آقا، مملکت، ممالک اسلامی- نه مملکت ایران، ایران هم یکی از آن است- ممالک اسلامی در نزدیک پرتگاه است. من- خدا میداند- گاهی وقتها تاسف میخورم به اینکه، خوف این معنا دارم که اگر خدای نخواسته یک جنگی پیدا بشود ایران چند روز میتواند آذوقه داشته باشد. اگر این «کشتیهای آذوقه بیاور» یک وقتی نخواهند آذوقه بدهند به ایران، آنهایی که کارشناسند میگویند که ایران سی و سه روز برای خودش میتواند ارزاق تهیه کند. چه ایرانی؟! آن ایرانی که یک خراسانش برای همه ایران تا آخر سالش بس بود! یک خراسانش. باقیاش را باید بدهند به غیر. اصلاحات ارضی برای ما کردند! چه کردند؟ آن اصلاحات ارضی که خدا- ان شاء الله- لعنتشان کند. اینها این کار را کردند که زراعت را از دست مردم بکلی گرفت و الآن جوری شده است که تمام این چیزهایی که روی هم بگذارند- اگر این مجله راست گفته باشد، سی و سه روز، و الّا ممکن است کمتر هم باشد؛ اگر یک روز نیاید این کشتیها و آنهایی که یک بازار درست کردهاند. برای این چیزهایی که میخواهند آذوقهها را بفرستند اینجا، بازار درست کردهاند. اصلاحات ارضی یعنی بازار درست کردن برای ممالک خارجی. اینها گندمهایشان را به دریا میریختند؛ زیاد بود [به] دریا میریختند. اصلاحات ارضی است! خوب، حالا گندم را به ایران میفرستند و وقتی ایران فرستادند پول میگیرند؛ چرا به دریا بریزند؟! زراعت ایران را فلج کردند. حالا هم همه چیز از آنجا میآید، همه چیز از خارج میآید. شما ببینید مجلات را. اینها گاهی وقتها خودشان خیلی با مبالغه، خیلی با مباهات [میگویند] که ما چقدر گندم وارد کردیم، چقدر جو وارد کردیم، چقدر مثلًا چه وارد کردیم. خوب بیچاره! اینکه باید خجالت بکشید. شمایی که باید گندم صادر کنید، شمایی که یک آذربایجانتان بس بود برایتان و باقیاش را باید صادر کنید، حالا نشستید مباهات میکنید که ماییم که باید وارد کنیم! باید خجالت بکشید از این «اصلاحات ارضیتان»! و هکذا و هکذا همه اصلاحاتشان.اصلاحات ارضیرویداد
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
برنامهٔ تقسیم اراضی کشاورزی در دوران پهلوی و پیامدهای فقهی و اقتصادی آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:حکم [درباره اصلاحات ارضی]— ۱۳۰۰/۰۱/۰۱
سیر زمانی
از ۱۳۰۰ تا ۱۳۶۱۱۳۰۰۱۳۶۱
فقط سال ۱۳۵۱همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
هیْ «اقتصاد»! یکی از چیزها، خوب اقتصاد است؛ و ایشان[5] هم از علمای اقتصاد است، خوب میداند اینها را؛ باید اینجا زندگی کند؟ نباید خدمت کند به مملکت خودش؟ اقتصاد ما چه! دیگر ما وابستگی نداریم! فلان. میرویم سراغ «اصلاحات ارضی» ای که این هم خودش یکی از لغات است. «اصلاحات»! میبینیم که آن قدر که فاسد کردند این زراعت ما را، آن قدر کشاورزی ما را برگرداندند به هیچ و منهدم کردند که ما در همه چیز محتاجیم، دستمان را دراز کردهایم به اسرائیل که به ما حتی میوه بدهد! هر چه، گندم، جو، چه، هی دائماً دارد میآید که اگر یک روز جلویش را بگیرند این ملت باید گرسنگی بخورد! میگویند برای سی روز یا سی و سه روز- تمام زراعت ایران برای سی و سه یا سی روز ایران کافی است، ما بقی آن را باید از خارج بیاورند! یک مملکتی که صادرکننده بود، حالا باید این طور باشد. «اصلاحات»! کلمه «اصلاحات» محتوا ندارد. لفظْ لفظ خوبی است، خیلی قشنگ! «انقلاب سفید»! انقلاب «سفید»! انقلابش انقلاب است اما سیاه است! سرخ است! اینها- همه این حرفهایی که اینجاست- همهاش همان الفاظی است که خیلی لفظْ قلمبه است و جالب است، نقاشی شده است الفاظ اما این الفاظ را روی چه گذاشتند؟ وقتی زیر این لفظ را میبینیم چه دارد؟ کی چه چیز را معرفی میکند؟ وقتی زیر پرده را میبینیم، میبینیم محتوا ندارد! الفاظی است ... برای دلخوشی ماها- دلخوشی ملت- آن وقت که ملت نمیتوانست صدا بکند و غافل بود از این مسائل؛ حالا این جور نیست دیگر، محتوا ندارد. «اصلاحات ارضی» یعنی بازار درست کردن برای امریکا و شعب امریکا و اذناب امریکا! ما بازار مصرفیم! آنها گندمهایشان زیادی است- که گاهی از زیادی برای اینکه خراب میشود میریزند به دریا- خوب چه بهتر که «اصلاحات ارضی» شروع کنند! «اصلاحات ارضی» که شروع کردند، آن گندمها را دیگر [به] دریا نمی [ریزند] ... «اصلاحات ارضی» شده! گندمها دیگر تو دریا ریخته نمیشود، گندمها را میدهند و پول میگیرند!شاهدها (۱ پاراگراف)
نادرستی موافق نشان دادن علمای ایران با اصلاحات ارضی و آزادی زنان
2- در صفحه سه راجع به اصلاحات ارضی و آزادی زنها، علمای ایرانی را موافق قرار دادید و این نه به حَسَب واقع صحیح است و نه ذکر آن درست. باید اصلاح شود و از قضیه اصلاحات و آزادی اسم برده نشود.