رفتن به محتوای اصلی

اعتماد به دشمن

نام‌های دیگر: اعتماد، اعتماد به آمریکا، اعتماد به ابرقدرت‌ها، اعتماد به بیگانه، اعتماد به ظالمان، اعتماد به غرب، اعتماد به وعدهٔ دشمن

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

اتکا و امید بستن به دشمنان و قدرت‌های بیگانه و وعده‌های آنان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نمازجمعه‌— ۱۳۷۸/۰۵/۰۸

سیر زمانی

از ۱۳۷۸ تا ۱۴۰۳
۱۳۷۸۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۹۸همهٔ سال‌ها

رد اعتماد به دشمن و خوش‌بینی ساده‌لوحانه

حالا از آنچه در این نکته‌ی اخیر عرض کردیم چند نتیجه به دست می‌آید: نتیجه‌ی اوّل اینکه به دشمن نباید اعتماد کرد؛ خوش‌بینی ساده‌لوحانه نباید وجود داشته باشد.

لزوم قطع امید و بی‌اعتمادی مطلق به اروپاییان به‌دلیل نقض عهد

… تحریمهای ثانویه‌ای که آمریکا ظُلماً اجرا کرد، ماندند و هیچ قدمی بر نداشتند. بعد از این هم بنده تصوّر نمیکنم [کاری کنند]. حالا احتمالات ضعیفی همیشه هست، نمیشود ابواب احتمالات را بکلّی مسدود کرد لکن من گمان نمیکنم که اینها کاری برای جمهوری اسلامی انجام بدهند؛ ما باید بکلّی از اینها قطع امید کنیم. حالا ارتباط، تعامل، نشست و برخاست، رفت و آمد ایرادی ندارد؛ قرارداد معامله خواستند ببندند اشکالی ندارد لکن مطلقاً به اینها نمیشود اعتماد کرد؛ [چون] در همه‌ی تعهّدات خودشان اینها نقض عهد کردند. مسئولین کشور و وزرای ذی‌ربط گفتند که اینها به هیچ کدام از تعهّدات موجود در معاهده‌ی هسته‌ای عمل نکردند؛ این حرفی است که خود آن کسانی که رفتند مذاکره کردند،‌ امضا کردند، گفتند؛ این دیگر اقویٰ‌دلیل بر این است که به اینها مطلقاً در هیچ مسئله‌ای نبایستی اعتماد …

نهی قرآن از اعتماد به ظالمان و گرفتاری امروز مردم دنیا از آن

… گرفتاری‌های امروز بشر است. اینهایی که می‌بینید عربده میکشند در موضع ریاست جمهوری فلان کشور یا پادشاهی فلان کشور علیه ملّتها، علیه مردم، علیه صلح، علیه آرامش، علیه ثبات حکومتها و کشورها، همانهایی هستند که قرآن بر سر آنها داد کشیده؛ این را باید مردم بفهمند. اینکه قرآن به ما [میگوید]: وَلا تَرکَنوا اِلَی الَّذینَ ظَلَموا فَتَمَسَّکُمُ النّار؛[12] اعتماد نکنید به ظالمین، این همین گرفتاری امروز مردم دنیا است. اعتماد میکنند، پدرشان درمی‌آید. دیدید در بعضی از این کشورهای عربی یک حرکت خوبی انجام گرفت، یک مبارزه‌ی خوبی به وجود آمد، یک غوغایی به پا شد، یک بیداری‌ای به وجود آمد، منتها مثل شعله‌ای که بیایند روی آن خاکستر بریزند و خاک بریزند، خاموش شد؛ چرا؟ چون «لا تَرکَنوا اِلَی الَّذینَ ظَلَموا» را …