل میشد و فروغ هدایت و معرفت را در محفل خاص و عام مىافروخت، محروم است. این حرمان[1] را پس از توکّل به خداوند (جلّ و علا) و استمداد از تفضّلات ولىّعصر (عجّل الله فرجه) باید با احساس مسئولیّت مضاعف و تلاش و مجاهدت روزافزون از سوى همهى آحاد مسئولین نظام، بخصوص مرکز باعظمت و حسّاسى چون مجلس محترم خبرگان، تا آنجا که ممکن است، جبران کرد.
سیر دائمی به سوی کمال، راز کار و پیشرفت معنوی امام
… کرد، دنیا را دلباخته کرد ــ دلباختگى هم نبود، دلها را کند از جا، همچنان که دنیا را زیر و رو کرد ــ راز کارش در یک کلمه بود. مشکل بنده و امثال بنده هم این است که این کلمه را درست بفهمیم و بتوانیم عمل کنیم؛ گفتن آن به زبان آسان است، عمل کردن آن سخت است. آن یک کلمهاى را که ماها شاید حتّى درست نتوانیم بفهمیم، او عمل کرده بود، و آن عبارت بود از سیر دائمى به سوى کمال. شما خیال نکنید امامِ سال ۶۸ که به جوار الهى رفت، همان امامِ سال ۵۷ بود که وارد ایران شد؛ نخیر، خیلی امام جلو رفته بود، خیلى پیشرفت کرده بود، خیلى بالا رفته بود. درست است که ما منازل امثال آن بزرگوار را نمیتوانیم بفهمیم امّا از همین پایین که انسان نگاه میکند، میبیند اوج آن بازِ بلندپرواز را. خدا شاهد است که من بعد از ماه رمضانها گاهى که خدمت امام میرسیدم، براى من محسوس بود که در این ماه رمضان امام بالا رفته، پرواز …
پرورش نسلی صالح و مؤمن، بزرگترین رمز انقلاب و امام
پرورش نسلى از انسانهاى صالح و پاکدامن و بلندنظر و بزرگاندیش که نور ایمان و تقوا از ناصیهى[3] مطهّرشان ساطع[4] و دل صاف و ناآلودهشان به شعاع معرفت روشن بود و جهاد آگاهانهشان در راه خدا و زمزمهى عارفانهشان در نیمهشبها، یاران امام حسین (علیه السّلام) را به یاد مىآورد، بىشک بزرگترین رمز انقلاب و پیشواى عظیمالشّأنش حضرت امام خمینى (قدّس الله روحه) بوده است؛ و همینها بودند که به فرمان امام محبوبشان، صفوف پولادین و استوار خود را در برابر سهمگینترین خطراتى که انقلاب را تهدید میکرد، آراستند و انقلاب و نظام اسلامى را باذنالله حراست کردند. جمعى از آنان شربت گواراى شهادت فىسبیلالله را نوشیدند و جمعى کثیر هستند و …
حکمت امام در تأکید بر حفظ سلسلهمراتب نظامی
… که علاج نیروهاى مسلّح به حفظ سلسلهمراتب است. البتّه میدانید آن وقت ستون فقرات ارتش را داشتند میشکستند؛ یک عدّهاى از روى تعمّد براى اینکه بکلّى نیروهاى مسلّح را متلاشى کنند، زمزمههاى خائنانهى حاکى از یک بینش دروغ و غلط را اوایل انقلاب دائم ترویج میکردند. با اینکه امام هیچ وقت نظامى نبودند، هیچ وقت در سازمانهاى نظامى حضور نداشتند [امّا میگفتند سلسلهمراتب را حفظ کنید]. واقعاً این جزو آن حکمتهاى آن مرد بود. بنده حقیقتاً هر وقتى فکر کردم راجع به برخى از اقدامات این بزرگوار، دیدم همان حکیمى که قرآن دربارهى پیغمبران، دربارهى لقمان میگوید: ءاتَینا لُقمانَ الحِکمَة؛[5] آن حکمت به معناى واقعى در این مرد بود؛ حکیم بود. حکیم یعنى آن کسى که ماوراى این ظواهر، یک چیزهایى را مشاهده میکند که چشمهاى عادّى و معمولى از دیدن آن عاجزند؛ در مقایسهى با دیگر مردم، مثل پیر مجرّبى است در مقابل جوان خام و تازهوارد. همین که شنفتهاید:
