در حریم قدس یاد الهی، دلِ آلوده را راه نمیدهند؛ باید شستشو کنیم. اگر دل توانست با یاد خدا خود را معطّر و مزیّن کند، بدون تردید اجابت الهی برای او میسّر خواهد شد؛ «ادعونی استجب لکم».[2] هیچ دعایی بیاستجابت نیست. استجابت به معنای این نیست که خواسته انسان حتماً برآورده خواهد شد - ممکن است برآورده بشود، ممکن است به علل و مصالح و موجباتی برآورده هم نشود - اما استجابت الهی هست. استجابت الهی، پاسخ و توجه و التفات خداست؛ ولو آن خواستهای که من و شما داریم - که ای بسا خیال میکنیم این خواسته به نفع ماست، اما به زیان ماست - تحقق هم پیدا نکند؛ اما «یا الله» ِ شما بیگمان لبّیکی به دنبال خود دارد. سعی کنیم دلها را معطّر کنیم؛ امروز ما به این تطهیر دلها بسیار نیاز داریم. من بیش از همه شما به این علاج الهی محتاجم؛ و مجموعه ما که مسؤولیتهای سنگینی بر دوش داریم، بیش از کسانی که این مسؤولیتها را ندارند، محتاجیم. کار ما سنگین است. خدای متعال خودش آن عبادتهای سنگین، آن بیداریهای شبانه، آن گریهها و آن تضرّعها را در همه میدانها بر نبیاکرم لازم میکند و از او میخواهد؛ چون بار او سنگین است. هرکس به تناسب سنگینی بار خود، به تقویت این رابطه با خدای متعال احتیاج دارد. اگر توانستیم این رابطه را تقویت کنیم، کارهامان اصلاح خواهد شد؛ راهمان باز خواهد شد؛ ذهنمان روشن خواهد شد و افق در مقابل ما روشنی خواهد یافت؛ اما اگر این گره را باز نکردیم، کارهای ما به سامانِ لازم نخواهد رسید. ممکن است انسان در چیزهایی موفّق شود، اما هدف در موفّقیتهای دنیایی متوقّف نمیشود. هدف انسان موحّد بسیار فراتر از هر چیزی است که در چارچوب عالم مادّه است؛ اگرچه آنچه در چارچوب عالم مادّه است، همه به عنوان مقدّمه و راه و صراط به سوی آن هدفها مطرح است. شما نمیتوانید از این صراط عبور نکنید، اما در این صراط نباید متوقّف شوید. هدف را باید فراتر از خواستههایی که در چارچوب این عالم است، تعیین کرد. امیدواریم که خداوند متعال به من و شما توفیق دهد تا بتوانیم این کارها را انجام دهیم.استجابت دعا
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
شرایط و چگونگی پاسخ الهی به دعا.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نمازجمعه— ۱۳۷۱/۱۲/۰۷
سیر زمانی
از ۱۳۷۱ تا ۱۴۰۴۱۳۷۱۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۶همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
وعدهٔ صادق الهی به پاسخ و گاه پاسخ در همان لحظه با نورانیت دل
… و بدانند چه میخواهند و بدانند که این خواست پاسخ دارد؛ یعنى در قرآن چند جا هست که به ما گفته شده که «اُدعونیِ اَستَجِب لَکُم»؛[9] مرا بخوانید تا به شما پاسخ بدهم. یک جا دارد «وَاسئَلُوا الله مِن فَضلِه»؛[10] از خداى متعال، از فضل خدا طلب کنید و بخواهید؛ اینها وعدههاى الهى است و وعدهى الهى صادقترین وعدهها است و حتماً اگر چنانچه از خدا بخواهید، خدا به شما پاسخ خواهد داد و اگر اُنس پیدا کنید، خواهید دید که خیلى از پاسخها همان است که در همان لحظه به شما داده میشود. یعنى آدم نبایست خیال کند که پاسخ دعا حتماً همان پولى است که از خدا خواسته و باید برسد؛ گاهى اوقات پاسخ همان است که در آن لحظه به شما میدهند؛ آنچنان نورانیّتى در دل شما به وجود مىآید که مىبینید پاسختان را الان گرفتهاید. انسان گاهى میبیند که دیگر هیچ چیز نمیخواهد؛ انسان حالتى در دعا پیدا میکند که گاهى احساس میکند که هیچ چیز دیگر غیر از آن نمیخواهد. وقتى انسان یاد پروردگار در دلش زنده باشد اینجور است.روا شدن حاجت در صورت مصلحت بنده
… نه، فرق خدا و بندگان خدا این است که بندگان خدا یک جورى هستند که گاهى یک چیزهایى را بد است آدم از آنها بخواهد امّا هیچ چیز بد نیست که شما از خدا بخواهید. خدا قدرتش زیاد است، علمش هم زیاد است، نیاز شما را هم میداند و آنچه در شما میپسندد ارتباط با او است؛ این ارتباط با درخواست حاجت است، بسیار خب حاجت بخواهید، خدا هم انشاءالله عطا خواهد کرد؛ اگر مصلحت شما باشد، خدا آن حاجت را روا خواهد کرد. آیندهتان را بخواهید، توفیقاتتان را بخواهید، پیشرفتتان را بخواهید، سلامت خودتان را بخواهید؛ خود ایمان قوى را از خدا بخواهید. میدانید در دعاهاى ما یکى از خواستههایى که روی آن خیلى تکیه شده همان ایمان و یقین ثابت و روشن و شورانگیز است؛ این را هم از خدا …