پیروزی اسلام در انتخابات الجزایر و مخالفت مدعیان دموکراسی غربی با آن
… بر یکسوّمِ عالم ــ در کشورهاى مختلف ــ و در پنج قارّه حکم میراند، اینجور از هم بپاشد و موجودیّت خود را از دست بدهد و از نقشهى جغرافیا حذف بشود؟ اگر پنج سال قبل کسى این حرف را میزد، هیچکس از او قبول نمیکرد و باور نمیکرد امّا این چیزِ باورنکردنى انجام شد. چه کسى گمان میکرد که در کشورهاى اسلامى، نهضتهاى اسلامى آنچنان پا بگیرد و بیدارى ملّتها آنقدر بشود که در کشورى مثل الجزایر، مردم با رأى خودشان در انتخابات، اسلام را انتخاب بکنند ــ و انتخابات بر مبناى دموکراسى غربى به جایى برسد که منادیان دموکراسى غربى با آن انتخابات مخالفت بکنند و دشمنى بکنند ــ یعنى اسلام پیروز بشود؛ چه کسى باور میکرد؟ امّا شد.
هجوم دوبارهٔ قلمها به اسلام پس از گرایش اسلامی مردم الجزایر
امروز هم باز به مناسبت اینکه مردم در شمال آفریقا و در کشور الجزایر حرکت اسلامى کردند و گرایش اسلامى نشان دادند،[8] باز دوباره همان قلمها شروع کردند و همان حرفها و همان مطالب. این حرفها بیجا است؛ بعثت، همیشگى است؛ نسخهى اسلام که در بعثت آمده است، همیشگى است. راه علاج بشریّت هم این است: در درجهى اوّل، خود ملّتهاى مسلمان. اکثر آن بلیّاتى که آن روز دست جهالت و عصبیّت بر زندگى مردم در جزیرةالعرب حاکم کرده بود، امروز بر زندگى ملّتهاى اسلامى حاکم است: …
رأی اکثریت عظیم مردم به اسلام
… دچار هزیمت روحی نیستند؛ بعکس، امروز تهاجم روحی دارند. گذشت آن روزی که اگر عدهیی مسلمان در کشوری شعار اسلامی میدادند، اینها تنها صدا را در دنیا بلند کرده بودند. امروز آفریقا جلوی چشمتان است و شمال آفریقا را دارید میبینید؛ آن احساسات اسلامی مردم سودان است؛ آن الجزایر است که اکثریت عظیم مردم رأی به اسلام دادند و برای اسلام «آری» گفتند؛ آن جمهوریهای آسیایی شوروی سابق است؛ اینها در همسایگی و بیخ گوش ما هستند و ما از وضع اینها مطلعیم. بسیاری از کسانی که در رأس این جمهوریها هستند، همان عناصر قبلی هستند که در دوران کمونیستی بودند؛ هیچ سابقهی اسلامی ندارند؛ اما همهشان دم از اسلام میزنند؛ چرا؟ …
انتخاب اسلام با رأی قاطع ملت الجزایر، حادثهای عظیم در دنیا
قدرتهاى مادّى حدّى براى خود قائل نیستند. زندگى ملّتهاى بشرى در زیر پنجههاى قدرت قدرتهاى مادّى، مثل زندگى معنوى آنها در هم کوبیده میشود. امروز در خلأ احساس و اعتقاد دینى، ملّتها به سمت اسلام گرایش قلبى پیدا کردهاند. اسلام امروز در چشمها شیرین شده است؛ یک نمونه را در ملّتهاى مسلمان آفریقا مشاهده میکنید: آن ملّت سودان با آن تظاهرات اسلامى و علاقهمندى عاشقانهشان نسبت به مسئولین جمهورى اسلامى[7] ــ که به خاطر اسلام است ــ یک نمونه هم حوادث اخیر الجزایر[8] که ملّت مسلمان با رأى قاطع خود اسلام را انتخاب کردهاند. این یک حادثهى عظیم در دنیا است.
امید به ثمربخشی همکاری با ایران در مسائل مهم اسلامی
امیدواریم همکاری میان جمهوری اسلامی ایران و الجزایر برای مسائل مهمّ اسلامی، از جمله مسئلهی فلسطین و بحران خلیج فارس، نتایج ثمربخش و سازندهای را بر جای بگذارد.