دریافت الهامی حقایق زیر جریانات بدون استدلال
واقعاً ایشان اینجورى بود؛ نسبت به دیگران، نسبت به ماها، نسبت به همین مسئولینى که بودند و بودیم و میدیدیم، واقعاً یک چیزى را در زیر جریانات، همیشه احساس میکرد و میدید. گاهى انسان با استدلال به یک چیزى میرسید، او بدون استدلال به آن رسیده بود! واقعاً لطف الهى بود، واقعاً الهام خدایى بود، همانطور که خودش فرمود، دست قدرتى بود که او را هدایت میکرد. این کلمه، کلمهى نظامى است، تعبیر «سلسلهمراتب» یک تعبیر نظامى است؛ خیلى دور از محیط علمائى و آخوندى و حوزهاى است که ایشان در آن تربیت شده بود و هیچ وقت هم در مسائل ارتش و سازمانهاى نظامى نبود امّا این بزرگوار مکرّر تکرار کرد که سلسلهمراتب را حفظ کنید؛ …
پاسداشت خاطرهٔ امام و خسارت بزرگ فراموشی آن
… کند]؛ هر کار میخواهد بشود، بعد از بیستودوّم بهمن. [تجمّع] تمام نیروهایى که میخواهد به صورت راهپیماییها و تجمّعهاى عمده صورت بپذیرد، تا قبل از بیستودوّم بهمن ممنوع بکنید. روز بیستودوّم بهمن باید ناگهان همهى کشور منفجر بشود و مردم به خیابانها بریزند. بعد از رحلت امام (رضوان الله علیه) و بعد از سالگرد امام، این دههى فجر باید نشان بدهد که خاطرهى امام براى مردم مثل شخص امام گرامى است؛ وَالّا اگر قرار شد خاطرهى امام همینطور مثل همهى خاطرههاى معمولى بتدریج ضعیف بشود، خب یک روز هم از بین خواهد رفت؛ واویلا است. آن روزى که ما در این مملکت خاطرهى امام را نداشته باشیم، خیلى خسارت بزرگى به این مملکت خواهد خورد؛ این را بدانید. نباید بگذارید [اینجور شود]. خاطرهى امام بیش از همیشه در بیستودوّم بهمن است؛ خاطرهى امام در دههى فجر است؛ حتّى این بیشتر از سالگرد امام و مراسم رحلت امام، نشاندهندهى شخصیّت امام است؛ چون این ولادت امام است؛ در حقیقت، ولادت امامت است در …
عمل به تکلیف بیاعتنا به خویش و بیگانه، مهمترین خصلت امام
… خدا چیست؛ و اعتقاد من این است که امام بزرگوار ما ــ که حقیقتاً خدا میداند در این دنیاى تاریک ظلمانى مثل یک خورشیدى چند صباحى آمد درخشید و رفت تا مردم بدانند خورشیدى هم هست، براى اینکه انسانیّت بفهمد که این گوهر در خزانهى الهى وجود دارد. [امّا دیگر] تمام شد؛ بعد از ائمّه و معصومین مثل آن آدم، دیگر ماها و دیگران سراغ نداریم و اگر کسى هم بگوید، به نظر من بىانصافى کرده ــ مهمترین خصلتش همین خصلت بود: خویش و بیگانه و دوست و آشنا برایش فرقى نداشت؛ اگر میفهمید تکلیف است، عمل میکرد؛ نگفت که اگر من تنها [هم] بمانم، راه حق را خواهم پیمود؟[15] این را امام راست میگفت. آن روزى که او خطاب کرد به ملّت و به مردم و مبارزه را شروع کرد، انصافاً در بین علما و بزرگان و شخصیّتهاى برجسته و انسانهاى لایقى که بودند، هیچ کس گمان نمیکرد که مردم پشت سر کسى که صاحب این دعوت و فریاد است راه بیفتند. امام البتّه ایمان داشت به مردم، معتقد بود …
