خب، یک نکتهی دیگر این است که ارتش جمهوری اسلامی به برکت جمهوری اسلامی صِرفاً ابزارآلات و تجربه و دانش و فن نیست بلکه در بخشهایی از ارتش، یک نمایشگاهِ ارزشهای اسلامی هم هست؛ بسیاری از نقاط ارتش، ویترین ارزشهای اسلامی است: چه در دانشگاههایش، چه در پادگانهایش، چه در مراکز اداری و استقرارش، توجّه به ظواهر دین، توجّه به اَعمال شریعت، توجّه به خدمتگزاری؛ اینها چیزهایی است که در ارتش، خودش را نشان داده؛ من حکم کلّی نمیکنم، همه یک جور نیستند. مهم این است که نمونههایی داشته باشیم که انسان بتواند اینها را سرِ دست بلند کند و نشان بدهد. عبّاس بابایی را یا صیّاد شیرازی را یا امثال اینها را انسان میتواند به یک ملّت نشان بدهد، میتواند به امّت اسلامی نشان بدهد و بگوید اینها، این [طور] بودند؛ آن تعهّدشان، آن فداکاریشان، آن تواضعشان، آن گریختنشان از نام و نشان. در یک برههای، فرمانده نیروی هوایی را میخواستیم انتخاب کنیم، سه گزینه مطرح بود: شهید ستّاری، شهید بابایی و یک نفر دیگر که یادم نیست چه کسی بود؛ مال زمان ریاست جمهوری من است. من به خودشان محوّل کردم، گفتم من انتخاب نمیکنم -به نظرم خواستمشان، حالا یادم نیست، چون خیلی گذشته، سالها گذشته- خودتان بنشینید یکیتان را انتخاب کنید؛ نشستند انتخاب کردند. البتّه آن زمان بیشتر رسم بود که فرمانده نیروی هوایی خلبان باشد، شهید ستّاری خلبان هم نبود، نیروی فنّی بود، [ولی] او را انتخاب کردند؛ مثلاً گفتند به این دلیل، به این دلیل. یعنی مثلاً شهید بابایی که حالا یادم هست اسمش را یا آن دیگری که یادم نیست، میتوانست یک اشارهای بکند که آدم بفهمد او مایل است که بشود فرمانده، راحت همین کار اتّفاق میافتاد، [چون] بالاخره او خلبان بود و خلبانها آن وقت در نیروی هوایی بیشترین امکانات را داشتند یعنی بیشترین شانس را داشتند برای فرماندهی؛ [امّا اشارهای] نکردند. اینها خیلی مهم است؛ غالباً چشمهای ظاهربین و زبانهای جدا از اندیشه و فکر، این چیزها را نه میبینند و نه میگویند؛ امّا هست، وجود دارد. من در ارتش خیلی بودهام، با خیلی از ارتشیها نشستهام، برخاستهام، آزمودهام این را، اینها وجود دارد در ارتش، این ارتش خیلی باارزش است؛ ارتش مکتبی یعنی این، این را شماها که فرمانده هستید تقویت کنید.ارتش جمهوری اسلامی ایرانگروه و سازمان
نامهای دیگر: ارتش
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
ارتش ایران پس از انقلاب، نقش آن در دفاع مقدس و نسبتش با نظام اسلامی.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام رادیویی به ملت ایران در پی تجاوز رژیم بعث عراق— ۱۳۵۹/۰۶/۳۱
سیر زمانی
از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۴۱۳۵۹۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۴همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲۲ پاراگراف)
تبدیل مراکز ارتش به مرکز علم و خدمت و معنویت در خدمت ملت