حرکت مردمی تحت سلطهٔ احزاب در انقلاب گذشتهٔ الجزائر
… تونس انقلاب رخ داد، در مغرب انقلاب رخ داد، در الجزائر انقلاب رخ داد؛ همهی اینها حرکت کردند، منتها با یک تفاوت اساسی. اولاً این انقلابها عمومی نبود - بیشتر مجموعهای و محدود بود - یک جاهائی فقط کودتا بود؛ مثل مصر که کودتا بود، یک گروه افسر جوان آمدند سر کار؛ یک جاهائی مثل الجزائر کودتا نبود، حرکت مردمی بود، منتها تحت اِشراف احزاب؛ احزاب بودند که مسلط بودند؛ کار در اختیار مردم به معنای خاص خودش نبود. بنابراین یک تفاوت اینجوری وجود دارد و الان بکل وضعیت جور دیگری است.
سر بریدن دموکراسی در الجزایر در شمار فجایع جهان
… نکردند؛ ما که از آنها توقّع نداریم. اینها حتّى حاضر نشدند اجازه بدهند که چهار جوان مسلمان از اطراف دنیا بلند شوند بروند به آن بیچارهها کمک کنند، چهار تا سلاح دستشان بدهند تا بتوانند از جان خودشان حمایت کنند. برادران و خواهران! این یک قلم فاجعه در دنیا است؛ قضایاى فلسطین هست، قضایاى کشورهاى گوناگون در اطراف دنیا هست، قضیّهى سر بریدن دموکراسى در کشور الجزایر هست،[5] سرکوب مسلمانها در هر نقطهاى از نقاط دنیا هست؛ تبعید کردن فلسطینىها[6] هست، و هست و هست؛ یک قلمش هم قضیّهى بوسنى و هرزگوین است.
گرایش و شور اسلامی در شمال آفریقا و الجزایر
… جاى دشمنى دوستى میکرد ــ اگر به جاى این حرکت خباثتآلودى که امروز بلندگوهاى جهانى و تبلیغات جهانى انجام میدهند نسبت به حقایق جمهورى اسلامى، جور دیگر عمل بکنند، بدیهى است که شوق مردم در جهان به اسلام بیشتر خواهد شد. آنها نمیخواهند، این برخلاف مقاصد آنها است. اگر امروز در شمال آفریقا، در الجزایر، در مناطقى که گرایشهاى اسلامى و شور اسلامى و شوق اسلامى زیاد است، علیه جمهورى اسلامى حرف زده نشود و تبلیغات نشود، بدیهى است که مردم منجذب[4] خواهند شد به حرکت اسلامى، بیش از آنچه هستند، و این براى دستگاه استکبار یک خسارت جبرانناپذیرى است. بنابراین کاملاً مورد انتظار است که علیه ما بدگویى کنند.
نگرانی سیاستگذاران استکبار از سرایت تحولات الجزایر
… ما نمیتواند موضع منفى و بىتفاوت بگیرد، لذا از روز اوّل انقلاب که انقلاب ما تبدیل به یک دولت و یک نظام شد، این نظام در زبان امامش و معلّم و معمارش و در زبان مسئولینش و در زبان گویندگانش، همواره مسائل ملّتهاى مسلمان را مطرح کرده است و به آن اعتنا کرده است. لذا شما امروز وقتى مىبینید که در آفریقا مثلاً ملّتها کارى کردهاند که حواس استکبار جهانى را بکلّى پریشان کرده است، اگر مىبینید که سیاستگذاران استکبارى دارند فکر میکنند که اگر مسائل الجزایر[8] به فلان کشور و فلان کشور سرایت کرد، ما چه کنیم، اگر مىبینید که ملّتهاى مسلمانِ مربوط به جمهورىهاى آسیاى میانه احساسات اسلامى خود را ابراز میکنند و اسلام را میخواهند ــ تا آنجا که رهبران آنها و مسئولان و زمامدارانشان هم چارهاى جز این ندارند که دَم از گرایش به انگیزههاى اسلامى بزنند ــ و همینطور و همینطور، اینها را به عنوان آن جرقّههایى که از این کانون آتش منتشر شد، باید ملاحظه کنید.