گسترش خودجوش نام امام در جهان بینیاز از تبلیغ
در زندانهاى فلسطین، در گوشهى کشورهاى آفریقایى، در تونس و مراکشِ تحتِ اختناق شعار میدهند به نام او! چه کسى کرده این را؟ ما تبلیغ کردیم؟ دستگاههاى تبلیغى میتوانند بگویند این کارها را ما کردیم؟ من هشت سال رئیسجمهور بودم، میدانم چه خبر است در این مملکت. هیچ کس نمیتواند بگوید که اسم امام را من بردم فلان جا؛ اسم امام خودش رفت، مثل آب در یک سرزمین صاف و مستعد، نمیخواهد کسى آن را پارو بزند، خودش سرازیر میشود میرود تا چشنده و نوشندهى خودش را پیدا کند؛ اگر تبلیغات ماها راه افتاد، ما دنبال این آب رفتیم. من در یکى از این سفرهاى رسمى [به کشورى] رفته بودم؛ از پلّکان هواپیما که پایین آمدم، نگاه کردم دیدم رئیسجمهور آن کشور مرعوب من شده؛ کاملاً در چهرهاش آشکار بود. داخل ماشین نشستیم ــ ماشین تشریفاتى که ما را ببرند به آن محلّ مهمانسراى تشریفاتى ــ من دیدم او …
حکمت حقیقی و بصیرت امام و برخاستن سخنانش از آن
امام یک حکیم به معناى واقعى کلمه بود؛ حکمت به همان معناى حقیقى. وَلَقَد ءاتَینا لُقمٰنَ الحِکمَة؛[28] از آن نوع حکمت، خداى متعال به این مرد داده بود. یک بصیرتى داشت؛ خیلى از چیزهایى که ماها حتّى با دقّت گاهى ممکن است نبینیم و نمىبینیم، او در نگاه عادّى آنها را میدید و مشاهده میکرد. حرفهاى او یک چنین حرفهایى است؛ برخاستهى از یک چنین دلى است؛ فراوردهى آن چنان حکمتى است. این هم نکتهى دوّم.
تربیت جوانان پاک در جامعهٔ آلوده به فساد، فتحالفتوح امام
بله، هنر انقلاب این است، هنر امام این بود. آن بزرگوار در یک جامعهاى که پنجاه شصت سال به طور مستقیم و غیر مستقیم دشمن روى آن کار کرده بود که آن را به لجنزار فساد بکشاند، کارى کرد که جوانهایش را مثل گل، پاک و پاکیزه تربیت کرد؛ خود آن بزرگوار فرمود این فتحالفتوح است؛[5] بله، فتحالفتوح امام، ساختن این جوانها بود؛ جوانهاى مؤمن، مخلص، سالم، صادق، بىاعتناى به شهوات، دلهایشان به سمت خدا متوجّه. کِى ما در این مملکت در طول این تاریخ طولانى یا در سایر ممالک اسلامى این قدر جوان خوب و صالح داشتهایم مثل دوران انقلاب؟ دشمن مگر اینها را نمیبیند؟ دشمن میخواهد اینها را از دست انقلاب بگیرد؛ دشمن برنامهریزى میکند براى شایع کردن فساد در بین جوانهاى این کشور؛ …
نقد نسبت دادن نظرها به امام بدون شناخت مشی ایشان
چرا بعضى بىخودى اعتراض میکنند که آقا شما به شوراى نگهبان سفارش کنید که فلانى و فلانى و فلانى و فلانى را بر خلاف قانون قبول کنند! این چه کارى است؟ قطعاً اگر امام عزیزمان بودند، این کار را نمیکردند. ما موافق نیستیم با اینکه هر کسى بیاید یک حرفى را به امام نسبت بدهد، در حالى که نمیدانند روش امام و ممشاى[11] امام چه بود. ممشاى امام را اهل بصیرت میدانند، اهل خبره میدانند، کسانى که معاشر و محشور بودند میدانند؛ نه اینکه هر کسى بیاید آنجا حرف بزند که اگر امام بود، چنین میکرد، اگر امام بود، چنان میفرمود!
