نقد اعتماد برخی به دشمن بیش از دوست و تکرار حرف بیگانه
… در این کشور مخالفند. با اصل انقلاب هم مخالفند. آنها میخواهند روحیه استقامت و استقلال این ملت از بین برود. شعارهایی میدهند و حرفهایی میزنند؛ عدّهای هم حرفهای آنها را تکرار میکنند. البته خودِ این واقعاً یک داستان غمانگیز است که من نمیخواهم وارد آن شوم. اینکه بعضی افراد به دشمن بیشتر اعتماد میکنند تا به دوست؛ به بیگانه بیشتر روی خوش نشان میدهند تا به دوست؛ حرف بیگانه را تکرار میکنند علیرغم دوست؛ این داستانِ بسیار غمانگیز و ماجرای تلخی است که من امروز نمیخواهم وارد این قضیه شوم. اما نمیتوانم هم بالأخره این قضیه را با شما ملت ایران در میان نگذارم. من یک وقت بالاخره خواهم گفت که بعضی کسان در این کشور، به نفع دشمن و علیه این ملت، به نفع متجاوز و علیه …
نادرستی اطمینان به دشمن حتی در ظاهر بخشش
… دینی مطرح میشود و همانطور که در ایران اسلامی مشهود است بسیار مطمئنتر و صادقانهتر و مردمیتر از دموکراسی امثال آمریکا عمل میکند. دموکراسیئی که آمریکائیها ادعا میکنند به مردم کشورهای اسلامی و عربی خواهند داد به اندازهی گلوله و بمب و موشکشان خسارتبار است. دشمن حتی اگر دانهی خرمائی هم به ما بدهد نمیتوان مطمئن بود که آن را انباشته از زهری کشنده نکرده باشد. امت اسلامی در آفریقا و خاور میانه و غرب آسیا این را بارها و حتی در همین سالهای اخیر آزمودهاند.
ناممکن بودن اعتماد به کسی که با منافع ما دشمن است
… شعار «خودی و غیرخودی» صفآرایی و جنجال کردند، خود آن تحریککنندگان یا شعاردهندگان از کسانی هستند که اگر قرار باشد مجموعههای سیاسی ما بسنجند و ببینند غیرخودی کیست، به آنها میرسند! هر کسی هم این تقسیمبندی را قبول میکند؛ یعنی حرفی کاملاً منطقی و قابل قبول است. کسی که مصالح شما را قبول ندارد، شما نمیتوانید با او احساس راحتی و محرمیت کنید. کسی که با منافع شما دشمن است، برای حرف شما، راه شما، کار شما، آیندهی شما، اهمیتی قائل نیست، بلکه درست عکس آن به نظرش لازم و مهم میآید؛ این بدیهی است که نمیتوانید به او اعتماد کنید. بنابراین مسألهی «خودی و غیرخودی»، مسألهی بسیار روشنی است؛ درعینحال بعضی افراد در مقابل آن صفآرایی کردند؛ در بعضی از مطبوعات و روزنامهها هم نوشتند و چیزهایی هم گفتند!