رفتن به محتوای اصلی

آزادگان

نام‌های دیگر: اسرای ایرانی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

اسیران ایرانی جنگ تحمیلی، دوران اسارت و بازگشت آنان به کشور.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار جمعى از خانواده‌هاى اسرا و مفقودین سراسر کشور در روز تجلیل از اسرا و مفقودین— ۱۳۶۸/۰۵/۲۳

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۸۱۴۰۴

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

ملّت ما خوب امتحانى دادند، هم اسرا حقیقتاً آزادمردى نشان دادند ــ اینکه ما به اسرایمان «آزادگان» میگوییم، بى‌وجه نیست ــ و هم ملّت. شما هم که برگشتید، آبرومند برگشتید، سربلند برگشتید، دینتان را حفظ کردید، اعتقادتان و دلبستگى‌تان به امام و اسلام و انقلاب را حفظ کردید، پیش دشمن آبروى ملّت را حفظ کردید، ملّت را سرشکسته نکردید؛ اینها خیلى ارزش دارد. امروز هم که برگشتید، بحمدالله‌ پیروز برگشتید.

شاهدها (۱۰۶ پاراگراف)

نابودی زندان‌بانان و زندگی سرافرازانهٔ آزادگان به‌عنوان درس

آنهائی که به شما میگفتند تا ابد باید در این زندان بمانید، یا میگفتند شما را اعدام خواهیم کرد، خودشان به زباله‌دان تاریخ افتادند، خودشان اعدام شدند، خودشان نابود شدند؛ شما امروز بحمداللّه در جمهوری اسلامی، سرافراز و با عزت دارید زندگی میکنید؛ این درس است. یک بار دیگر هم ما در گذشته این درس را داشتیم. بعضیهامان باور نمیکردیم. در دوران اختناق، در دوران طاغوت، فشارها زیاد بود؛ کسانی میگفتند آقا، «مشت است و درفش»، بیخود ایستادگی میکنید، بیخود مقاومت میکنید؛ یک عده‌ای هم میگفتند نه، «صدقوا ما عاهدوا اللّه علیه …

زندگی آزادگان الگوی راهنما برای استواری دل و گم نکردن راه

امروز هم شما دنیا را نگاه کنید؛ نشانه‌هائی هم پیداست. مکرر عرض کردیم؛ دنیا در حال عبور از یک گذرگاه و رسیدن به یک وضع جدید و ماجرای جدیدی است. رفتار ما، نیت ما، عمل ما در شکل‌گیری این وضعیت جدید، تعیین‌کننده است. برای اینکه دلهامان قرص شود، برای اینکه راه را گم نکنیم، زندگی شما آزادگان میتواند برای ما یک ستاره‌ی راهنما باشد.

آمدن حدود پنجاه هزار اسیر نمونه‌ای از نصرت الهی

بعد از آغاز جنگ تحمیلی هم ده‌ها بار - حالا اگر ریزهایش را بخواهیم حساب کنیم، بیش از این حرفها شاید بشود گفت؛ هزارها بار، اما حالا آن رقمهای درشت را آدم بخواهد حساب کند - ما نصرت الهی را دیدیم؛ کمک الهی را دیدیم. یکیاش همین آمدن اسرا بود. ما حدود پنجاه هزار اسیر پیش عراق داشتیم؛ پنجاه هزار. او هم یک خرده کمتر از این، در همین حدودها، اسیر دست ما داشت. منتها فرقش این بود که اسیرهائی که او پیش ما داشت، همه نظامی بودند، اسیرهائی که ما پیش او داشتیم، خیلیشان غیرنظامی بودند. توی همین بیابانها مردم را جمع کرده بودند، برده بودند. من وقتی که جنگ تمام شد، …