نسخهای از انبیا و نفوذ کلمه در بسیج ملت برای جبههها
… بگوییم مخصوص شماها فیلمهاى آن روزها را بگذارند تا شما ببینید که چه گذشته در این کشور. در طول چند سال ــ چهار پنج سال ــ شهرهایى مثل دزفول و شهرهاى خوزستان و بسیارى از شهرها ــ شاید پنجاه شصت شهر ــ به طور دائم زیر موشکباران [بودند]؛ مگر شوخى بود تحمّل؟ در عین حال امام بزرگوار این ملّت که واقعاً او نسخهى انبیا [بود]؛ آدم [اگر] بخواهد چهرهى پیغمبران، روش پیغمبران، اخلاق پیغمبران، نفوذ کلمهى پیغمبران را یک قدرى بفهمد که آنها چه جوری بودند ــ نمیگویم نسخهى کامل؛ خب، امام شاگرد آنها بود، خودش میگفت من خاک پاى اولیا و انبیا هستم ــ به زندگى امام باید نگاه میکرد، یک اشاره میکرد، این ملّت «مِن کُلِّ فَجٍّ عَمیق»[10] میریختند بیرون، سپاهها تشکیل میدادند، جمعیّتها تشکیل میدادند؛ ارتشى یک جور، سپاهى یک جور، بسیجى یک جور، نیروهاى انتظامى یک جور، کسانى که تفنگ به دست نگرفته بودند یک جور، میریختند بیرون و به جبههها [میرفتند]؛ خب، اینها نصرت الهى است: وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه؛ این وعدهى اوّل الهى را خدا تحقّق بخشید به خاطر نصرت.
الهامبخشی روح و یاد امام پس از رحلت در کشورهای اسلامی
خدا را شکر میکنیم که امروز دولت ما، رئیسجمهور ما، مسئولین ما، نمایندگان مجلس ما، کارگزاران قوّهى قضائیّهى ما، نیروهاى مسلّح ما، انسانهاى پاک و سالم و صالح، یاران امام، مریدان امام، رهروان راه امام هستند؛ آن امامى که چهرهى باصلابتش به یکایک انسانهایى که در بند بودند، امید میبخشید؛ حتّى حالا هم که مدّتها است جسم او در میان ما نیست، امّا روح او و یاد او الهامبخش است. هنوز در گوشه و کنار کشورهاى اسلامى وجدانهاى بیدار و آگاه به یاد امام به هیجان مىآیند؛ شعرا شعر میگویند، ملّتها شعار میدهند، روشنفکرها مینویسند، میگویند؛ این ملّت پشت سر امام حرکت کرده.
امام، مردی حکیم به معنای قرآنی حکمت
بنده تصوّر میکنم آن چشمى که میتواند آن فعل و انفعالات را ببیند، اسمش در اصطلاح اسلامى و قرآنى عبارت است از حکمت: وَ ءاتَینٰهُ الحِکمَةَ وَ فَصلَ الخِطاب.[5] حکمت تا آنجایى که بنده فهمیدم همین است؛ آن بینشى است که حقایق را ماوراء غشاى مادّى آن میتواند ببیند. با اینکه ما قبل از انقلاب هم، سالهاى متمادى خدمت امام بزرگوار و عظیمالشّأنمان ارادت و اخلاص داشتیم و ایشان را از نزدیک میشناختیم، امّا این نکته را من بعد از انقلاب متنبّه شدم که امام ما یک مرد حکیم است. حکیم نه به معناى کسى که حکمت اصطلاحى، یعنى همین کتابهاى فلسفه را خوانده، بلکه حکمت به همان معناى واقعى و قرآنى که خداى متعال میفرماید ما آن را به پیغمبران دادیم. نگاه کنید این کتابهاى فهرستى مثل این المعجمالمفهرس را ــ اُنس بگیرید با این چیزها؛ خیلى خوب است ــ کلمهى «حکمت» را پیدا کنید در المعجم، بعد همهى آیاتى را که در آن، حکمت هست، در قرآن نگاه کنید. اگر معناى آیات را هم متوجّه نمیشوید، به ترجمه مراجعه کنید، …
دیدن جریانهای پنهان حوادث با بینش حکمت، نه با غیبگویی
… را [میدید] ــ مثل جریانهاى زیرزمینى که علم خاصّى دارد که انسان جریانهاى زیرزمینى آب را ببیند؛ خب، جریان روى [زمین] را هر کسى اگر چشم هم نداشته باشد، دست که زد، میفهمد، با گوشش صداى شرشر آن را هم میشنود، امّا جریان آبهاى زیرزمینى را نه ــ این معناى حکمت است. من دیدم آن انسان استثنائى زمانِ ما ــ که هیچ کس با او قابل مقایسه نیست ــ یعنى امام، مثل اینکه این جریانهاى زیرزمینىِ حوادث را، پشت پرده را میبیند. نمیگویم غیبگویى [میکرد]؛ این حرفهاى اینجورى را نمیخواهیم بزنیم که امام غیب میدانست؛ نخیر، هیچ کس جز کسى که خداى متعال به او داده باشد، از غیب خبرى ندارد، امام هم نه ادّعا داشت، نه ماها در مورد آن بزرگوار این ادّعاها را داریم؛ دیدِ حکمت غیر از این است؛ [حکیم] یک چیزهایى را درک میکند با یک احساس معنوى.