… تحصیلات و این مسؤولیت را بدانید. مردم هم باید قدر شما را بدانند؛ شما هم قدر بدانید؛ زیرا در این مرکز علمی و نظامی، خودتان را آماده میکنید تا به یک ملت بزرگ، به یک کشور پرافتخار و به یک تاریخ درخشان خدمت کنید و این، چیزِ کمی نیست. مردم باید قدر شما را بدانند؛ زیرا روزی همین مرکز و مراکز مشابه آن - در تهران و در سراسر کشور - با همه مخارج گزافی که داشتند، متعلّق به ملت و کشور نبودند و مخارجشان در راه کشور و مصالح آن، صرف نمیشد. امروز، به فضل پروردگار، ارتش جمهوری اسلامی ایران و مراکز گوناگونش - از جمله این دانشگاه - مرکز علم، مرکز خدمت، مرکز رشد معنوی و اخلاقی، مرکز دین، مرکز فراگیری قرآن، مرکز نماز، مرکز تهجّد و مرکز رشد معنویّات، با جمعی جوان مؤمن است. شایسته است که همه قدردانی و قدرشناسی کنند.تحمل وظایف دشوار و فداکاری صادقانه در جنگ و پس از آن
اجتماع ارتشیها در هفته دفاع مقدس خیلی تناسب دارد؛ چون در جمهوری اسلامی ارتباط پیوسته و مستحکمی بین این دو پدیده وجود دارد. ارتش در جنگ هشت ساله و پیش از آن و همچنین بعد از جنگ تا امروز، وظایف دشواری را متحمّل شده، تلاش زیادی کرده، میدانهای خوبی را پیموده و کارهای بزرگی انجام داده است. در طول هفده سالی که از آغاز پیروزی انقلاب تاکنون میگذرد، شخصیتهایی در ارتش بودهاند که حقیقتاً در میدان مجاهدت و فداکاری، صادقانه وارد شدند.تعلق ارتش به اسلام و ایران و ملت، نه به سران خودباختهٔ طاغوت
من یک بار به شما برادران ارتشی گفتم که ارتش یکی از جاهایی است که در آن، امریکا و رژیم طاغوت و تبلیغات خصمانه دشمن شکست خورد. آنها روی ارتش خیلی کار کردند و به آن خیلی امید بستند؛ اما اشتباه میکردند. میپنداشتند که چون چند نفر خود باخته بیایمان و بیوطن را آوردهاند و در رأس ارتشِ زمان طاغوت نشاندهاند، پس ارتش متعلّق به آنهاست! در حالی که ارتش متعلّق به اسلام و ایران و ملت بود.بازگشت ارتش به جایگاه خود و فداکاری ارتشیان در جبهه
الحمدللَّه ارتش به جایگاه خودش برگشت و شما در این هفده سال، خیلی زحمت کشیدید. در بین شما کسانی هستند که من آنها را میشناسم و سالها در میدان جنگ دیدهام و زحمات و بیخوابیها و تلاشها و عرق ریختنها و تن به مرگ دادنها و از دشمن نترسیدنها و گریههای نیمه شبشان را از نزدیک مشاهده کردهام. بارها نقل کردهام که در زمان جنگ وقتی در داخل یگانهای نیروی زمینی حرکت میکردم، افراد را در چند کیلومتری دشمن زیر آتش شدید میدیدم که اگر کسی آن مناظر را ندیده باشد، سخت است که چنین صحنههایی را باور کند.ارتش معنویت و ارزشها با رشد بیپایان، در برابر ارتش استعمار و کفر
ممکن است دو گونه ارتش وجود داشته باشد: یکی ارتش جمهوری اسلامی یعنی ارتش خدا و دین و معنویّت و حقایق و ارزشهای درخشان، و دیگری ارتش استعمار، ارتش تجاوزگر، ارتش کفر، ارتش حزب بعث و ارتش محمدرضا. آن اوّلی که ارتش معنویّت و ارزشهای انسانی است، کلمه طیّبه است و هر جا پیدا شد، بدانید که رشدش تمامی ندارد و میوه دهی او حتمی است. اگر در جایی دیدیم میوهای نمیچینیم، بدانید که در اساس کار، اشکالی وجود دارد و ما نتوانستیم میوه لازم را بچینیم؛ مثل روز سیویک شهریور سال پنجاه و نه[3] . در آن زمان ارتش ما لَنگی داشت؛ برای همین بود که ما خسارت دادیم و مشکلات برایمان پدید آمد. لَنگیاش از این …نیرومندی ارتش امروز و جمع روحیهٔ دینی با تجربهٔ جنگ
