رفتن به محتوای اصلی
بازگشت به نمایهٔ «استثمار»

مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «استثمار»

برجسته‌ترین پاراگراف‌های هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.

تهیه‌شده با هوش مصنوعیبهره‌کشی از ثروت و دست‌رنج ملت‌ها و طبقات محروم.

امام خمینی

پایان استثمار مردم و تعلق کشور به خود آنان

… از زیر بار مسئولیت خارج بشوید. یک مسئولیت وجدانی است، دینی است، الهی است؛ ملی است. امروز شما نمی‌توانید بگویید که خوب من زحمت بکشم آن وقت فرض کنید که یک کس دیگری منفعتش را ببرد. من هم بگویم که خوب ما زحمت بکشیم یک کس دیگر چه کار بکند. امروز دیگر آن جور نیست. آنهایی که منافع شما را از بین می‌برند و شما را استثمار می‌کردند نیستند. الّا شاید کمی، که نمی‌توانند کاری بکنند. الآن کسی شما را نمی‌تواند استثمار کند. الآن یک مملکتی است مال خود شما. یعنی شما نظرتان، هر یک ما نظرمان، به مملکت مثل نظرمان به عائله خودمان باشد؛ یک قدر هم بیشتر، یعنی خیلی هم بیشتر، همه را ما عائله خودمان بدانیم. مملکت مال خود شماهاست؛ مال همه ماهاست و این آشفتگیها باید به دست ماها درست بشود.

رهایی ملت‌های دیگر از استثمار به پیروی از ملت ایران

- البته امریکا می‌خواهد که همه کشورها را زیر نفوذ خود داشته باشد. ولی ما چنین تصوری را نمی‌توانیم بپذیریم و ملت از آن خسته شده است. ملتهای دیگر نیز با پیروی از ملت ما خود را از دست‌اندازی استثمار رهایی خواهند داد.

امام شهید سید علی خامنه‌ای

گرفتن ثروت و آزادی ملت‌ها در برابر ادعای تمدن‌بخشی

… ایران ما و در جاهای دیگر)، تلقینِ بد کرده‌اند و به‌زور می‌خواسته‌اند به مردم مشرق زمین بقبولانند که انسانهایِ درجه‌ی دو و ضعیفی هستند و قدرت اداره و تفکّر ندارند. به‌عکس، القا می‌کرده‌اند که علم مال آنهاست؛ پیشرفت مال آنهاست و اصلاً حقّ همه چیز، برای آنهاست. آنها به‌زور تحمیل می‌کردند که «این ما هستیم که به شما چیزی می‌دهیم و یا چیزی می‌ستانیم.» آنها به زعم خودشان، تمدّن و پیشرفت می‌دادند؛ و مزد این را استثمار ملتها و گرفتن ثروت و آزادی و زندگی آنها می‌دانستند. این از نظر آنها یک معامله‌ی پایاپای بود. این‌گونه رفتار می‌کردند!

بهره‌کشی عده‌ای از ثروت عالم و محرومیت اکثریت از دست‌رنج خود

… از دو اصلند، نه؛ اما عملی که باهم انجام می‌دهند، مقرراتی که برای این دو گروه آدم می‌گذارند، وضع رفتاری که در جامعه میان این دو نوع انسان برقرار می‌کنند، چندان تفاوتی ندارد با آن مردمی که معتقد بودند اینها از دو اصل و دو منشأ و دو ریشه آفریده شده‌اند. برای عد‌ه‌ای امکانات بی‌نهایت، برای گروه زیادی امکانات صفر. عد‌ه‌ای ثروت تمام عالم را به نفع خودشان استثمار می‌کنند، عد‌ه‌ای دست‌رنج خودشان را هم اجازه ندارند تنها بخورند.