اقتدار امروز حاصل هدایت امام و پایبندی ملت به راه او
… از تجربههاى گذشته باید استفاده کنیم. ما حالا به فضل پروردگار از قبل قوىتریم. امروز در دنیا، هیچ تحلیلگر مادّى و دشمن و دوست و چپ و راست و غیره نیست که ملّت ایران را قدرتمند، و نظام جمهورى اسلامى را نظامى مستحکم و ریشهدار و باثبات نداند؛ همه اعتراف دارند. این، بر اثر هدایت امام بزرگوارمان [است]؛ راهى را مشخّص کرد و ملّت، امروز در همان راه، با سکینه و اطمینان و استحکام قلب دارد حرکت میکند؛ ذرّهاى از آن راه، این ملّت بزرگ عدول نکردند. مسئولینشان جزو بهترینها؛ و ملّت، بهترین ملّتها؛ با قدرت در این راه دارند پیش میروند.
تلاش مداوم امام تا پایان عمر و بدهکار دانستن خود
تلاش را دنبال کنید؛ هیچ کس نگوید من وظیفهام را انجام دادهام، کار من تمام شد. در اسلام اینجورى نیست؛ در اسلام، آن امام بزرگوار ما که نزدیک نود سال عمر را با تلاش گذراند و در آخرین روزهاى زندگىاش هم کار میکرد، تلاش میکرد، هیچ وقت خودش را طلبکار ندانست از ملّت و از خدا و از دنیا؛ همیشه خودش را بدهکار میدانست؛ با اینکه هیچ کس نیست در دنیا که نقش آن دست قدرتمند را در پیشبرد این انقلاب نداند. همهى ما بدهکاریم به انقلاب؛ همه باید تلاش کنند. و شما امروز صالحترین یا جزو صالحترین عناصرى هستید که میتوانید تلاش کنید براى پیشبرد این کشور و این انقلاب و قدرتمند کردن این کشور؛ میدان هم باز است.
لزوم برجستهتر کردن یاد امام روزبهروز
… روزى که این امّت، امام خود را از دست داد و ایران کربلایى شد و محشرى شد، یکى از چیزهایى که به ذهن خیلىها میرسید، این بود که حالا فرزندان عزیز ما در اردوگاههاى اسارت این خبر را چطور تحمّل خواهند کرد. حادثهى سختى بود براى شما؛ فقدان عظیمى بود براى این امّت. جاى امام خالى است امّا یاد امام همه جا را فراگرفته است؛ باید سعى بکنیم این یاد را روزبهروز برجستهتر کنیم.
بیان حقایقی که مردم پس از سالها به فهم آن رسیدند
در این ایّامى که ملّت ایران به پاداش صبر و مقاومت و مجاهدت خود، روزهاى شیرین تاریخ خود را جشن میگیرد، هر روزى که بر ما میگذرد، بیشتر احساس میکنیم که حقیقتاً جاى امام عزیزمان خالى است. حوادث و قضایا چهرهى ملکوتى آن بزرگوار را بیشتر درخشنده میکند؛ آن مرد عظیمى که مثل پیغمبران، مثل منادیان آسمان، بشریّت را مخاطب میکرد و حقایقى را بیان میکرد که ذهن اغلب مردم از فهم آن حوادث ناتوان بود؛ حقایقى را میگفت که پس از گذشت سالها آن حقایق را ملّتها و مردم دنیا و انسانهاى معمولى قادر بودند بفهمند و ببینند. یقیناً شما عزیزان هم بعد از دوران طولانى اسارت، جاى خالى امام را بخوبى حس میکنید. شما خوب حس میکنید که اگر پدر بزرگوار این امّت و آن طبیب دردآشنا میبود، چقدر امروز براى ملّت ما و براى آن بزرگوار شیرین بود. البتّه این نکته را هم باید همه توجّه کنیم که امام …
رضایت امام از مردم و همراهی مردم با او
