باور امام به اینکه تصمیم موفق او کار و کمک خدا بود
… به آینده را در خودشان حفظ کنند و در راه آن تلاش کنند. چرا باید ملّت ایران به آیندهی خود و به لطف الهى امیدوار نباشند؟ درحالیکه همهی آنچه در این ده سال بر ما گذشته، حاکى از لطف بیحدوحصر پروردگار است. امام عزیز و بزرگوارمان هم همین احساس را همیشه داشتند. در یکى از همین حوادث دو سه سال اخیر -که چیزى واقع شد، ایشان یک تصمیمى گرفته بودند-[4] من خدمت امام عرض کردم که این تصمیمى که شما گرفتید، خیلى به نفع اسلام و جمهورى اسلامى تمام شد و کار خدا بود و ما آنوقت حدس نمیزدیم که این تصمیم اینقدر براى اسلام و براى جمهورى اسلامى مفید واقع بشود. ایشان فرمودند که گمان نکنید من قبلاً این چیزى را که اتّفاق افتاد پیشبینى کرده بودم؛ این کار خدا بود، این کمک خدا بود. بعد گفتند از اوّلِ این انقلاب تا حالا، مثل اینکه یک دست قدرتى دارد ما را در مراحل مختلف هدایت میکند. این برداشتِ امام بزرگوار ما بود و درست است. حقیقتاً انسان احساس میکند که دست قدرت پروردگار، این ملّت را و مسئولان را هدایت میکند و کمک میکند و پیش میبرد. لذا …
انسانی پیامبرگونه و شاگرد پیامبران، نه پیامبر
… کدام در میان مردم خودتان کارى دارید؛ چه خانوادههاى محترم شهدا، چه علماى عزیز و ائمّهی محترم جمعه و گویندگان حق و پیشروان راه خدا، چه مسئولین سیاسى و دولتى و نهادهاى انقلابى، چه مردم شاغل در بخشهاى مردمى؛ فرق نمیکند. معیار این باشد: یک نگاه بکنید به گذشته؛ این ده سالِ سختى که به برکت رهبرى آن مرد خدایى، آن انسان پیامبرگونه -نه پیامبر؛ باز بهانهطلبها و وسواسیها حرف درست نکنند؛ نخیر، امام عزیزمان شاگرد پیغمبران [بود] و حرکتکننده بهگونهی آنان و به روش آنان- [گذشت]، این کارى که او در این ده سال کرد، ماها را از چه گذرگاههاى سختى عبور داد؛ یک نگاهى بکنید به آن ایمانها، فداکاریها، عشقها، خلوصها؛ و دشمنیهایى که به جایى نرسید و تهدیدهایى که هرگز عملى نشد و نمیتوانست بشود و بینیهایى را که از دشمنان به خاک مالیده شد -به برکت فداکارى شماها- یک مرورى بکنید، همیشه در ذهنتان داشته باشید. بعد یک …
امام، وارث انبیا در علوم و اهداف و راه آنان
… اسلام هستید و همیشه مورد توجّه و عنایت خاصّ امام فقید و عزیز ما بودید، صمیمانه تسلیت عرض میکنم. حقیقتاً سرسلامتىِ این حادثهی مصیبتبار را باید به جامعهی روحانیّت داد؛ آنها وارثان معنوى امام هستند؛ همچنان که همیشه علماى امّت، وارثان انبیاى الهى بودهاند؛ و امام بزرگوار و فقید ما، خودْ وارث سلسلهی انبیا بود؛ در علومشان و در اهدافشان و در راهشان.