تابیدن امید و ایمان بر دل‌های اسیران در اردوگاه‌ها به دست ابوترابی

… حضرت‌ ابی‌الحسن‌الرضا (علیه‌آلاف‌التحیةوالاسلام‌) بودند که‌ به‌ لقاءالله‌ و با فضل‌ و کرم‌ او به‌ ضیافت‌ اولیاء مقرب‌ الهی‌ نائل‌ آمدند و ان‌شاءالله‌ در بهشت‌ رضای‌ خداوند که‌ پاداش‌ یک عمر مجاهدت‌ و صبر و استقامت‌ و پاکدامنی‌ آنان‌ است‌ مستقر گردیدند. پسر، پس‌ از سالها حضور در میدانهای‌ مبارزه‌یی‌ دشوار با نظام‌ طاغوتی‌، و پس‌ از مشارکت‌ شجاعانه‌ در صحنه‌ی‌ جنگ‌ تحمیلی‌، سالهای‌ درازی‌ محنت‌ اسارت‌ در دست‌ دشمن‌ نابکار و فرومایه‌ را چشید و مبارزه‌یی‌ دشوارتر از گذشته‌ را در اردوگاههایی‌ آغاز کرد که‌ او در آنها، همچون‌ خورشیدی‌ بر دلهای‌ اسیران‌ مظلوم‌ می‌تابید، و چون‌ ستاره‌ی‌ درخشانی‌، هدف‌ و راه‌ را به‌ آنان‌ نشان‌ می‌داد و چون‌ ابری‌ فیاض‌، امید و ایمان‌ را بر آنان‌ می‌بارید. و پدر، با صبر و متانت‌ یک فقیه‌ فیلسوف‌ و عارف‌ فقدان‌ و هجران‌ چنین‌ پسری‌ را تحمل‌ می‌کرد و آنچه‌ را در حوزه‌های‌ دانش‌ دین‌ آموخته‌ بود، در عمل‌ و منش‌ خویش‌ تجسم‌ می‌بخشید.

ضعف نشان ندادن در اسارت و حفظ آبروی ملت و امام

… عزیزند. همسران شهدا هم همین‌طور. جانبازان هم مثل شهدا هستند. جانباز قطع نخاعی، این جوانی که جوانی خودش را در راه خدا از دست داده، کم چیزی را از دست نداده است؛ اما با افتخار، با شرف و با عزّت، تحمّل می‌کند. خانواده‌ها، مخصوصاً همسران جانبازان هم همین‌طور. آزادگان هم بعضی دو سال، بعضی پنج سال، بعضی ده سال در اسارت دشمن بودند و در مقابل دشمن، ضعف نشان ندادند. آبروی ملت ایران و آبروی کشور و امام را حفظ کردند، تا سرفراز به خانه‌ی خودشان برگشتند. خانواده‌ها، پدران و مادران، همسران و فرزندانشان، همه بر گردن انقلاب حق دارند.

وصف‌ناپذیری رنج‌های طولانی اسارت برای دیگران

هیچ کس نمیتواند لحظه‌های ناراحتی طولانی شما را توصیف کند. نه انسانهایی که آن چیزها را درک نکردند، میتوانند بفهمند، نه زبانها میتوانند آن را درست بیان کنند. لمس ناراحتیها و رنجها چیز دیگری است. شنیدن آنها از زبان دیگران، نمیتواند آنچه را که بر انسان رنجدیده گذشته، تصویر کند. اما در پیشگاه خدا این‌طور نیست، در پیش کرام‌الکاتبین این‌گونه نیست. در قیامت، عین عمل شما آن‌جا حاضر میشود - «فمن یعمل مثقال ذرّة خیراً یره»[22] - یعنی انسان، خودِ عمل را آن‌جا مشاهده میکند!

ناگفتنی بودن رنج‌های اسارت و ایستادگی آزادگان در اردوگاه‌ها

مگر میشود این حادثه را تشریح کرد؟ مگر رنجهای لحظه لحظه اسارت را میشود در کلمات گنجاند، یا با زبان ادبیّات و هنر تبیین کرد؟ شنیدن، مانند دیدن و لمس کردن نیست. اینها ایستادگی و مقاومت کردند. شاید در آن لحظه‌ای که آزادگان عزیز ما در اردوگاههایی با نگهبانان غلاظ و شداد دشمن روبه‌رو بودند و ایستادگی میکردند، بعضی از آنها امیدی هم به آزادی خودشان نداشتند. شاید در میان آنها کسانی هم بودند که خسته میشدند و میگفتند تا کی؟ اما سنّت الهی این است که «فانّ مع العسر یسرا، انّ مع العسر یسرا».[2]