امام ما از میان این مردم رفت در حالى که از این مردم راضى بود. ما که نزدیک بودیم، ما که میشنیدیم، میدانیم؛ بیانات عمومى امام هم پُر است از این مطلب. امام از مردم راضى بود و راضى رفت. این مردم توانستند پابهپاى امام حرکت کنند. امام استثنائى، امّت استثنائى! برادران عزیز، آزادگان، جوانان، همهى ملّت عزیز ایران! این راه را با سربلندى باید ادامه بدهید. دشمن اسلام هر کس باشد ضعیف است؛ به قدرتهاى ظاهرىشان نگاه نکنید، به سروصدایشان نگاه نکنید، اینها در مقابل مثلِ خودشان قوىاند، در مقابل اسلام، در مقابل معنویّت، در …
یاد امام مایهٔ امید اسیران و دلبستگی امام به اسرا
… میکرد و میکند و بنده در این چند روز غالباً در همین فکر بودم، این است که بسیارى از شماها آرزو داشتید که بعد از برگشتن، امام را زیارت کنید؛ همهى رزمندگان ما این آرزو را داشتند؛ بسیارى از شهداى ما در وصیّتنامههایشان، به این آرزو و عشق بزرگ اشاره کردهاند. ما میدانیم که در طول دوران اسارت در زندانها، در اردوگاههاى دشوار، در زیر آن فشارها، یکى از چیزهایى که شما را، دلهایتان را زنده نگه میداشت، پُرامید نگه میداشت، یاد آن چهره و روحیهى پُرصلابت امام عزیزمان بود. آن بزرگوار هم خیلى به یاد اسرا بودند؛ حالِ پدرى را که فرزندانش با این شکل از او دور شده باشند، راحت میشود فهمید. خود آن بزرگوار، در نامهاى[2] که براى یکى از اسرا نوشته بودند، این حالت را تشریح کردند؛ نشان دادند که ایشان واقعاً داغدار فقدان این عزیزان هستند. حقیقتاً جاى امام این روزها خالى است؛ البتّه روحِ بزرگوارِ پُرفتوحِ آن جلیلالقدر، متوجّه به ما است. شادى ملّت ما، موفّقیّتهاى ملّت ما، پیروزىهاى اسلام و مسلمین، روح امام را مانند ارواح طیّبهى همهى …
ماندگاری رهنمودها، راه و خط امام و لزوم حفظ صحنه
اگرچه امام امروز در میان ما نیستند امّا رهنمودهاى امام هست، راه امام هست، خطّ امام هست، پرتو اشارهى امام هست، شاگردان امام هستند؛ و این ملّت، مریدان امام و فرزندان امام، در صحنهاند؛ این صحنه را حفظ کنید. الحمدلله که خدا دشمنان شما را شکست داد، شما را پیروز کرد و شما را پیروزمندانه به میهن اسلامى برگرداند؛ خانوادههاى شما را شاد کرد و قطعاً دل مقدّس و مبارک ولىّعصر [ارواحنا فداه] را خداى متعال شاد کرد با این پیروزىها. این پیروزىها در سایهى استقامت بود، در …
عزت یافتن ملت با نفس ملکوتی امام و لزوم قدردانی از رهنمودهایش
ملت ایران، قدر اسلام و انقلاب و رهنمودهای امام عزیز و راحلشان را بدانند. اسلام و انقلاب، ما ملت ایران را زنده کرد. نفس گرم ملکوتی آن بزرگمرد، که مثل زمزمهی فرشتگان، بر گوش جان ملت ایران فرو خوانده شد، ما را عزیز کرد.
اتکال به خدا و نیروی تقوا و ایمان، منبع قدرت امام و انقلاب
اتّکال به خداوند و نیروی تقوا و ایمان، منبع قدرت امام خمینی (رضوان الله تعالی علیه) و انقلاب اسلامی است. پیروزی انقلاب اسلامی در ایران یک معجزهی الهی بود که در فلسطین اشغالی نیز امکانِ تکرار دارد.