مشاهدهٔ عزت ملتهای تحقیرشده در چهرهٔ امام
… ما و به جمهورى اسلامى بهخاطر همین صلابت است. اینکه میبینید در رحلت امامِ شما، ملّتها -در آفریقا، در اقصاى آسیا، در اروپا- با این همه مخالفت و فشارى که روى آنها هست، اینجور عزادارى میکنند و بر سرشان میزنند، براى چیست؟ اینها که امام ما را ندیده بودند. این بهخاطر آن است که ملّتهایى که تحقیر شدند، عظمت خودشان را در چهرهی امام ما میدیدند. ملّتهاى تحقیرشده، عزّت خودشان را در این مرد -مرد الهى و آسمانى- مشاهده میکردند. لذا [او را] دوست داشتند، به او علاقه داشتند، به او عشق میورزیدند، او را مظهر موجودیّت و هویّت و عزّت خودشان به حساب میآوردند. این براى جمهورى اسلامى باید محفوظ بماند. اوّلین چیزى که باید همهی آحاد ملّت و مسئولین و بزرگ و کوچک به آن توجّه کنند این است؛ عزّت انقلاب و عزّت جمهورى اسلامى و صلابت اسلامىِ این ملّت باید حفظ بشود.
تأکید فراوان امام بر وحدت کلمه در ده سال پس از انقلاب
… بشود. افراد حسّاس، افرادى که حرکات آنها، حرف آنها، اشارهی آنها، تصریح آنها در مردم اثر میگذارد، اینها باید مواظب باشند. کسانى که قلم دستشان است، کسانى که تریبون در اختیارشان است، کسانى که از وجهه در میان جمعى از مردم برخوردارند، باید خیلى مراقبت کنند. وحدت کلمه را باید حفظ کرد؛ این وصیّت دائمى امام بود. در طول این ده سال بعد از انقلاب، شاید کمتر مسئلهاى به قدر وحدت مورد تأکید آن بزرگوار بود.
آرزوی امام برای حفظ قدرت و ایستادگی ملت در برابر دشمن
… در صحنه حضور داشته باشند، از انقلابشان، از اسلامشان، از نظام الهیشان دفاع کنند؛ [این کار] علاوهی بر دلهاى مؤمن در سرتاسر عالم، فرشتگان خدا را هم خوشحال خواهد کرد و بینى شیاطین را به خاک خواهد مالید. یقیناً روح پُرفتوح امام عزیزمان از شما ملّت راضى است. امام همیشه همین را میخواست که ملّت مسلمان ما قدرت خود، ارادهی خود، ایستادگى و ثبات خود را در مقابل دشمن حفظ کند. از آرزوهاى امام بزرگ ما این بود که این ملّت هیچوقت شکسته نشود، مأیوس نشود، احساس ضعف نکند. و روح آن بزرگوار انشاءالله از این ملّت و از این اقدامات خشنود و راضى است و خدا هم از شما راضى باشد.بنده مجدّداً از همهی شما خواهران و برادران که از راههاى دور، از جاهاى مختلف - شهریار، ازنا، قم - تشریف آوردید، بخصوص خانوادههاى معظّم شهدا و جانبازان و …
حرکت امام با روحیه و روش پیامبران
… راه راهى طولانى و دشوار بود. پیمودن این راه شرایطى داشت و امام بزرگ ما چون حائز آن شرایط بود، توانست این راه را طى کند. خب، ما در اینکه میخواهیم آن راه را دنبال کنیم صادقیم، امّا آیا آن شرایط را هم در خودمان و براى خودمان تحصیل کردهایم یا نه؟ این مهم است. یقیناً امام با همان روحیهاى حرکت میکرد که پیغمبران حرکت میکردند؛ روش، روش پیغمبران بود؛ چون راه هم راه پیغمبران بود، چون هدفها هم هدفهاى پیغمبران بود، پس روش هم باید روش پیغمبران میبود و بود.