هزینه کردن شرکت شراب در برابر تفکر اسلامی انقلابیون الجزایر
… دیگر تعصب کور و کر است یعنی اینکه گذشتگان و پدران ما اینطور گفتند من چگونه بیایم از آنچه گذشتگانم گفتند سرباز زنم؟ پس تعصب جاهلی یعنی پایبندی بیدلیل هم یک انگیزه است، که بیشتر تودهی مردم و عوام مردم دچار یک چنین چیزی میشدند، اما به آسانی میشود این را شکست. انواع و اقسام غرورها، انواع و اقسام بهرهمندیهای مادی و از باب مثال: آن کمپانی که مثلاً آورندهی شراب از تاکستانهای الجزایر است در مقابل تفکر اسلامی انقلابیون الجزایر بیشتر پول خرج میکند تا آن کمپانی که پارچه تولید میکند برای اینکه دکانش تخته میشود. وقتی یک حکومتی سرکار میآید که با شراب مخالف است این کمپانی که درآمد سرشاری را از تاکستانهای الجزایر از دست میدهد خیلی طبیعی است که با این انقلابی که بر اساس «انما الخمر و المیسر و الانصاب و الازلام رجس من عمل الشیطان»[3] بوقوع پیوست مخالفت خواهد کرد. …
تکبیرگویی مردم الجزایر بر پشتبامها به شیوهای که ملت ایران آموخت
… دوران این ضربهها بود و تمام شد؛ نخیر، تا پنجاه سال دیگر هم اگر ما غفلت بکنیم، دشمن مشت خودش را وارد میکند. دشمن از اسلام سیلى خورده است؛ دشمن از این ملّت سیلى خورده است. سفرهى دشمن در این کشور جمع شده؛ سفرهاش در کشورهاى اسلامى تهدید میشود به جمع شدن. الان ببینید در الجزایر چه خبر است! مردم الجزایر رفتهاند بالاى پشتبامها، اللهاکبر میگویند! این کار، کار چه کسى بود؟ این کار را چه کسى اوّلبار به مردم دنیا یاد داد؟ مگر آمریکا و استکبار اینها را نمیفهمند؟ مگر فراموش میکنند؟ این ملّت به همهى ملّتهاى دنیا بخصوص به مسلمانها یاد داده که راه مقابلهى با استکبار و اردوگاه دشمن بشر چیست. این را که اینها فراموش نمیکنند. اگر بخواهند با موج حرکتى که ملّت ما انجام داده است مقابله …
مقایسهٔ انقلاب ضداستعماری الجزایر با حرکت آگاهانهٔ امروز
… در آنجاهایى که از رشد و فرهنگ بیشترى برخوردارند ــ مثل شمال آفریقا، مثل کشورهاى اروپایى و بعضى از کشورهاى آسیایى ــ مشاهده میکنیم، در طول تاریخ گذشتهی نهضتهاى اسلامى، یا بىنظیر است و یا کمنظیر؛ در گذشته حرکتهاى اسلامى بوده است امّا با وضعیّت دگرگونهاى. حرکت خونین مردم الجزایر در زیر چکمهى ظلم و استعمار فرانسوىها بود که رشد کرد و آن انقلاب عظیم را به راه انداخت.[4] آن حرکت حاکى از آگاهى و رشد و بینش روشن سیاسى و هویّت اسلامى نبود، آنچنان که حرکت امروز همان مردم در شرایط امروزى کشورشان میتواند باشد؛ و همینطور دیگر ملّتهاى مسلمان و دیگر اقلّیّتهاى مسلمان در کشورهاى غیر اسلامى؛ این یک واقعیّتى است. و کار به جایى رسیده که امروز سردمداران نظام غربی، بىملاحظه تصریح میکنند که تقابل آیندهی عالَم بین جناح استکبار، [یعنی] جناح سلطه و اسلام است. اوایلى که این …
تشکر از تبریک میلاد پیامبر و آرزوی پیشرفت ملت الجزایر
أشکر لکم تبریکاتکم و الشّعب الجزائریّ المسلم بمناسبة حلول ذکرى المولد النّبویّ الشّریف (صلّى الله علیه و آله و سلّم)، سائلا من المولى العلیّ القدیر لکم التّوفیق، و للشّعب الجزائریّ التّقدّم المطرد، و للأمّة الإسلامیّة توفیق اتّباع القرآن الکریم و السّنّة الشّریفة و تطبیق تعالیمهما على شئون الحیاة و التّمسّک بعروة الوحدة و الاتّکال على الله.[2]