لزوم اعتماد به مسئولان شناختهشدهٔ نظام، با تمثیل اعتماد به رانندهٔ اتوبوس
من یک نکته را اوّل بگویم و آن این است که به نظر من بایستی به مسؤولانِ شناخته شده نظام و کسانی که بارهای سنگینی بر دوش دارند، اعتماد کرد. ببینید؛ شما وقتی سوار اتوبوسی میشوید، طبیعی است که این اتوبوس یکوقت تند میرود، یکوقت کُند میرود، یکوقت ویراژ میدهد، یک وقت سبقت میگیرد، یک وقت نمیگیرد؛ اگر بنا باشد در هر یک از این قضایا به راننده بگوییم آقا این دفعه چرا شما پا روی ترمز گذاشتی، چرا رفتی دنده فلان، چرا رفتی این طرف، این که اصلاً نمیشود؛ باید اعتماد کرد. وقتی نشستیم این آدم را قبول کردیم و گفتیم که در اینجا این مسؤولیت را انجام دهد، طبعاً باید اعتماد کرد.
اطمینان مردم به دادرسی نهایی قوهٔ قضاییه در تظلمها
البته با مطالبی که فرمودند[1] - مبنی بر اینکه اقدامات بسیار باارزشی انجام گرفته است - انشاءاللَّه بایستی بیشتر هم تلاش شود. هم دولت تلاش کند و هم خود شما عزیزان تلاش کنید. کاری کنید که مردم در تظلّمها خاطرشان جمع باشد که نهایتاً سراغ قوّه قضاییّه میآیند. این حالتِ اعتماد باید به وجود آید.
لزوم اعتماد مردم به کارگزاران برای پیشبرد کارشان
پس، اگر ملتی بیدار باشد، زنده باشد، سرِپا باشد، همّت کند، اراده کند، اتّحاد داشته باشد - بخصوص اتّحاد و وحدت - پشتِ سر مسؤولانش باشد، به کارگزاران کشورش اعتماد داشته باشد - شما به این کسانی که در رأس کار گذاشتهاید، باید اعتماد کنید. مسؤول دولتی است، اقدامی میکند، کاری انجام میدهد، باید به او اعتماد کنید، تا بتواند کارش را پیش ببرد - با این خصوصیات در امر اقتصادی کشورش نمیتوانند تأثیرات بلندمدّت بگذارند. ضربه وارد میکنند؛ اما یک ملت زنده، ضربه اقتصادی را هم مثل ضربه شمشیر، مثل ضربه گلوله، خُرد میکند، از بین میبرد، اثرش هم باقی نمیماند. عامل مالی که عرض کردم، یعنی رشوه. عناصر ضعیف را میخرند. با عامل مالی، استکبار، انسانهای پولدوست را در دنیا برده خود میکند. …