احساس وابستگی مسلمانان جهان به امام بهعنوان پدر و رهبر خود
یک جملهی دیگر اضافه کنم و آن این است که امام عظیمالشّأن ما امّت اسلامى را یکجا میدید. اینکه شما میبینید مردم پاکستان، مسلمانهاى آفریقا، مسلمانهاى مناطق عربى، مسلمانهاى آسیا -حتّى در اقصىٰ نقاط، مسلمانهاى اروپا- نسبت به انقلاب اسلامى و نظام جمهورى اسلامى آنقدر احساس وابستگى میکنند و امام را پدر خودشان و رهبر خودشان میدانند -که بود- این بهخاطر همین است. امام منطقهاى فکر نمیکرد، داخل مرزها فکر نمیکرد؛ براى او اسلام مطرح بود هر جا که باشد، امّت اسلامى مطرح بود در هر گوشهی دنیا که زندگى کند. براى ما هم همینطور است؛ ما امّت اسلامى را با همان کلّیّت که در سرتاسر دنیاى اسلام و در سراسر جهان حضور دارند، معتبر و …
امام تبلور نظام جمهوری اسلامی و صلابت او صلابت نظام
… جلب محبّت یا همکارى قدرتهاى زورگوى عالم از مواضع بهحقّ خودمان تنزّل کنیم؛ این را ما در طول این ده سال نشان دادهایم. و امام فقید عزیز بزرگِ ما مظهر مقاومت در مقابل زورگوییها بود؛ آن صلابت تاریخىِ بینظیرِ امام را همه قبول دارند. و امام مظهر این نظام بود؛ امام که چیزى جداى از این نظام نبود. امام یعنى نظام جمهورى اسلامى؛ تبلور نظام جمهورى اسلامى بود. پس چهرهی امام و صلابت امام و موضع قاطع امام، یعنى چهرهی جمهورى اسلامى، صلابت جمهورى اسلامى و موضع قاطع جمهورى اسلامى. اصلاً انقلاب ما این است. چون اینجور است، بنابراین ما دشمن داریم؛ بُروبَرگرد ندارد.
اخلاص، ارتباط با خدا و تقوا راز معجزهٔ بزرگ تاریخی امام
و همانطور که عرض کردم اخلاص و تقوا؛ اصل قضیّه آن است. امام هم که توانستند این معجزهی بزرگ تاریخ را -بعد از معجزات انبیا و اولیا- نشان بدهند بر اثر اخلاص و ارتباط با خدا و تقوا بود. ما باید این را براى خودمان حل کنیم؛ باید بتوانیم رابطهمان را با خدا هرچه ممکن است قوى کنیم؛ و بخصوص در کارهاى حسّاس مثل کار شما.
امام، مظهر وحدت و سرچشمهٔ الفت میان مردم
و دشمن به اختلاف میان ملّت ما دل بسته بود. تا امام بزرگوارمان بود -که مظهر وحدت و سرچشمهی جوشان الفت و محبّت میان آحاد مردم ما بود- دشمن فکر میکرد نمیتواند کارى بکند؛ دل بسته بود به دوران فقدان امام. امروز ما میبینیم ملّت ما بحمدالله در یک انسجام اعجابانگیزى قرار دارد. ما باید در برابر این نعمت بزرگ الهى، به دستور خدا عمل کنیم. نعمتْ شکر لازم دارد. نعمتْ اگر کفران شد زایل خواهد شد. شکر نعمتِ محبّت و الفت میان دلهاى …
ادامهٔ راه امام، راه پر کردن جای خالی او
… همهی دنیا هم به آن اعتراف کردند. هیچ ملّتى تا حالا رژیم مستکبر زورگوى آمریکا را مثل ملّت ما تحقیر نکرده. این همان کشور است، این همان سرزمین است، امّا ۱۸٠ درجه تفاوت کرده. این یک مشخّصه. این را باید حفظ کرد. این عزّت را باید نگه داشت. این میراث امام است. اگر ما امام را دوست داریم، اگر جاى خالى او براى ما تلخ است، این جاى خالى چهجورى پُر خواهد شد؟ راه او باید ادامه پیدا کند.
