رفتن به محتوای اصلی

افشای اسرار مردم

نام‌های دیگر: افشای گناه

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

حکم فاش کردن راز و گناه پنهان افراد در شرع.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع هیات دولت و نمایندگان مجلس (حب نفس- دلگرم نمودن مردم)— ۱۳۵۹/۱۱/۰۴

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۴
۱۳۵۹۱۳۶۴

فقط سال ۱۳۶۱همهٔ سال‌ها

جایز نبودن افشای گناه پنهان، حتی برای نزدیکان

… حیثیت مردم از اموری است که خدای تبارک و تعالی درباره او بسیار تاکید کرده است، و اسلام درباره او بسیار پافشاری کرده است. قاضیهای محترم دادسراها و سایر جاها، کسانی که متکفل قضا هستند یا بازرسی هستند، در هر جا که هستند اینها باید امین باشند و ان شاء الله هستند. و باید مطالبی که از اشخاص، آنها که سر و کارشان با اعراض مردم است، سر و کارشان با حیثیات مردم است، با جان مردم است، با ناموس مردم است، اگر بنا باشد که به غیر آن راهی که خدا تعیین کرده است یک راه دیگر بروند و خدای نخواسته، افشای اسرار مردم را بکنند، و لو یک انسانی باشد معصیت‌کار، آن را افشا بخواهند بکنند، الّا آنهایی که معصیت را علن[3] می‌کنند، آنها دیگر احترامی ندارند در اسلام. آن کسی که علناً آمده است در خیابان و کار خلاف می‌کند، این دیگر احترام ندارد. اما آنهایی که تحفظ می‌کنند بر این مسائل، در خلوت یک کار خلاف می‌کنند، بر فرض اینکه شما مطلع شدید، جایز نیست برایتان که این را افشا کنید حتی برای برادرتان، حتی برای اهل منزلتان. بنا بر این، از امور مهمی که برای قاضی، برای آن اشخاصی که بازپرس هستند، برای سازمان بازرسی، از امور مهمی که باید مراعات کنند، این است که امین باشند در آن امری که به آنها محول شده است؛ و این طور نباشد که سازمانی باشد برای بازرسی و آن وقت خودش معصیت خدای نخواسته …