البتّه این حرف هم ــ همانطور که عرض کردم ــ حرفى است آسان که در مقام عمل دشواریهایى دارد. بعضى هستند که قانون را آنجور عمل میکنند که «اصحاب سَبت» عمل کردند. اصحاب سَبت هم عین مرّ قانون عمل کردند؛ یعنى خدا گفته بود روز شنبه ماهى نگیرید، اینها هم روز شنبه ماهى نگرفتند. بله، یک کار کوچکى کردند که آن هم رسماً منع نشده بود و آن، این بود که حفرههایى درست کردند، در روز شنبه ماهىها آمدند داخل آن حفرهها، راه آن حفرهها را بستند که ماهى نتواند برگردد. روز شنبه این کار را کردند، یکشنبه همان ماهىها را گرفتند! این، ظاهر قانون است. اگر شما نگاه کنید، مثل همان کلاه شرعىهایى است که یک رباى سنگین کذائى را با یک حبّهى نبات، اینجا و آنجا میکردند. قانون بود، ظاهرِ شرع بود، خب امام بزرگوار (رضوان الله علیه) که یک فقیه قوىِ آگاه به لُبّ دین و روح دین بود، قبل از حکومت، …