افتخار جانبازان و آزادگان به سربازی اسلام و قرآن

… خیر امّة اخرجت للناس»[1] است. اگر ملتهای مظلوم دنیا بخواهند به کارنامه یک ملت نگاه کنند و نیرو بگیرند؛ احساس عزّت و شرف کنند و درس بگیرند، باید به این ملت نگاه کنند. این، ملتی است که مادرِ چهار شهیدش، احساس افتخار میکند که چهار شهید در راه خدا داده است. این، ملتی است که جانباز و آزاده‌اش که ده، دوازده سال در زندان دشمن مانده است، به‌خاطر سربازىِ اسلام و قرآن، احساس افتخار میکند. اینها چنان مقامات بالایی است که اگر واقعاً در زندگی ما اتّفاق نیفتاده بود، حق داشتیم باور نکنیم که میشود این‌گونه بود. کما این‌که خیلی از مجاهدتها، فداکاریها و بزرگ‌منشیهای صدر اسلام را، وقتی در گذشته در سخنرانیها و گفتارهای خصوصی، نقل میکردیم، بعضی - حتّی …

ارزش حفظ عفت و حرمت در سال‌های اسارت همسر

… قرار دارند. مادری که فرزندان خود را در راه خدا و در راه هدف -هدفی که برای او مقدّس است و پیشِ خدا هم مقدّس است- تقدیم میکند و خم به ابرو نمی‌آورد، یک عمل برجسته انجام داده است و این امر کوچکی نیست. این را با هر معیار و میزانی اندازه‌گیری کنید، با عظمت است. زن جوانی که حرمت همسرش و خودش را به مدت ده، یازده سال که همسرش در زندانهای دشمن اسیر بوده، باکمال عفّت و سربلندی و پاکدامنی حفظ کرده است، آیا کارش ارزش نیست!؟ اینها ارزشند.

غم و یأس حاکم بر دل‌ها از سرنوشت اسیران در دست رژیم بعث

روزی بود که وقتی نام آزادگان و گروگانهای عزیز ما در دست دشمن - یعنی شما - برده میشد، دل را غبار غم و اندوه میپوشاند. یک فضای یأس‌آلود بر دلها حاکم بود. واقعاً انسان نمیدانست که سرنوشت این عزیزان، این جوانان پاکیزه و مطهّر، این فداکاران میدان جنگ، در دست آن رژیم قسىّ‌القلب و دور ازانسانیّت، چگونه خواهد شد و به کجا خواهد رسید. من فراموش نمیکنم در ماههای رمضان، وقتی که این دعای شریف را میخواندیم: «اَللّهمَ‌فُکَّ کُلّ‌اَسیر»، قلب من مورد هجوم غمهای گوناگونی قرار میگرفت. غمِ اسیران، غمِ پدران و مادران و همسران و فرزندان، غمِ آن لحظه‌هایی که ما به تفصیل نمیدانستیم چگونه است، اما …

بازگشت آزادگان حادثه‌ای درس‌آموز برای تأمل

… گذاشت و یک بار دیگر لطف خدا برملت ایران، چهره روشن خود را نشان داد وکاری به این عظمت، در مدّتی کوتاه، با آسانترین شکل، انجام گرفت. چند ده هزار از فرزندان و جگرگوشگان این ملت و عزیزان دور از وطن و یوسفهای دورمانده از یعقوب، به فاصله کوتاهی وارد این کشور شدند. این حادثه، درس است. درسهایی در این حادثه هست که من به آنها اشاره‌ای میکنم و سر رشته فکر را به خود شما میدهم تا روی این حادثه فکر کنید؛ و بعد، مطلب دیگری را درباره شما عزیزان، عرض میکنم.