وقتی ارتش این طور شد، در آن وقت شجره طیّبه خواهد بود و رشد خواهد کرد. آیا امروز ارتش ما با ارتش ده سال و یا پانزده سال پیش یکی است؟ ما امروز نسبت به گذشته خیلی جلوتر رفتهایم. امروز ارتش، یک ارتش نیرومند و پرظرفیّت است. امروز ارتش با روحیه دین و تقوا و انقلابیگری، همه تجربههای سالیان دراز جنگ و آموزشهای گوناگونی را که در درون اوست، جمع کرده است. هفده سال که از انقلاب میگذرد، زمان کمی نیست. امروز کسانی در رأس ارتش هستند که بسیاری از آنها از این جهات واقعاً در حدّ نصابند.قوت و انسجام ارتش و امکان پیشرفت دهبرابری آن
شما عزیزان من بدانید که تا آن جا که همّت و تلاش داشته باشید، امکان پیش رفتن و رشد کردن و رشد دادن دارید. البته منظورم رشد شخصی نیست؛ منظور رشد این شجره طیّبه است. در حال حاضر ارتش ما از بیشتر ارتشهایی که سراغ دارید و میشناسید، قویتر و منسجمتر و به درد بخورتر و در روزهای سختی، کارآمدتر است؛ اما از این، ده برابر میتوانید جلوتر بروید و باید بروید. هر کدامتان در هر جا که هستید، آن جا را سنگر حقّ و حقیقت و ارزشهای معنوی بدانید. کار و تلاش کنید و یک لحظه را هدر ندهید. استحکام سازمانی بخش مربوطه و کلّ ارتش، کارهای آموزشی - که بسیار مهمّ است - کارهای سازندگی، نوآوری و مثل همین کارهایی را که میکنید، جدّیتر …عرصهٔ رویارویی اسلام و کفر و شکست استکبار
خلاصه آنچه میخواهم به شما عزیزان عرض کنم این است که یکی از عرصهها و میدانهایی که جمهوری اسلامی و انقلاب، در آن با استکبار دست به گریبان شد و استکبار را در آن عرصه شکست داد، عرصه ارتش جمهوری اسلامی ایران است. ارتش صحنه و میدانی بود که اسلام و کفر درآن دست به گریبان شدند و اسلامْ کفر را بر زمین زد و بر آن پیروز شد. تفصیل این ماجرا زیاد است و من فقط میخواهم اشارهای بکنم. چون این، یک فصل مهم از تاریخ انقلاب اسلامی است.تعلق ارتش به ملت و دفاع از ملت و کشور بهعنوان هدف آن
… ملی.» حالا نمیگوییم برای اسلام؛ که آنها به اسلام عقیدهای نداشتند. اینقدر هم تواضع نمیکردند که بگویند «ارتش متعلّق به آرمانهای ملی و دفاع از حدود این آرمانها و هدفهاست.» بلکه میگفتند که «ارتش مال ماست، برای ماست و در خدمت ماست.» این، رسم و عقیده آنها بود. اما حقیقت این است که ارتش هم مثل بقیه نهادهای ملی، به ملت متعلّق است؛ مال ملت و متشکّل از ملت است. آحاد ارتش، در هر روزگار، بچههای این کشور و مردمند. اصلاً هدف از تشکیل هر ارتشی، دفاع از ملت و کشور و آرمانهاست، نه دفاع از یک شخص. اما آنها این وقاحت را میکردند که اینگونه بگویند. نه فقط بیندیشند؛ حتّی بر زبان بیاورند و آن را در شعارهایشان علنی هم بکنند.استقامت بیمانند ارتش در برابر تلاش گستردهٔ دشمن
خوب؛ از اینجا مصاف شروع شد. دشمن که دستبردار نبود! هم تفالههای رژیم گذشته، که از کشور بیرون رانده شده و نابود شدند و رفتند و هم حامیانشان - یعنی دستگاههای جاسوسی امریکا و انگلیس و اسراییل - تلاش گستردهای را شروع کردند. دلسوزهای جامعه بدانند: آن مقدار تلاشی که دشمن در ارتش کرده است، اگر در قشر دیگری میکرد، معلوم نبود به قدر استقامتی که ارتش در راه اسلام و انقلاب کرده است، آن قشر میتوانست استقامت کند!نظم و انضباط در کنار ایمان عامل استحکام ارتش در برابر وسوسههای دشمن
