اسلام الگوی مستقلّ خودش را دارد. الگوی اسلامی برای نظامسازی و جامعهسازی به طور خلاصه یک الگویی است مرکّب از ایمان و علم و عدل؛ این سه عنصر اصلی است. ایمان به معنای ایمان توحیدیِ خالص که این ایمان توحیدیِ خالص، هم در ساخت شخصیّت انسانها تأثیر میگذارد، هم در ساخت جامعه و قوارهی عمومی جامعه اثر میگذارد، و هم در عمل شخصی امتداد دارد، هم در شکل اجتماعی. علم با گسترهی بیانتهای [آن] -هم علم الهی، هم علم طبیعی به آن [معنا] که غربیها هنرشان را در آن نشان دادند، [یعنی] تسخیر طبیعت و تسلّط بر طبیعت و مانند اینها- جزو چیزهایی است که در اسلام ممدوح است. بعد انسان عروج میکند از این مرحله به مراحل بالاتر؛ علم به هویّت انسان، علم به عالَم ملکوت و علوم الهیِ برتر از این حرفها. این علم شامل همهی این مسائل است. عدل هم به معنای وسیع عدل؛ هم عدالت اقتصادی، هم عدالت قضائی، هم عدالت اجتماعی، [یعنی] عدالت به معنای واقعی کلمه. این، آن چیزی است که امام به ما یاد داده.الگوی جمهوری اسلامی
نامهای دیگر: الگوی نظام اسلامی، الگوی اسلامی، الگوی ملتها، الگوی جامعهٔ اسلامی، الگو بودن ایران، الگو بودن جمهوری اسلامی، الگوگیری ملتها از ایران
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
الگو بودن ایران و نظام جمهوری اسلامی برای ملتها و جوامع دیگر.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار یگانهای حاضر در مانور عاشورا— ۱۳۷۴/۰۳/۲۵
سیر زمانی
از ۱۳۷۴ تا ۱۴۰۱۱۳۷۴۱۴۰۱
فقط سال ۱۳۷۴همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
نظام جمهوری اسلامی یک واقعیّتی است که وجود دارد روی زمین؛ وعده نیست که «حالا خواهیم کرد»؛ نه، این نظامی است که به وجود آمده و به نظر من مهمتر از پدید آمدن نظام اسلامی تابآوری نظام اسلامی است. نظام اسلامی تاب آورد در مقابل این دشمنیها، این حملات، این ضربههای گوناگون؛ تابآوری! توانست تحمّل کند، توانست ایستادگی کند، توانست بماند و توانست قوی بشود. امروز جمهوری اسلامی، جمهوری اسلامی سی سال قبل و چهل سال قبل نیست؛ امروز بحمداللّه آن نهالِ تازهروییده به یک درخت کهنی تبدیل شده و این یک الگو است؛ این یک الگو است. البتّه ما عرض کردیم اینکه میگوییم «جمهوری اسلامی یک الگو است» معنایش این نیست که در همهی کشورهای اسلامی بایستی ساختار سیاسی مثل نظام جمهوری اسلامی باشد؛ نه، ساختار سیاسی ممکن است عوض بشود. خود ما هم ساختار سیاسیمان را در یک مواردی تغییر دادهایم، از اوّل تا امروز تغییراتی پیدا کرده، جاهای دیگر هم ممکن است ساختارهای سیاسی دیگری باشد. عمده اصول است، عمده مبانی است ــ آن مبانیای که امام بزرگوار ما در بیاناتش اینها را بیان کرده ــ عمده مسئلهی «اَشِدّاءُ عَلَى الکُفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم» است، عمده «وَ عَلَى اللَّهِ فَلیَتَوَکَّلِ المُؤمِنون»[12] است؛ عمده اینها است که بایستی اینها را مورد توجّه قرار داد.شاهدها (۱ پاراگراف)
تجربه شدن عبور ملت ایران از گردنهٔ دشوار برای ملتهای دیگر
… و کمپانیدارها و مزدورهای پست و نوکرهای حقیرشان، هرچه میخواهند بگویند. آنها مسائل ایران را نمیفهمند و تحلیل نمیکنند. این ملت، ملت عزیز و مؤمنی است. این نظام، نظام الهی است. ملت مؤمن ما، ملتی است کهن؛ اما جوان. امروز جوان، چهره اصلی این ملت را تشکیل میدهد. این ملت جوان و پُرشور ایستاده است تا راه سعادتی را که شروع کرده است به پایان ببرد و برای ملتهای دیگر سرمشق باشد. اگر شما توانستید از این گردنه عبور کنید - که بیشتر از نصف آن را تا به حال عبور کردهاید - برای ملتهای دیگر تجربه خواهد شد. امریکا هم از همین میترسد. امریکا میخواهد بهگونهای، نگذارد که شما این گردنه را تمام کنید؛ یا شما را درگردنه سرنگون کند، که میداند اینکار نشدنی است. این را میداند که نخواهد شد؛ لذا میکوشد کاری کند که خودِ شما بتدریج معتقد شوید که «چه لزومی دارد؛ خوب است …