خدمتگزار دانستن خود برای مردم و ترجیح این عنوان بر رهبر
مشخّصهی دیگر این است که این عصر جدیدى که امام به وجود آوردند، عصر گرایش و احترام به ارزشهاى انسانى است؛ احترام به عدالت، احترام به حرّیّت انسان، احترام به اصل انسانیّت، احترام به آراء مردم، احترام به مردم. همان شخصیّت با آن عظمت -که دیگر امروز دنیا و دشمنان او هم به عظمت او اعتراف میکنند- میگفت اگر به من خدمتگزار بگویند، براى من بهتر است از اینکه به من رهبر بگویند.[3] راست میگفت، تعارف نمیکرد، تظاهر نمیکرد. او همین اندازه براى مردم احترام قائل بود که خود را خدمتگزارى بداند براى مردم. ما دیگر در دنیا، در تاریخ، [چنین چیزى] سراغ نداریم. حرف زیاد است، تعارف زیاد است، ادّعاى حقوق بشر زیاد است، امّا صادقانه نیست، واقعى نیست. امروز ادّعاى طرفدارى از حقوق بشر را دولتهایى میکنند که بزرگترین اهانتها را به بشر، همانها دارند میکنند. داعیهی آزادى …
عشق امام به مردم به سبب ایمان و فداکاری آنان
انگیزهی شما و ایمان شما و روح صمیمیّتى که در شما هست، بسیار درخور تقدیر و سپاسگزارى است؛ حقیقتاً هم با همین ایمانها و روحیهها و انگیزهها بود که انقلاب ما بحمدالله به پیروزى رسید و در مقابلهی با مشکلات توانست بِایستد و همین حقیقت زیبا در مردم ما بود که امام بزرگوار فقیدمان را اینطور نسبت به مردم علاقهمند کرد. واقعاً امام ما (رضوان الله تعالى علیه) به مردم کشورمان با همهی وجود عشق میورزید و این بهخاطر همین ایمان و همین فداکارى و همین اخلاصها بود.
بهرهگیری از حوادث تلخ مانند فیضیه و ۱۵ خرداد برای پیشبرد اهداف انقلاب
… بشوند، آن مصیبتْ آنها را نخواهد ساخت، آنها را پیش نخواهد برد، بلکه براى آنها مصیبت مضاعفى را به بار خواهد آورد.رسول گرامى اسلام از حادثهاى مثل جنگ اُحد و شکستى که براى مسلمین در آن حادثه به وجود آمد، بهعنوان یک درس و یک پلّهاى به سوى تکامل استفاده کرد. همین امام و رهبر و پیشواى بزرگمان، در طول این ده سال از حوادثى که بسیار براى همهی ما تلخ و سنگین و مصیبتبار بود، بهعنوان یک عاملى در جهت تقویت ما و پیشرفت ما استفاده کرد. قبل از پیروزى انقلاب، در اوایل نهضت، از حوادثى مثل حادثهی مدرسهی فیضیّه یا حادثهی پانزدهم خرداد -با آن همه فشار و سنگینیاى که براى مردم داشت- امام عزیزمان و رهبر کبیر فقیدمان بهعنوان یک گامى، یک ابزارى، یک وسیلهاى به سمت اهداف انقلابى خود و ملّت استفاده کرد، مردم را پیش برد. به این ترتیب امتحان الهى براى یک ملّت، میشود یک امتحان موفّق. امتحان اینجور است. همهی آزمایشها و امتحانها دو طرف دارد: یا آن ملّت یا شخصى که دچار آزمایش است در آن امتحان موفّق میشود و پیروز میشود، یا شکست میخورد. رحلت امام عزیزمان براى ما یک امتحان است.
