از این مشکلتر، «استقلال اقتصادى» است. استقلال اقتصادى یعنى ملّت و کشور در تلاش اقتصادى خود، روى پاى خود بِایستد و به کسى احتیاج نداشته باشد؛ معنایش این نیست که یک ملّتى که استقلال اقتصادى دارد با هیچ کس در دنیا داد و ستد نمیکند؛ نه، داد و ستد دلیل ضعف نیست. یک چیزى را خریدن، یک چیزى را فروختن، معامله کردن، گفتگوى تجارى کردن دلیل ضعف نیست امّا باید جورى باشد که یک ملّت، اوّلاً نیازهاى اصلى خود را بتواند خودش فراهم کند؛ ثانیاً در معادلات اقتصادى دنیا و مبادلات جهانى، یک وزنهاى باشد و نتوانند او را بهآسانى کنار بگذارند، نتوانند او را بهآسانى محاصره کنند، نتوانند او را بهآسانى فرو بدهند و هر چه میخواهند به او دیکته بکنند. امروز کشورهایى که از لحاظ اقتصادى پیشرفته هستند و قدرتهایى دارند ــ که متأسّفانه همین کشورها هم غالباً استعمار دنیا و استکبار دنیا را در اختیار دارند و دنبال میکنند ــ اگر بخواهند از لحاظ اقتصادى با یک کشورى مبادله کنند و داد و ستد داشته باشند و همکارى بکنند، تحمیلاتى به آن کشور میکنند.استقلال اقتصادی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
تأمین نیازهای کشور در داخل و رهایی اقتصاد از نفوذ و وام قدرتهای خارجی.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در هشتمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد— ۱۳۶۵/۰۶/۱۴
سیر زمانی
از ۱۳۶۵ تا ۱۴۰۰۱۳۶۵۱۴۰۰
فقط سال ۱۴۰۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
و استقلال اقتصادی -بهطور خلاصه- هضم نشدن در هاضمهی اقتصاد جامعهی جهانی است. ببینید، آنها خودشان -آمریکاییها- در همین قضایای بعد از مذاکرات هستهای گفتند معاملهی هستهای باید موجب بشود که اقتصاد ایران در اقتصاد جامعهی جهانی ادغام بشود؛ ادغام! ادغام یعنی چه؟ اقتصاد جامعهی جهانی چیست؟ آیا اقتصاد جامعهی جهانی یک نظم عادلانه و منطقی و عقلائی است؟ ابدا. اقتصادی که نقشهی آن را جامعهی جهانی کشیده است و مظاهر گوناگون آن در همهی دنیا گسترده است، عبارت است از نقشهای و نظامی که سرمایهداران عمدتاً صهیونیستی و بعضاً غیر صهیونیستی برای تصرّف منابع مالی همهی دنیا طراحی کردهاند. این نظم جامعهی جهانی و اقتصاد جهانی است. اینکه یک کشوری اقتصادش را ادغام کند در اقتصاد جهانی، افتخار نیست؛ این خسارت است، این ضرر است، این شکست است. در تحریم هم مقصود آنها یک هدف اقتصادی بود؛ تحریم هم که کردند ما را، خود آمریکاییها تصریح کردند که این تحریم برای فلج کردن اقتصاد ایران است. حالا مذاکرات هستهای هم که انجام گرفته است، به یک نتایجی منتهی شده است، اینجا هم باز هدفشان اقتصادی است؛ یعنی ازجملهی اهدافشان اقتصاد است؛ یعنی بلعیدن اقتصاد ایران بهوسیلهی هاضمهی اقتصاد بینالمللی و جهانی که سردمدار آن هم آمریکا است.شاهدها (۲ پاراگراف)
وابستگی اقتصاد مستقل به تولید داخلی و نقش محوری کارگر
امّا در مورد تمجید از کارگر، همین بس که دست کارگر، دستی است که خدای متعال و پیغمبر او این دست را دوست دارند. پیغمبر خدا دست کارگر را بوسید؛ برای ارزش کارگر همین اندازه بس است. جامعهی کارگری حقّ بزرگی به گردن همهی افراد جامعه دارد؛ چون در یک اقتصادِ مستقل که تولیدمحور است و میخواهد روی پای خودش بِایستد و وابستهی به این و آن نیست و در مسائل اساسیِ اقتصاد، تکیهی به خارج از کشور ندارد، در یک چنین اقتصادی، کارگر نقش عمده و اصلی را ایفا میکند؛ یکی از مهمترین نقشها را کارگر ایفا میکند و ستون اصلی است. اقتصاد مستقل، وابستهی به تولید داخلی است، تولید داخلی هم وابستهی به کارگر است، بنابراین کارگر یک ستون اصلی است. این نقش هم از آن نقشهایی است که مردم بایستی به آن توجّه بکنند و به فرهنگ عمومی باید تبدیل بشود. همین طور که در مورد معلّمین گفتیم، در این زمینهها هم بایستی رسانهها، دستگاههای فرهنگی، دستگاههای تبلیغی کار کنند.استقلال اقتصادی حاصل از تولید، مایهٔ عزت و امنیت و اعتماد به نفس ملی
… را بتوانید جهش بدهید، همهی شاخصهای اقتصادی مهمّ کشور تغییر پیدا میکند، تحوّل پیدا میکند؛ تولید این جوری است؛ یعنی اشتغال پایدار به وجود میآید، بیکاری کاهش پیدا میکند، صادرات رونق پیدا میکند، درآمد ارزی برای کشور فراهم میشود، نرخ تورّم کاهش پیدا میکند؛ علاوهی بر اینها استقلال اقتصادی در کشور به وجود میآید و این موجب عزّت ملّی است -کشورها با استقلال اقتصادی، با تواناییهای اقتصاد داخلیشان افتخار میکنند و سربلند میشوند- عزّت و امنیّت ملّی را تأمین میکند، اعتماد به نفْس ملّی را بالا میبرد و اقتصاد کشور را در مقابل تکانههایی که از بیرون تحمیل میشود یا در داخل به وجود میآید حراست میکند و حفظ میکند، که البتّه در سیاست اقتصاد مقاومتی که اعلان شد،[5] همهی اینها در نظر گرفته شده و گفته شده.