آزار و شکنجهٔ آزادگان در زندان‌های رژیم بعث

یأس موجب میشد که بعضی وارد میدان نشوند. یأس راباید از خود دور کرد. شما روزی که در زندانهای رژیم بعثىِ خشن بودید، هرچه نگاه میکردید، جلو چشمتان تاریکی بود. از آن مأمورِ شلّاق به دستِ خشن و آن درجه دار غلیظ بعثی بگیرید تا خودِ صدّام حسین؛ یکی پس از دیگری، با شما کأنّه دشمن شخصی و خونی و پدری بودند. دست هرکدامشان میافتادید، بر شما آزار و شکنجه و فشاری وارد میکردند. این‌طور نبود؟ همه فضا تیره و تار بود. ما هم که این‌جا، دور از شما، در خانه نشسته بودیم و غمِ فقدان شما برادران را داشتیم، همه‌مان این طور بودیم. من خودم شخصاً همین احساسات را داشتم و میدانم که اکثر ملت ایران هم، این احساسات را داشتند حالا چه در خانه یا …

آزادی آزادگان، از پاداش‌های الهی به ملت ایران

… منظور خسته و دلسرد کردن ملت ایران تدارک دید. اما ملت ایستاد. ملت، آزمایش بسیار خوبی را پس داد و خدای متعال هم، پاداش این استقامت را به شما مردم مبارز و شجاع داد. بارها نشانه‌های رحمتش را به شمانشان داد. در این چند سال، پیروزیهای گوناگونی برای ملت ما پیش آمد. آزادی آزادگان عزیز ما که اسارتشان یکی از غصّه‌های این ملت بود، یکی از این پاداشهای الهی بود. متجاوز شناخته شدن رژیم جنگ طلب عراق در محافل جهانی، یکی دیگر از پاداشهای خدا بود. این، حقّانیت انقلاب و ملت ایران را ثابت کرد. این، یک حادثه سیاسی کوچک نبود. این، نشان داد که تبلیغات و توطئه‌های جهانی وتلاش استکبار در این هشت سال، علیه این ملت، چقدر ظالمانه …

دفاع آزادگان از آرمان‌ها و عزت اسلام در اسارتگاه‌های عراق و صبر خانواده‌هایشان

… دعا و لطف و رضایت ولىّ‌عصر (ارواحنا فداه) باشید و روح امام (رضوان‌ الله علیه) از شما راضى باشد. در کنار شهداى عزیز ما و خانواده‌هایشان، شهیدان زنده‌ى انقلابند یعنى جانبازان ــ آن زجرکشیده‌ها، آن کسانى که سلامت خودشان را در راه خدا دادند ــ و خانواده‌هایشان؛ در کنار آنها، این آزادگان عزیز ما هستند که سالهاى متمادى در جبهه‌ى مقدّم یعنى در زندانها و اسارتگاه‌هاى عراق از شما و از آرمانهاى شما و شهیدانتان دفاع کردند و عزّت اسلام را حفظ کردند و خانواده‌هایشان؛ این صبر خانواده‌هاى آزادگان در پیش پروردگار و اولیائش چیز بزرگى است و مستوجب ثواب عظیمى است؛ و این مفقودین عزیز ما ــ که تاکنون هنوز از آنها اثرى نیافته‌ایم، امّا میدانیم عدّه‌اى از عزیزان ما هنوز در بندهاى عراق هستند و آنها چقدر صبر کردند و صبر میکنند ــ و همین‌طور خانواده‌هایشان.

تکریم آزادگان به‌عنوان قهرمانان زندهٔ انقلاب و صبر خانواده‌هایشان

به همه‌ى برادران بسیار عزیز حاضر در این جلسه که افتخار گذراندن یک دوره‌ى دشوار امتحان را کسب کرده‌اید خوشامد عرض میکنم و اخلاص و ارادت قلبى خودم را به یکایک شما عزیزان عرض میکنم و فرصت را مغتنم میشمرم و از همین‌جا به آحاد آزادگان سراسر کشور، این قهرمانان زنده‌ى انقلاب و نظام اسلامى، ارادت و اخلاص خودم را ابراز میدارم و به خانواده‌هاى آنها که سختىِ این دوران مشقّت‌بار را با صبر و توکّل تحمّل کردند، سلام میفرستم و همچنین به یکایک بسیجیان این کشور، آحاد مخلص و مبارز امّت حزب‌الله‌ که شوق اوّل و هدف والاى آنها حفظ نظام اسلامى و جلب رضایت الهى است، عرض سلام میکنم.

