قیام با یاران معدود برای برچیدن ظلم و راه ندادن خیال سازش
… عُده ننالید. و سلام بر مسلمانان صدر اسلام که با اندک تدارکات جنگی به سلاطین جور روم و ایران تاختند و از کمی یاران به خود ترس راه ندادند. و درود بیپایان بر علی بن ابی طالب که با دژخیمان به صورت مسلمان و مقدسنماهای بدتر از کفار جنگید و از هیچ قدرتی نهراسید. و سلام بر حسین بن علی که با یاران معدود خویش برای برچیدن بساط ظلم غاصبان خلافت بپاخاست و از ناچیز بودن عِده و عُده به خود خیال سازش با ستمگر را راه نداد و کربلا را قتلگاه خود و فرزندان و اصحاب معدودش قرار داد و فریاد «هیهات منّا الذِّلَّهُ»[2] اش را به گوش حق طلبان رساند که در نظر دنیاگرایان و ملتپرستان، آنچه از این اولیای معظم الهی صادر شده بر خلاف عقل و شرع است. قیام بدون تجهیزات کافی را عقل آنان نمیپسندد و شرع آنان اجازه نمیدهد. و نیز به عقیده آنان حرکت از کشوری به کشوری دیگر که دارای حکومت و تشکیلاتی میباشد، مخالف با عقل و ملیت بوده و بالاخره مخالف با موازین شرعی و الهی است و همچنین صلح با نمرودیان و فرعونیان و …
سالار شهیدان پیشوای ملت ایران و ادامهٔ راه او
… و تحکیم شعار پوسیده «لا خَبَرٌ جَاءَ و لَا وَحیٌ نَزَلَ»[6] را دنبال نمیکنند؛ چرا که از یزیدیان[7] انتظاری جز این نیست که به حریم کشور اسلامی ما و به ملت پیرو امام زمان- عجل الله فرجه الشریف- و حتی به خانه آل محمد- صلی الله علیه و آله- یعنی قم تجاوز نمایند. و از ملت دلاور مسلمان ایران هم انتظاری جز ادامه راه حسین- علیه السلام- و زینب- سلام الله علیها- نیست که این راه را انتخاب کردهاند. ملتی که سالار شهیدان را پیشوا و ایثار و فداکاری را سلاح و شهادت را سبب جاودانگی خود میداند از چه میترسد و با چه کسی جز خدا معامله میکند؟