رفتن به محتوای اصلی

اسلام ناب محمدیاصطلاح

نام‌های دیگر: اسلام پابرهنگان

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

تعبیری برای اسلام اصیل در برابر قرائت‌های تحریف‌شده، با تأکید بر عدالت، عزت و مبارزه با ستم.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پاسخ به پیام تسلیت آیت‌ا‌لله‌العظمى آملى— ۱۳۶۸/۰۳/۲۹

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۱
۱۳۶۸۱۴۰۱

فقط سال ۱۳۸۰همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

اسلامى که پیام پیغمبر اسلام (صلّى ا‌لله‌ علیه و آله و سلّم) را با خود همراه داشته باشد، دشمنىِ ابوجهل و ابولهب را حتماً بر خواهد انگیخت. اگر شما جایى دیدید ابوجهل‌ها و ابولهب‌ها و بقیّه‌ی صنادید[7] کفر جهانى در مقابل پیام اسلام بی‌تفاوتند، بدانید این اسلام، اسلامِ صدر اسلام و اسلامِ پیغمبر اکرم نیست؛ روح حقیقى اسلام و تپش حقیقى اسلام در آن نیست. آن اسلامى که صنادید زر و زور را و اقطاب[8] قدرت جاهلى و طاغوتى را در دنیا میترسانَد، اسلام ناب محمّدى است.
اینجا است که سخن امام فقید ما ‌-آن داعىِ الی‌ا‌لله‌ و فانىِ فی‌ا‌لله‌- آشکار میشود که اسلام را به اسلام ناب محمّدى (ص) و اسلام آمریکایى تقسیم میکرد. اسلام ناب محمّدى، اسلام عدل و قسط است؛ اسلام عزّت و اسلام حمایت از ضعفا و پابرهنگان و محرومان است؛ اسلام دفاع از حقوق مظلومان و مستضعفان است؛ اسلام جهاد با دشمنان و سازش‌ناپذیرى با زورگویان و فتنه‌گران است؛ اسلام اخلاق و فضیلت و معنویّت است، و اسلام آمریکایى، چیزى به نام اسلام است که در خدمت منافع قدرتهاى استکبارى و توجیه‌کننده‌ی اعمال آنها است؛ بهانه‌اى براى انزواى اهل دین و نپرداختن آنان به امور مسلمین و سرنوشت ملّتهاى مسلمان است؛ وسیله‌اى براى جدا کردن بخش عظیمى از احکام اجتماعى و سیاسى اسلام از مجموعه‌ی دین و منحصر کردن دین به مسجد است و مسجد نه به‌عنوان پایگاهى براى رتق‌وفتق امور مسلمین ‌-چنان‌که در صدر اسلام بوده است- بلکه به‌عنوان گوشه‌اى براى جدا شدن از زندگى و جدا کردن دنیا و آخرت. اسلام آمریکایى، اسلام انسانهاى بی‌درد و بی‌سوزى است که جز به خود و به رفاه حیوانى خود نمی‌اندیشند؛ خدا و دین را همچون سرمایه‌ی تجّار، وسیله‌اى براى زراندوزى یا قدرت‌طلبى میدانند و همه‌ی آیات و روایاتى را که برخلاف میل و منفعتشان باشد، بی‌محابا به زاویه‌ی فراموشى می‌افکنند و یا وقیحانه تأویل میکنند. اسلام آمریکایى، اسلام سلاطین و رؤسایى است که منافع ملّتهاى محروم و مظلوم خود را در آستانه‌ی آلهه‌ی آمریکایى و اروپایى قربان میکنند و در مقابل، به حمایت آنان براى ادامه‌ی حکومت و قدرت ننگینِ خود چشم میدوزند؛ اسلام سرمایه‌دارانى است که براى تأمین سود خود، پا بر همه‌ی فضیلت‌ها و ارزشها میکوبند. آرى، این اسلامِ آمریکایى است که مردم را به دورى از سیاست و فهم و بحث و عمل سیاسى میخواند؛ ولى اسلام ناب محمّدى، سیاست را بخشى از دین و غیر قابل جدایى از آن میداند و همه‌ی مسلمین را به درک و عمل سیاسى دعوت میکند؛ و این چیزى است که ملّتهاى مسلمان باید همواره از امام فقیدِ خود و زبان گویاى اسلام به یاد داشته باشند.
البتّه کدام اسلام؟ این قابل بحث است. چون دو اسلام هست؛ دو چیز هست به نام اسلام؛ شاید بعضى از ظواهر این دو چیز، با هم شبیه هم هستند؛ امّا روح و لُب و جهت‌گیرى این دو چیز یکسان نیست: [یکى] اسلام حقیقى، اسلام قرآنى، اسلام ناب محمّدى [است]، یعنى اسلامى که پیروان خود را به وضع جدیدى از زندگى دعوت میکند، اسلامى که در خدمت صاحبان قدرت و رؤساى شرق و غرب قرار نمیگیرد؛ یک اسلام هم همان اسلامى است که اسمِ اسلام هست، ظواهرِ اسلام هست، امّا به‌آسانى در خدمت آمریکا و غرب و شرق قرار میگیرد، مثل اسلام همین قلدرهایى که بر بعضى از کشورهاى اسلامى مسلّطند. آنها هم از اسلام دم میزنند، امّا اسلام براى آنها یک دکّان است، یک وسیله‌ی حیات است، یک وسیله‌ی قدرت است؛ وَالّا اسلام اگر همان اسلامِ قرآن است، تسلّط آمریکا بر مخازن نفتى مسلمین را، یا بر سرنوشت مسلمین را صریحاً رد میکند.چطور ممکن است کسى هم مسلمان باشد، هم مطیع و مُنقاد[2] آمریکا باشد؟ هم مسلمان باشد، هم اهل فساد و انحطاط و عیش و طرب و انواع و اقسام گرفتاری‌هاى اخلاقى باشد؟ هم مسلمان باشد، هم به مردم ظلم کند و در رأس قدرت ظالمانه‌اى قرار داشته باشد و به میل دشمنان اسلام بر مسلمانها فشار وارد کند؟ پس همان تعبیر «اسلام آمریکایى» که امام فقید بزرگوارمان مکرّر بیان میکردند،[3] تعبیر درستى است براى اسلامِ آن‌چنان افراد و مدّعیانى.

