رفتن به محتوای اصلی

استقلال اقتصادی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

تأمین نیازهای کشور در داخل و رهایی اقتصاد از نفوذ و وام قدرت‌های خارجی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در هشتمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد— ۱۳۶۵/۰۶/۱۴

سیر زمانی

از ۱۳۶۵ تا ۱۴۰۰
۱۳۶۵۱۴۰۰

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

از این مشکل‌تر، «استقلال اقتصادى» است. استقلال اقتصادى یعنى ملّت و کشور در تلاش اقتصادى خود، روى پاى خود بِایستد و به کسى احتیاج نداشته باشد؛ معنایش این نیست که یک ملّتى که استقلال اقتصادى دارد با هیچ‌ کس در دنیا داد و ستد نمیکند؛ نه، داد و ستد دلیل ضعف نیست. یک چیزى را خریدن، یک چیزى را فروختن، معامله کردن، گفتگوى تجارى کردن دلیل ضعف نیست امّا باید جورى باشد که یک ملّت، اوّلاً نیازهاى اصلى خود را بتواند خودش فراهم کند؛ ثانیاً در معادلات اقتصادى دنیا و مبادلات جهانى، یک وزنه‌اى باشد و نتوانند او را به‌آسانى کنار بگذارند، نتوانند او را به‌آسانى محاصره کنند، نتوانند او را به‌آسانى فرو بدهند و هر چه میخواهند به او دیکته بکنند. امروز کشورهایى که از لحاظ اقتصادى پیشرفته هستند و قدرتهایى دارند ــ که متأسّفانه همین کشورها هم غالباً استعمار دنیا و استکبار دنیا را در اختیار دارند و دنبال میکنند ــ اگر بخواهند از لحاظ اقتصادى با یک کشورى مبادله کنند و داد و ستد داشته باشند و همکارى بکنند، تحمیلاتى به آن کشور میکنند.
و استقلال اقتصادی -به‌طور خلاصه- هضم نشدن در هاضمه‌ی اقتصاد جامعه‌ی جهانی است. ببینید، آنها خودشان -آمریکایی‌ها- در همین قضایای بعد از مذاکرات هسته‌ای گفتند معامله‌ی هسته‌ای باید موجب بشود که اقتصاد ایران در اقتصاد جامعه‌ی جهانی ادغام بشود؛ ادغام! ادغام یعنی چه؟ اقتصاد جامعه‌ی جهانی چیست؟ آیا اقتصاد جامعه‌ی جهانی یک نظم عادلانه و منطقی و عقلائی است؟ ابدا. اقتصادی که نقشه‌ی آن را جامعه‌ی جهانی کشیده است و مظاهر گوناگون آن در همه‌ی دنیا گسترده است، عبارت است از نقشه‌ای و نظامی که سرمایه‌داران عمدتاً صهیونیستی و بعضاً غیر صهیونیستی برای تصرّف منابع مالی همه‌ی دنیا طراحی کرده‌اند. این نظم جامعه‌ی جهانی و اقتصاد جهانی است. اینکه یک کشوری اقتصادش را ادغام کند در اقتصاد جهانی، افتخار نیست؛ این خسارت است، این ضرر است، این شکست است. در تحریم هم مقصود آنها یک هدف اقتصادی بود؛ تحریم هم که کردند ما را، خود آمریکایی‌ها تصریح کردند که این تحریم برای فلج کردن اقتصاد ایران است. حالا مذاکرات هسته‌ای هم که انجام گرفته است، به یک نتایجی منتهی شده است، اینجا هم باز هدفشان اقتصادی است؛ یعنی ازجمله‌ی اهدافشان اقتصاد است؛ یعنی بلعیدن اقتصاد ایران به‌وسیله‌ی هاضمه‌ی اقتصاد بین‌المللی و جهانی که سردمدار آن هم آمریکا است.

دشوارتر از استقلال سیاسی و نیازمند نیروی انسانی، دانش و امکانات

کشورهایی که به استقلال میرسند، قدم اوّل استقلال آنها همین است که نظام سیاسی خودشان را مستقل کنند؛ یعنی حکومتی به‌ وجود بیاورند مستقل از نفوذ قدرتهای بیگانه؛ جمهوری اسلامی به این اکتفا نکرد؛ به این هم اکتفا نکرد که در جهت استقلال اقتصادی حرکت بکند، که استقلال اقتصادی از استقلال سیاسی مشکل‌تر و دیریاب‌تر است؛ به‌‌آسانی نمیشود رشته‌های نفوذ و سلطه‌ی اقتصادی قدرتها و دولتهای بیگانه را قطع کرد. یک کشوری اگر بخواهد به سمت استقلال اقتصادی برود، احتیاج دارد به نیروی انسانیِ کارآمد، منابع درآمدزا، امکانات فراوان، دانش، تخصّص، همکاری‌های علمی و فنّی بین‌المللی و بسیاری از چیزهای دیگر؛ و کشورهایی که تازه به استقلال میرسند و کشورهای انقلابی، برای به دست آوردن همه‌ی این مقدّمات و ابزارِ استقلال اقتصادی دچار زحمت و دردسرند. کشور ما از ساعت اوّل در جهت استقلال اقتصادی حرکت کرد. درست است که قبل از انقلاب، تسلّط حکومتهای وابسته، یک اقتصاد کاملاً …

ضرورت حیاتی کشور و لزوم تلاش همگانی تا تحقق کامل آن

البتّه تا رسیدن به یک استقلال اقتصادی کامل، هنوز فاصله داریم و راه داریم و مردم باید کار کنند و جوانها باید درس بخوانند و متخصّصین باید تلاش کنند و کسانی که میتوانند در این مقصودِ مهمّ ملّی کمک کنند ــ هر گونه کمکی ــ این کمک را باید بکنند. برای یک کشور، استقلال اقتصادی یک ضرورت حیاتی است. وقتی رشته‌های اقتصاد یک کشور به بیگانه‌ها وصل باشد، معنای آن این است که رگ حیات و تغذیه‌ی این پیکر به جایی دیگر وصل است؛ پس اختیار دست آن دیگری خواهد بود. باید تلاش کنیم [به این استقلال برسیم]. کشورهای انقلابی که گرایش به شرق داشتند ــ که بیشتر کشورهای انقلابی در قرن معاصر، متمایل به شرق بودند ــ از دولتها و قدرتهای شرقی استفاده میکردند. مثلاً چین وقتی که انقلاب کرد، تا ده سال بلکه بیشتر، کشور شوروی ــ که برادر …