روح ایمان و توکل امام همچنان هدایتگر مردم و مسئولان به سوی اهداف الهی
… میکردند. استکبار جهانى امروز، وارث حقیقى فرعونها و نمرودها است. هدفهاى پیغمبران، هدفهاى ابراهیم و موسى و دیگر انبیاى الهى یعنى حاکم کردن ارزشهاى الهى و شکستن بتهاى زر و زور، امروز هدف ملّت ایران و آحاد مردم در جمهورى اسلامى است و این بسیار افتخار بزرگى است. و ما مشاهده میکنیم که روح ایمان و توکّلى که در امام بزرگوار ما بود -که در طول دهسالهی حیات مبارک ایشان پس از انقلاب، مردم ما را هدایت کرد- امروز هم مردم را، مسئولین را به سمت هدفهاى الهى دارد هدایت میکند. همانطورى که خود امام بزرگوارمان یک وقتى بهمناسبتى فرمودند که از اوّل انقلاب گویى یک دستى، یک دست قدرتى دارد این مردم را و این انقلاب را هدایت میکند،[3] امروز هم احساس میکنیم حقیقتاً دست قدرت غیبى الهى است که به مردم اراده میدهد، نیرو میدهد، روحیه و نشاطِ …
هماهنگ کردن گروههای متعارض و خدمت حیات و رحلتش به وحدت
… تلاش کنیم این سه نقطهی امید دشمن به هیچ قیمت تحقّق پیدا نکند. فکر میکنم هدفهاى -لااقل- مرحلهاى ما اینها است. اوّلاً باید کوشش کنیم که دشمن در امید به ایجاد اختلاف، کاملاً ناکام بشود؛ تا حالا اینجور شده و این جز دست الهى و دست غیبى، هیچ عامل دیگرى ندارد؛ لَو اَنفَقتَ ما فِی الاَرضِ جَمیعًا ماِّ اَلَّفتَ بَینَـ قُلوبِهِم وَلـّْکِـنَّ اللهَ اَلَّفَ بَیـنَهُم.[7] امام ما یک روز با حضورش، با سخنش، با آن نَفَس گرمِ از اعماق جان برآمدهاش توانست گروههاى متخالف و متعارض را در یک کانال حرکت بدهد و در یک خط پیش ببرد -که همه شاهد آن بودیم و دیدیم چگونه کسانى که با هم حاضر نبودند یک جلسه بنشینند و بر یک مسئله توافق کنند، در مسائل اساسى انقلاب، بهصورت همدست و همگام حرکت کردند و پیش رفتند- و امروز با رحلت پُرماجرا و پُرحادثهاش؛ همهچیزِ امام مایهی برکت و خدمت به انقلاب بود؛ وَسَلـّْمٌ عَلَیهِ یَومَ وُلِدَ وَیَومَ یَموتُ وَ یَومَ یُبـعَثُ حَیًّـا؛[8] ولادتش، حیاتش، مرگش، سخنش، سکوتش، وصیّتش، همه در جهت اهداف الهى است، و از جمله در جهت وحدت. امروز خوشبختانه ما در محیط باصفائى که به وجود آمده، میبینیم این ملاحظاتِ احیاناً گلهآمیز، از بین گروههاى مختلف رخت بربسته؛ همه با هم مهربان؛ همه در این فضاى آرامِ مطمئنّ پُر از سکینه -همان سکینهاى که بر قلب مقدّس اماممان نازل شده بود- احساس دلسوزى میکنند …
توصیه به آسان کردن کارها و کاستن از مشکلات مردم
حقیقتاً اینجورى است که همهی دستگاههاى مسئول باید تلاش کنند، نگذارند این مقصود و هدف دشمن یعنى گریبانگیر شدن مردم با مشکلات اقتصادى، تأثیر سوء خودش را بگذارد. شما نقش عمدهاى میتوانید در مجلس شوراى اسلامى داشته باشید، دستگاههاى اجرائى هم همینطور. توصیهی امام عزیزمان همیشه همین بود که کارى کنید که کارها براى مردم آسان بشود، مشکلات مردم کم بشود. یک مقدار مشکلاتِ دستگاههاى ادارى است، یک مقدارِ بیشتر مشکلات اقتصادى است. البتّه اینها تأثیرى ندارد در حرکت انقلابى مردم، همانطور که مشاهده کردید؛ مردم با اینکه مشکلاتى هم داشتند -ناشى از جنگ، ناشى از کمبودها- درعینحال آن ایمانشان و عشقشان به امام را و به …
وحدت از پرتأکیدترین موضوعات در بیانات امام
… باشیم. من میگویم این امید را در مردم ایجاد کنیم. دشمن میخواهد ما اختلاف داشته باشیم؛ ما بهصورت قاطع به دشمن تفهیم کنیم که نه، همدستى و همدلى در جمهورى اسلامى براى مسئولین یک اصل است، و این را واقعاً یک اصل بدانیم و برایش سرمایهگذارى کنیم و برایش گذشت کنیم. و من گمان نمیکنم در طول این ده سال که امام عزیزمان این همه بیانات حکمتآمیز کردند، چیزى را به اندازهی وحدت مورد تأکید قرار داده باشند؛ شاید یکى دو موضوع باشد که امام بر روى آن بیشترین تأکید را انجام دادند -که اگر کسى مراجعه کند به بیانات ایشان میشود فهمید- که اقلّاً یکى از دو یا سه موضوع موردِ بیشترین تأکید امام، مسئلهی وحدت دلها و وحدت زبانها و وحدت راهها، همدستى و همگامى و همدلى است. این را ما بهعنوان حفظ حرمت امام و تعظیم به روح او و احترام به او، بهعنوان یک هدف قطعى خودمان قرار بدهیم، به هر قیمتى هست بیاییم این را تأمین کنیم؛ و مجلس شوراى اسلامى میتواند مظهر بسیار خوبى براى این باشد.