اخلاص در همهٔ کارها، نقطهٔ اساسی حیات و راز نفوذ در دلهای امت
آنچه در سیرهى امام بزرگوار ما برجسته است یکى دو مورد نیست ــ و حقیقتاً این انسان والا و برجسته ابعادى از زندگى خود را در معرض آموزش و تعلیم امّت اسلامى قرار داد ــ ولى دو سه نکتهى اساسى در زندگى آن بزرگوار باید هرگز از دید ما مؤمنین به رسالت امروزى اسلام پوشیده نماند: اوّلین مسئله این است که آن بزرگوار همهى کارهاى خود را براى خدا انجام میداد و شاید فتح دلهاى امّت اسلامى در سراسر عالم با اختلاف سلایق و مسلکها و تربیتها و مؤثّرات ــ که بدون هیچ تفاوتى همهى آحاد اسلام و سراسر امّت اسلامى در مقابل عظمت او و راه او و پیام او طوع[2] و تسلیم و همراهى نشان دادند ــ ناشى بود از اخلاص آن بزرگوار. براى خدا حرف میزد، براى خدا اقدام میکرد، براى خدا قهر میکرد، براى خدا حمایت میکرد، براى خدا حاضر بود نپسندیدن آحاد مردم را تحمّل کند، تنها بماند و حرکت کند. اخلاص او آن نقطهی اساسى حیات او بود. راه آن بزرگوار هم فقط با اخلاص طىشدنى است و تودههاى مردم این اخلاص را بحمدالله دارند و نشان دادهاند. بزرگان و پیشروان و رهبران و علما و اندیشمندان و روشنفکران هم هر جا که این اخلاص را به کار بگیرند و با اخلاص عمل کنند و براى خدا حرف بزنند و کار کنند، …
نگاه وسیع به جهان اسلام و اعتقاد راسخ به اتحاد مسلمین
یک نکتهى دیگر، نظر وسیع به دنیاى اسلام و به دنبال همین دیدگاه وسیع، اعتقاد راسخ به لزوم اتّحاد مسلمین بود؛ این، آن نکتهى اساسى است. مسئله این نیست که مذاهب اسلامى یا فِرَق اسلامى و طوایف گوناگون سیاسى و اعتقادى و مسلکى و غیره چه تعدادى از جمعیّت یا چقدر قدرت سیاسى و اجتماعى دارند یا ندارند؛ مسئله این است که اگر ما براى مشکلات جهان اسلام به دنبال یک چارهاى هستیم، یا به تعبیر درستتر اگر …
طرفداری امام از وحدت، فقرا، عدالت اجتماعی و مبارزه با استکبار
از همان چیزهایى که ایشان آن روز در زندگى دنیوى رنج میبرد، امروز هم قاعدتاً روح مطهّر ایشان آزرده میشود؛ ببینید از چه چیزهایى ایشان رنج میبُرد. امام طرفدار وحدت بود، طرفدار فقرا و ضعفا بود، طرفدار عدالت اجتماعى بود، طرفدار مقابله و مبارزهى با گردنکلفتهاى استکبار جهانى و وابستگانشان بود، طرفدار فعّالیّت روزافزون و باکیفیّت هر چه بیشتر روحانیّت بود، طرفدار علماى متعهّد و آگاه و وظیفهشناس و عالِم و فاضل بود، طرفدار جوانان بااخلاص و پُرشور بود، طرفدار مسئولان علاقهمند بود؛ امروز هم همان حرفها است. امروز هم همان خط، همان حدود و مرزها و همان هدفها و همان راهها است؛ مواظب باشید این راه درست پیموده بشود.
کار بینظیر امام پس از کار پیامبران اولوالعزم
… کند؛ در جواب گفت: کانَ خُلقُهُ القُرآن؛[2] یعنى قرآنِ مجسّم بود. ما امروز دربارهى امام بزرگوارمان باید عرض کنیم که اسلامِ انقلابىِ مجسّم، اسلام نابِ مجسّم در زندگى، در اخلاق، در احساسات، در تصمیمگیرىها و فانى براى خدا بود؛ خداى متعال هم به او پاداش داد. کارى که به دست این بزرگوار در این دوران انجام گرفت، کارى بود بىنظیر بعد از کار پیغمبران اولوالعزم؛ چنین حرکت عظیمى را کسى انجام نداده بود.
نجات ملتها از سلطههای جهانی با دوران آغازشده به دست امام
این دوران جدید که امام ما آن را آغاز کرد، با قیامش، با ایستادگىاش، با اتّکالش[4] به خدا، با تکریم و تعظیمش نسبت به ارزشهاى معنوى و با اعتمادش به آحاد مردم، انشاءالله ملّتها را از شرّ سلطههاى جهانى نجات خواهد داد و دوران زوال قدرتهاى بزرگ مادّى جهانى را نزدیک خواهد کرد و این از برکات این بزرگوار است.