اجر بیشتر آزادگان به سبب محرومیت از دیدار امام

انسان در عین خوشحالى از زیارت شما عزیزان، خیلى تأسّف میخورد که چگونه این آزادى، این خوشحالى عمومى، در زمان حیات بابرکت امام عزیزمان انجام نشد. واقعاً جاى آن بزرگوار خیلى خالى است. خیلى مناسب مینمود که عزیزان آزاده‌ى ما، بعد از سالها، پاداش و اجر زحمات خودشان را با مشاهده‌ى آن چهره‌ى ملکوتى و منوّر میگرفتند. حالا هم قسمت این بوده، تقدیر الهى این بوده؛ اجر شما به‌ خاطر محرومیّت از زیارت امام (رضوان الله‌ تعالى علیه) باز هم بیشتر است.

بازگشت طلاب آزاده با عشق و امید به روحانیت پس از جنگ و اسارت

… را با روحانیّت شیعه شروع کردند، میدانستند یا حدس میزدند که در میان روحانیّت على‌رغم خواست آنها، عناصرى پیدا خواهند شد که علم را با عمل، آن هم عملى به این دشوارى همراه خواهند کرد، قطعاً در برنامه‌هاى ناموفّق خودشان، تجدید نظر اساسى به عمل مى‌آوردند. جمعى طلّاب جوان از حوزه‌هاى علمیّه بروند به میدان نبرد و پس از آزمایش دوران سخت جنگ، آزمایش اسارت را هم با موفّقیّت از سر بگذرانند و با عشق و امید به روحانیّت، به خاستگاه رفیع‌المنزله‌ى خودشان برگردند؛ این بسیار حادثه‌ى عجیب و تاریخى و عظیمى است. و من عرض کنم که در طول عمرِ رشته‌ى علمىِ فقهىِ تشیّع و دانش دین و علماى دین که نزدیک به هزار سال یا شاید بیشتر از این عمرِ بابرکت میگذرد، چنین پدیده‌اى بى‌سابقه است. لذاست که من این را به فال نیک میگیرم؛ این اجتماع …

امید به نقش بزرگ طلاب آزاده و رزمنده در آینده

… باشند، این فکر پیش خواهد رفت و اگر خداى نکرده روحانیّون خسته شدند، ملول شدند، نومید شدند، دلبسته شدند، از راحتى و آسودگى خشنود شدند، به آن عادت کردند، از خطر و سختى گریزان شدند، بار بر زمین خواهد ماند و به زشت‌ترین شکلى؛ و نعوذ بالله‌. البتّه چنین نخواهد شد؛ روحانیّون عالى‌مقام، بزرگان، قدردانانِ انقلاب، پیش‌قراولان بحمدالله‌ زیادند در همه‌ى قشرها امّا در بین این مجموعه، تصوّر من این است که شما طلّاب و اهل علمِ زجرکشیده‌ى دوران اسارت میتوانید نقش بسیار بزرگى را داشته باشید؛ همچنین همه‌ى طلّاب رزمنده، همه‌ى اهل علمى که میدان جنگ را با گوشت و پوست خودشان لمس کردند ــ نه [اینکه] انسان از تلویزیون یا داخل شهر، خبر جنگ را بشنود؛ [بلکه] در میدان جنگ آن را حس کند با وجود خودش ــ این‌جور روحانیّونى و علمائى و طلّابى؛ بخصوص شماها که علاوه‌ى بر امتحان دوران مجاهدت، امتحان دوران اسارت را هم داده‌اید. لذا من به این مجموعه‌ى شما به چشم امیدوار نگاه میکنم.