دانشگاه بهعنوان مسئلهٔ ماندگار در برابر مسئلهٔ موقت جنگ
… در فضاى عمومى جامعه فکر بشود و براى آن تصمیم قاطع گرفته بشود، همین مسئلهی دانشگاه و دانشجویان و علم و تحقیق و مانند اینها است. ما میتوانیم بهصورت قاطع ادّعا کنیم که در نظر رهبر کبیر فقید ما مسئلهی دانشگاهها جزو مسائل طراز اوّل براى انقلاب و کشور بود. یک وقتى در دیدارى -که جمعى از مسئولین فرهنگى با ایشان داشتند که ما [هم] بودیم- ایشان فرمودند که مسئلهی جنگ، یک مسئلهی موقّت است، [امّا] مسئلهی مهم، مسئلهی ماندگار، مسئلهی اساسى، مسئلهی دانشگاهها است.[2] و این یک واقعیّت است. و دانشگاه -که قوامِ اصلى آن هم به استاد و دانشجو است- حقیقتاً پایهاى است براى آیندهی کشور. من در این اجتماع عظیم شما برادران و خواهران عزیز -که با شور و اخلاص بیشائبهی مخصوص خودتان اینجا آمدید و شرکت کردید، و در این مقطع مهمّ حیاتِ سیاسىِ ما حضور قوىّ …
برداشتن دیوارهای میان مردم و آشنا کردن دلها با هم
… دشمن بِایستند و موضع بگیرند، روبهروى هم قرار بدهند؛ مواظب باشید؛ این وزارت، آن وزارت؛ دانشجوى این وزارت، دانشجوى آن وزارت؛ دانشجوى این دانشگاه، دانشجوى آن دانشگاه؛ دانشجوى دانشگاه دولتى، دانشجوى دانشگاه غیر دولتى؛ انجمن اسلامىِ اینجا، انجمن اسلامىِ آنجا. مطلقاً اسمها، عنوانها نباید دیوارى به وجود بیاورد و مرز ایجاد کند.هنر بزرگ امامِ ما این بود که آمد این دیوارها را از میانهی اجتماعات مردم ما برداشت؛ این دیوارهایى که این فضاى عظیمِ وسیعِ باز را تبدیل کرده بود به حفرهها و خانهها و کلبههاى کوچک برداشت، یک فضاى وسیع درست کرد، دلها را با هم آشنا کرد، این نیروى عظیم را به وجود آورد. این هنرِ بزرگ امام ما بود؛ فریاد او بود، درحقیقت روح «وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللهِ جَمیعًا»[9] بود که در سخن او و در عمل او تجلّى کرد. وقتیکه بیاییم همین خطّ یکپارچگى و وحدت را -علیرغم اختلاف برخى از سلیقهها و دیدگاهها- تأمین کنیم، این احترامى است که ما به …
امام محور، قلب و مغز فعال حوزهها
… شفاء للنّاس»[2] علوم اسلامی را میمکیدند و آن را به انسانهای مستعد و مشتاق در اطراف و اکناف این کشور و در میان روستاها و شهرها و راههای دور و جنوب و شمال و حتّی به خارج از کشور میرساندند. و چنین شد که گردونهی انقلاب به حرکت درآمد و این برکات بر آن بار شد. این نبود، مگر به خاطر آن محور و قلب و مرکز و مغز فعال حوزهها؛ یعنی همان روح مقدسی که امروز ما برای او عزاداریم.
