هوش و استعداد بالاتر از متوسط ایرانیان و گواهی جهانی به آن
… این مال امروز نیست؛ همیشه نسلهای ایرانی این استعداد را داشتهاند. اینها به دلایل مختلف متوقف مانده؛ عمدهاش هم به خاطر حاکمیت حکومتهای مستبد و جائر در همهی زمانها - و بخصوص در این برههی آخر، به اضافه شدنِ وابستگی و فساد - بوده. این عقبماندگی وجود دارد. لیکن استعداد ملت ایران، یک استعدادِ از متوسط بالاتر است؛ این را ما بارها گفتهایم. بعضیها خیال کردند که ما این را ادعا میکنیم؛ حالا بتدریج در سطح جهان هم دارد این معنا منعکس میشود. گواهیها و تصدیقهای جهانی نسبت به هوش بسیار زیاد ایرانی، مکرر در جاهای گوناگونی دارد تکرار میشود. توی مجلات آمریکائی مینویسند و بخصوص از بعضی از دانشگاههای ما اسم میآورند. البته این اسمآوردنها مغرضانه است؛ آن دانشگاهی که آنها اسم میآورند - چه در تهران، چه …
توانایی، شوق و شجاعت ملت در همهٔ رشتهها
… هزار نفر یک نفر باور نمیکرد. اولین کسانی هم که رد میکردند، متخصصین و درسخواندهها بودند. میگفتند آقا! نمیشود؛ مگر چنین چیزی ممکن است!؟ مگر کشک است!؟ ملت ایران ثابت کرد که میتواند. در همهی زمینهها اینگونه است. این یکی بروز کرده است؛ گُل کرده است در دنیا. در همهی رشتهها این ملت این استعداد را دارد؛ این شوق را هم دارد؛ این گستاخی و شجاعت را هم دارد که وارد این میدانها شود... خوب، اینکه معلوم است، بر منکرش لعنت. خیلی از چیزهای دیگر هم حق مسلّم شماست.
امکان بهکارگیری گنجینهٔ استعداد ملت در خدمت پیشرفت سریع کشور
… اصلی در همین است. تفاوت در این است که نظامهای حاکمیت فردی به نظام ارادهی ملی؛ ارادهی جمع تبدیل شده و اساس تفاوت در این است. و بحمداللَّه این ارادهی جمعی با هدایت اسلام و با اشارهی دین و آیات الهی پیش میرود و برنامهریزی میکند؛ این را باید مغتنم بشمارید. امروز هر آنچه در گنجینهی تمامنشدنىِ استعداد ملت ایران ذخیره وجود دارد، میتواند در خدمت پیشرفت سریع این کشور قرار بگیرد.
پیشرونده و زاینده بودن ملت ایران به گواهی تاریخ
بنابراین ما لحظه به لحظه احتیاج به نوآوری داریم؛ نه فقط نوآورىِ در صنعت یا کشاورزی، نوآورىِ در روشهای گوناگونی که برای زندگىِ یک ملت ممکن است مطرح شود؛ بروز استعدادها، شکوفا شدن فکرها و ذهنها. ما یک ملت عقیم نیستیم بحمداللَّه. ملت ما، ملتی است که تاریخِ او نشان میدهد که پیشرونده و زاینده و دارای استعداد است؛ بنابراین میتوانیم. ما از دنیا دویست سال عقب ماندیم. این واقعیت تلخی است که باید این را قبول کنیم. عامل این عقبماندگی چه بود، یک بحث دیگر است؛ واقعیت این است؛ واقعیت این است که ما دویست سال - حداقل - از قافلهی پیشرفتهای بشری عقب ماندیم. همهی آنچه که شما شنیدید و مشاهده میکنید …