بازگشت آزادگان و پذیرفته شدن شرایط جمهوری اسلامی

… آن بنده‌ى صالح عوض داد؛ هنوز دو سال و اندى نگذشته، کاسه‌ى شهد و شیرینى پیروزى را به ملّتش چشاند. آن فداکارى، این ثمره را داشت و کام ملّت ما شیرین شد. اَللٰهُمَّ ما بِنا مِن نِعمَةٍ فَمِنکَ لا اِلهَ اِلّا اَنت؛[6] همه چیز متعلّق به او است و به اراده‌ى او است. آزادگان ما برگشتند، خانواده‌هاى ما خوشحال شدند، شرایط جمهورى اسلامى پذیرفته شد، دولت و دولتمردان جمهورى اسلامى ثمره‌ى زحمات خودشان را مشاهده کردند. انصافاً آنچه پیش آمد، براى ملّت ایران، براى دوستان ملّت ایران و دوستان انقلاب شیرین بود امّا براى دشمنان تلخ بود. دشمنان چه کسانى هستند؟ صهیونیست‌ها؛ همین‌هایى که خبرگزارى‌ها دست اینها است، بسیارى‌ از رادیوهاى دنیا دست اینها است. اینها دنبال یک چیزى هستند که …

سختی حتی یک ساعت اسارت در دست دشمن بی‌دین

بعضی از شماها ده سال، بعضى هشت‌ سال، بعضى هفت سال، بعضى پنج سال، بعضى دو سال زجر کشیدید؛ یک روز اسارت هم بسیار است؛ یک ساعت اسارت در دست دشمن غدّار جبّار بى‌دینِ دست‌شسته‌ى از انسانیّت هم سخت است. این هم یکى از نمایشهاى اسلام بود. ما هم اسیر داشتیم، ما هم بین اسرا محکوم داشتیم که محاکمه‌شان کردیم، محکوم شدند مثلاً به زندان، ما هم اسیرها را نگه داشتیم. امروز اسرائى که از ایران میروند، چه بخواهند، چه نخواهند، چه رؤسایشان اجازه بدهند، چه اجازه ندهند، …

یاری خدا با صبر در سلول و ایستادگی در اردوگاه

… شده بود، حالا مى‌بینید در چه روزى است، در چه وضعى است. دنیا هم که همه نسبت به ما با کمال احترام و تعظیم و تجلیل دارند برخورد میکنند. خب، این وعده‌ى اوّل بود: وَ لَیَنصُرَنَّ‌ اللهُ مَن یَنصُرُه؛ هر که خدا را نصرت کند، خدا او را نصرت میکند. شماها نصرت کردید؛ در میدان جنگ نصرت کردید، در سلّول نصرت کردید با صبرتان، در اردوگاه نصرت کردید با ایستادگى‌تان، در مراجعت نصرت کردید با روحیه‌ى خوبتان، ملّتتان نصرت کردند با آن صبر فوق‌العاده و حضور در همه‌ى میدانهاى خطر.

فضیلت دوران اسارت ابوترابی کمتر از شهادت نیست

… جوان؛ همیشه در راه جهاد و شهادت است. ایشان که رفتند، چند هفته‌یی هم بیشتر نشد که خبر شهادتشان آمد. گفته شد که آقای ابوترابی با آن جمع خودشان، دایماً در حال جلو رفتن هستند؛ سپس دشمن حمله کرده و همه‌ی آنها را تارومار نموده است. با شنیدن این خبر، غصه خوردیم. الحمدلله آنچه که شما گذراندید، فضیلتش کمتر از شهادت نیست. خدا را شکر میکنیم که امتحان خیلی خوبی دادید.

تحمل سختی‌های اسارت در دست دشمنی خبیث و دور از انسانیت

در این دوازده سال همه‌ى حوادث همین جور بود. هر حادثه‌اى را که به ‌وجود آوردند تا اسلام و قرآن و انقلاب اسلامى را سرشکسته کنند، بعکس شد؛ اسلام و انقلاب و امّت اسلامى سربلند شد. برگشتن شما هم از این قبیل بود. تا اینجا همه‌ی ما یک تجربه‌ى بسیار گران‌بها داریم. شما سختى‌هاى زیادى را تحمّل کردید؛ ما میتوانیم حدس بزنیم که چقدر شماها سختى کشیدید؛ زندان، اسارت، آن هم در دست آن چنان مردمى، آن چنان دلهاى خبیث و سیاه و دور از انسانیّت. بعلاوه، شما در دورانى در اسارت بودید که ملّتتان در انواع و اقسام سختى‌ها قرار داشت.