استقرار حاکمیت شرع، آرزو، راه و وصیت امام
اینجانب با استمداد از تفضّلات و توفیقات الهى و با توسّل به ذیل عنایات حضرت ولیعصر (ارواحنا فداه و عجّل الله تعالى فرجه) تصمیم قاطع دارم که در جهت تحقّق اهداف مقدّس اسلامى و استقرار کامل حاکمیّت شرع مبین که آرزو و راه و وصیّت رهبر فقید و عزیزمان میباشد، تمامى تلاش ممکن را به کار برده و همهی نیروها را در آن راه بسیج نمایم. از آنجناب تقاضا دارم که اینجانب را همواره مشمول دعوات زاکیهی خود قرار دهید.
نقش امام در به حرکت درآوردن ملت ایران
… میشود و ترویج آن ممنوع است و به عنوان یک پدیدهی قدیمی و زیادی و منسوخ و از مد افتاده و مضر تلقی میشود، اسم خدا بر زبانها آمد و نطقها با «بسماللَّهالرّحمنالرّحیم» شروع شد. در دنیای مادّی، پرچم معنویت و اسلام بلند شده است و این موفقیت، چیز کوچکی نیست. همهی این توفیقها، به دست قوی آن رهبر عظیم ایجاد شد. البته حرکت را ملت ایران کرد؛ اما ملت ایران را جز آن دست قوی و آن شخصیت عظیم -با همهی خصال و صفات ویژه و استثنایی- کسی نمیتوانست به حرکت درآورد.
شادی امام از خدمات جهاد سازندگی در جبهه و مناطق دوردست
جهاد سازندگى از جملهی دستگاههایى است که بیش از همه، ما را به یاد امام عزیزمان میاندازد. چقدر ایشان اهمّیّت میدادند به این مجموعهی جوان، انقلابى، بااخلاص، کارآمد؛ و چقدر لذّت میبردند وقتى نقل میشد، شنیده میشد، در اخبار گفته میشد که جهاد در جبههی جنگ این موفّقیّتها را داشته، این کارها را کرده، در روستاها، در مناطق دوردست، در بلوچستان این حجم عظیم خدمات را انجام داده؛ [اینها] آن دل بزرگ را از امید و شادى پُر میکرد. و من تصوّر میکنم تیزبینى و روشننگرىِ آن مرد بزرگ درست و بجا تشخیص داده بود که یک مجموعهاى، یک دستگاهى که سراسر آن تشکیل شده از عناصر مؤمن، انقلابى، جوان، فعّال، کارآمد، باسواد، چقدر میتواند براى کشور مفید باشد.
نقش تعیینکننده و حیاتبخش شخصیت امام
جملهاى را برادر عزیزمان آقاى نورى[2] فرمودند که برادرها دلسردى و دلمردگى نداشته باشند؛ من به شما صمیمانه عرض میکنم: اگر ما بخواهیم عظمت مصیبت را نگاه کنیم، همهی ما باید دلسرد و دلمرده باشیم. مصیبت خیلى بالا است؛ فقدان و ثُلمه[3] خیلى غیر قابل تحمّل است؛ شخصیّت امام و آن امواج حیاتى دائمى که از او متصاعد میشد و مثل خورشید به ذرّات جان میداد و حیات میداد، براى ما بسیار تعیینکننده و سرنوشتساز بود. اینجور نیست که ما حالا یک عزیزى را از دست دادیم یا یک شخصیّتى را که در نظام جایگاهى داشت از دست دادیم، خب یکى دیگر را انتخاب میکنیم و مسئله تمام میشود! امام در آسمان بود، بنده و امثال بنده خاکیم؛ فاصله ناپیمودنى است. من مکرّر در این دهساله -بخصوص در این سه …
زندگی و مرگ امام برای خدا و پربرکت بودن آن
