… از پنجاه، شصت سال پیش به اینطرف، گرویدهاند، درست دقت بکنیم، یک مطالعهای بکنیم، مییابیم که مطلب همینیست که ما عرض کردیم. نه از باب این است که با خدا یک لَجی دارند، یا چون استدلال قانعکنندۀ فکری بر وجود خدا ندارند، خدا را رد کردهاند یا قبول نکردهاند. غالباً استدلال فکری بر آن طرف قضیه هم نیست، بر نفی خدا اصلاً استدلالی وجود ندارد، نه حالا و نه در گذشته. یک نفر را شما پیدا نمیکنید که بگوید من میگویم خدا نیست به این دلیل، یک نفر! در میان تمام مادیون عالم، از روز اول تا حالا، یک نفر نیست که بگوید من ثابت میکنم خدا نیست به این دلیل. کسیکه در این زمینه سخنی دارد، میگوید من برایم ثابت نشده که هست، نفهمیدم، قبول نکردم استدلالِ بودنش را. و قرآن هم به همین حقیقت اشاره میکند: ﴿اِن هُم اِلّا يَظُنّونَ﴾[3] اینها فقط دنبال پندار و گمانند، واِلّ نمیتوانند خدا را با دلیل نفی بکنند.
نقد بیمنطقی نفی خدا در کشورهای مارکسیستی
… کشف مادی، یعنی همین آزمایشگاه و چاقوی جراحی و میکروسکوپ و تلسکوپ و با این وسائل در دایرهی محدود ماده نتوانسته است خدا را بشناسد و چیزی پیدا کند که به او بشود گفت خدا، و لذا نمیتواند بگوید خدا وجود ندارد، بلکه میتواند بگوید من نمیدانم و این هم میشود شک. این آتیتیسم (بیخدائی) کشورهای مارکسیستی که حتی شوروی موزهای بنام آتیتیسم داشت، میخواست از طریق موزه نفی خدا را ثابت کند! که خیلی حرف بیمنطق و بیاستدلالی است.