توان آزادگان آبدیده برای نقش‌آفرینی در تقویت کشور

… مأیوس است امّا از دشمنى پشیمان نیست؛ دشمن است. ملّت ما باید بهوش باشد. اوّلین وظیفه‌ى ما این است که ما از همه جهت کشورمان را قدرتمند کنیم. امروز برنامه‌هاى دولت جمهورى اسلامى، همه در این خط است: در خطّ قدرت بخشیدن به ایران اسلامى. اسلام هم پشتوانه‌ى ما است؛ و شما به ‌عنوان عناصر ورزیده، امتحان‌داده، زجرکشیده، آبدیده که از میدانهاى خطر عبور کرده‌اید، جزو درخشنده‌ترین نگینهاى این مجموعه میتوانید باشید.

اسارت فرزندان ملت از امتحان‌های افتخارآمیز ملت

… عزیز و ایمان اسلامى، از خیلى از این گذرگاه‌هاى امتحان، با سربلندى عبور کردیم؛ کمتر ملّتى را این‌جور سراغ داریم. گذشته‌ى تاریخى را کارى ندارم، فرازونشیب‌ها زیاد بوده در دوره‌هاى قبل تاریخ، لکن آنچه در روزگار ما و به برکت اسلام پیش آمد، یکسره افتخارآمیز بود. یکى از آنها همین مسئله‌ى اسارت فرزندان ما است که شما عزیزان باشید.

بازگشت اسرا، نمونهٔ عقب‌نشینی جبههٔ ضد اسلام

… ملّت مسلمان مقاوم پُرشورِ ما با آن دشمنهاى کذایى دوازده سال طول کشید؛ از اوّل انقلاب تا حالا. بعد از این مدّت طولانى، بعد از هشت سال جنگ نتیجه چه شد؟ چه کسى پیروز شد؟ کدام طرف حرف خود را به کرسى نشاند؟ جبهه‌ى ضدّ‌اسلام مجبور شد عقب‌نشینى کند و عقب‌نشینى کرد. یک نمونه از این عقب‌نشینى این است که امروز اسراى عزیز ما بر‌میگردند. یک نمونه از این عقب‌نشینى این است که امروز در گوشه‌ و کنار عالم، نام انقلاب اسلامى همه جا به عظمت یاد میشود. این‌ طرف، ملّت ایران را نگاه کنید: مصمّم، پُرشور، خسته‌نشو، آماده و ایستاده‌ى دفاع از مقدّسات اسلامى. در استقبال خودتان، نمونه‌ى آن را دیدید.

افتخار به آزادگان و خانواده‌ها و مجاهدت آنان

… با امید و توکّل به خدا، پشت سر آن انسان استثنائى زمان ما، آن سلاله‌ى پیغمبران، آن یادگار حقیقىِ پیغمبر و على و حسین‌بن‌على (علیهم‌ السّلام) ایستاد. امروز دشمنان جمهورى اسلامى اگر هم به زبان نیاورند، در دلشان معترفند به ارزش والاى امام و ملّتِ پشت سرِ امام؛ و شماها جزو بهترین نمونه‌ها و عزیزترین نمونه‌ها هستید. ما افتخار میکنیم به شما؛ ما افتخار میکنیم به خانواده‌هاى شما؛ ما افتخار میکنیم به مجاهدت شما.

بازگشت آزادگان، از شیرین‌ترین ایام پس از انقلاب

این چندروزه حقیقتاً یکى از شیرین‌ترین ایّام دوران بعد از انقلاب براى ملّت ما بود. تنها چیزى که در این ایّام عید و شادى، دلها را آزرده میکرد و میکند و بنده در این چند روز غالباً در همین فکر بودم، این است که بسیارى از شماها آرزو داشتید که بعد از برگشتن، امام را زیارت کنید؛ همه‌ى رزمندگان ما این آرزو را داشتند؛ بسیارى از شهداى ما در …