این مرد بزرگ زندگیاش هم براى خدا بود، مردنش هم براى خدا شد؛ مفید شد؛ وَسَلـّْمٌ عَلَیهِ یَومَ وُلِدَ وَ یَومَ یَموتُ وَ یَومَ یُبعَثُ حَیًّا؛[7] آن آمدنش به ایران، این رفتنش از دنیا، آن لحظه لحظهی زندگى پُربرکتش در این فاصله؛ حالا منهاى آن گذشتهها که چقدر پُربار و پُرحادثه است. و امیدوارم که خداى متعال ما را مدد کند و ما از آن روح بزرگ استمداد میکنیم و دعاى ولیعصر (ارواحنا فداه) را طلب میکنیم. توسّل و دعا و توجّه به پروردگار را فراموش نکنید؛ رابطه را با خدا محکم کنید و این را …
توصیهٔ امام به ایجاد رابطه و همدلی با برادران مسلمان
… و تفاوتى بین خودمان و شما قائل نیستیم. ما در این روزها با مصیبت بسیار بزرگى مواجه شدیم و مطمئنّم که این مصیبت فقط براى ما نبود، بلکه همهی مسلمانان -و بخصوص برادران عزیز شیعهی مناطقى که جنابعالى در آنجا هستید- عیناً همین عظمت و سنگینى مصیبت را احساس کردند. و ما همواره توصیههاى رهبر عزیزمان را در مورد ایجاد رابطه با برادرانمان و همدردى و همدلى با آنها دریافت میکردیم، و ما همان راه را میرویم. و براى شما دعا میکنیم؛ امیدواریم که خداوند به شما توفیق بدهد، شما را کمک کند، به مردم عزیزتان توفیقات فراوان خودش را مبذول کند. خیلى متشکّرم و خواهش میکنم که از طرف من تشکّرات ما را و ملّت ایران را به پارلمان و به جناب آقاى گورباچف[4] هم ابلاغ بفرمایید. روابط …
تصدیق امام بر برتری ایمان مردم امروز بر دوران صدر اسلام
… هنگام دریافت خبر رحلت امام عزیز و بزرگوارمان مشاهده میکنیم، یک بار دیگر به این حقیقت اعتقاد و باور و ایمان میآوریم که مسلمانان زمان ما و مردم بااخلاص ما از لحاظ عمق ایمان و شور احساسات -در سطح عموم مردم- حتّى از دوران رسول گرامى اسلام و صدر اسلام جلوترند. این را ما در قضایاى متعدّدى از اوّل پیروزى انقلاب تا امروز در مشاهدهی جلوههاى فداکارى مردم احساس کردیم و امام عزیزمان هم یک وقتى این مطلب را به زبان آوردند؛ ایشان هم تصدیق کردند که عمق این ایمان و پُرشور بودن این ایمان در سطح عموم مردم، حتّى از دوران صدر اسلام بالاتر است.[3] آنوقت، مردم پیغمبر را به چشم خودشان میدیدند، امیرالمؤمنین را میدیدند؛ امروز مردم ما پیغمبر و امیرالمؤمنین و ائمّهی هداة را در تاریخ فقط دیدند، امّا ایمان مردم و شور احساسات آنها و فداکارى آنها و صدق نیّت آنها و آمادگى آنها براى مواجههی با حوادث بزرگ از مردمِ آن روز کمتر نیست و در مواردى بیشتر است. اگر بگذریم از افرادى از …
دعا و تضرع از تعیینکنندهترین ابعاد موفقیت امام
… راه او حرکت کنند و با اخلاص گام بردارند حمایت خواهد کرد؛ من در این هیچ تردیدى ندارم. البتّه تضرّع و ابتهال به پروردگار را هم فراموش نباید بکنیم. قُل ما یَعبَؤُا بِکُم رَبّى لَو لا دُعآؤُکُم.[7] بدون دعا و توجّه و توسّل به پروردگار هم نمیشود راه را پیش برد؛ و اعتقاد من این است که این بُعد از وجود امام، یکى از آن تعیینکنندهترین ابعاد بود براى موفّقیّتهاى امام؛ یعنى در کنار آن اراده و آن قاطعیّت ......