پنهان داشتن ایمان و شرکت در اعیاد حکومتی تا فرصت هدایت مردم
… از آنکه آن روز موعود فرا برسد، دقیانوس اینها را میگرفت، به زندانها میکشید و چنینوچنان میکرد. نمیتوانستند آن کار را انجام دهند و فرصت از اینها گرفته میشد. برای اینکه دقیانوس نداند و نفهمد که اینها چهکاره هستند، نعل واژگونه میزدند؛ چهکار میکردند؟ «اِن کانوا لَیَشهَدونَ الاَعیادَ»[8] [اینها] در محافل جشن ـ چون خودشان جزو طبقات بالای اجتماع بودند و از اینها در جشنهای حکومتی و وابسته به حکومت دعوت میشد ـ در اعیاد شرکت میکردند، «وَ یَشُدّونَ الزَّنانیرَ» زُنّار میبستند؛ آرم آیین حاکم را به خودشان ملصق میکردند، برای اینکه شناخته نشوند. این کارها را میکردند تا به برکت این کارها و ناشناختگی، آن فرصت مناسب را برای خود ذخیره کنند. اتفاقاً تیر اینها به نشانه خورد و همین نعلواژگونهزدنها موجب شد که دستگاه قدرت، اینها را نشناسد، در مقابلشان خام بماند. اینها یک روز در یک فرصت مناسبی، در یک مجلس عمومی و همگانی، که آحاد مردم و همۀ طبقات مردم در آن شرکت داشتند، یکمرتبه در میان جمعیت بلند …