آشکار شدن تدریجی چهرهٔ آن برای جهانیان به رغم تهمت‌ها و تحریف‌های تبلیغاتی

امروز به رغم تهمتها و تحریفهائی که به وسیله‌ی مراکز تبلیغی صهیونیستی و استکباری، سیل‌آسا به سوی اسلام و منادیان شجاع و فداکارش جاری است، تفکر اسلام ناب محمدی صلی اللَّه علیه و آله چهره‌ی خود را برای مردم جهان بتدریج آشکار ساخته است. بتدریج همه در مییابند که اسلام دین عدل و آزادی و رستگاری است، دین خرد و اندیشه و دانش است. اسلام، دینِ زندگی است، امّا زندگی تهی از شرف و آزادگی و عزت را مرگ میشمارد. دینِ عقلانیت است، اما با نفسانیتی که خود را عقلانیت مینمایاند و دستمایه‌ی همان کسانی است که پیامبران خدا را مجنون میخواندند، مبارزه میکند. دین اتحاد و برادری و صلح جهانی است، اما …

اسلام انقلابی و اسلام اهل‌بیت (ع) تنها منطق نجات‌بخش، نه اسلام وابسته به قدرت‌ها

… و غم میکند؛ ولو لذّت کاذب و زودگذری هم داشته باشد. اما جوان مؤمن و دارای بصیرت، میداند برای چه نفس میکشد و زندگی میکند؛ میداند که این دنیای سرشار از بیعدالتی و نامردمی، تشنه‌ی عدالت و چشم‌انتظار نظام و فلسفه و منطقی است که بیاید و آینده را به او نوید دهد. امروز در دنیا آن منطق قوی، آن فلسفه‌ی عمیق و آن عنصر نجات‌بخش، جز تفکّر روشنِ اسلام - البته اسلام انقلابی، نه اسلام وابسته به دستگاه قدرتهای ظالمِ این گوشه و آن گوشه‌ی دنیا - چیز دیگری نیست. اسلامی که خلفای بنیامیه و بنی‌عبّاس از آن دم میزدند و بویی از آن حقیقت نبرده بودند، نمیتواند انسانها را نجات دهد. اسلامی که میتواند تاریخ و انسانیت و جوامع و کشورها را نجات دهد، اسلامِ امام سجاد، اسلامِ امام صادق و امام باقر، اسلامِ علی بن ‌ابی طالب، اسلامِ حسین‌بن‌علی و اسلام عاشوراست. این اسلام تا پنجاه سال پیش در دنیا گم و غریب بود و نام و نشانی از آن وجود نداشت. زمزمه‌هایی در این گوشه و آن گوشه درست شد و چون صادقانه و با اراده‌ی ازلىِ حق متعال همراه بود، بتدریج گسترش پیدا کرد؛ دلها را جذب کرد؛ جوانان را با خود همراه کرد؛ این جویهای باریک …