… پولىِ دولتهایشان، با تبلیغاتشان، با رادیوهایشان، با تماسهای مخفی و با رابطهایی که از گذشته داشتند، کارِ وسیعی را در مجموعه ارتش شروع کردند. گمان میکنم که اگر این کار و این وسوسهها را در بین هر قشر دیگری میکردند، دلهای آنها را میلرزاند و متزلزلشان میکرد. علاوه بر ایمان و دیانت و اعتقاد به خدا و اسلام، که در همه ملت ما هست و در ارتش هم هست، عامل دیگری در ارتش وجود دارد، که آن را نگهداشت. آن عامل، نظم و انضباط است که به عناصر نظامی تعلیم داده میشود و تا اعماق جانشان نفوذ میکند. بر اثر همین انضباط، روح وفاداری در وجود آنها پدید میآید. آن عامل، به نیروهای ارتشی ما استحکامی بخشید و نگذاشت که آنها در اوج وسوسههای خصمانه دشمنْ در طول این شانزده سال، جز به راه مستقیم بروند.خبر دادن عناصر مؤمن ارتش از عناصر بیگانهٔ گماشته به مقامات انقلاب
فوراً خود عناصر مؤمن ارتش، خبر عناصر بیگانهای را که در جاهای حسّاس گماشته میشدند، به مقامات انقلاب میرساندند. حقیقت این بود که ما اشخاص را نمیشناختیم و نمیدانستیم فلانی چهکاره است، سابقهاش چیست و پروندهاش چطور است؟ لذا مؤمنین و چهرههاىِ انقلابىِ ارتش، فوراً خودشان را میرساندند که: آقا! این فرد که فلان مقامْ ایشان را در آن مرکزِ حسّاس گذاشته، سابقهاش چنین و چنان است. این خبر، فوراً به امام منتقل میشد، و گره گشوده میگردید. پس، تدبیر دشمن این بود که ارتش را در بست بهدست عناصری بسپارند که برای آنها خودی و طبعاً با انقلاب دشمن بودند.ایستادگی ارتش مؤمن در برابر هجوم دشمن در آغاز جنگ
بعد، جنگ پیش آمد. در اوایل جنگ، عناصری از همان وابستگان به دشمن، سعی میکردند که در زمینه پشتیبانی و لجستیک و عملیات، کار را معوّق کنند و نگذارند که ارتش خودش را در صحنه جنگ نشان دهد. گمان میکنم که هر ارتشی در آن موقعیت در مقابل چنان هجومی قرار میگرفت، متلاشی میشد. اما ارتش جمهوری اسلامی ایران، ارتش مسلمان و معتقد به آرمانهای الهی، خودش را با چنگ و دندان نگهداشت. یک شب یک افسر از لشکر 92 زرهی اهواز، با التماس پیش من آمد که «من با شما دو کلمه حرف دارم.» من فکر کردم میخواهد بگوید مرخصیای به من بدهید؛ مثلاً بروم چند روزی زن و بچهام را ببینم. واقعاً چنین چیزی به ذهنم آمد. بالاخره پیش من آمد و گریه کرد، که «من از شما …فداکاری ارتشیان مؤمن در بیرون راندن دشمن در جنگ
این هم یک آزمایش بود که ارتشیهای مؤمن، بعضی در قالب روشهای معمولی و بعضی حتّی بیرون از قالبهای معمولی، خودشان را در میدانهای جنگ به آب و آتش زدند و توانستند دشمن را وجب به وجب بیرون کنند و قدم به قدم عقب بنشانند. این کارها در تاریخ ما هست و تاریخِ نزدیک ماست. حیف است جوانان ما، بچههای ما و نسل نوخاسته، اینها را ندانند.نفوذ روحیهٔ ایمان و انقلاب در بدنهٔ ارتش برخلاف خواست دشمن
… بکشند. بنده اجمالاً دیده بودم که وقتی عنصر مؤمنی در رأس یک نیرو، یا در رأس تشکیلاتی، یا حتّی در لشکری و یا در مرکز حسّاسی قرار داشت، دستهایی سعی میکردند تا او را از آنجا دک کنند و بیرون بیندازند تا عناصر مؤمن در ارتش پا نگیرند و حضور فعّال نداشته باشند. اما علیرغم همه اینها، عناصر مؤمنی که از اوّل انقلاب در ارتشْ فعّال بودند، بتدریج توانستند روحیه ایمان و انقلاب و وابستگی به انقلاب را هر چه بیشتر در داخل بدنه ارتش نفوذ دهند. خداوند هم کمک کرد تا عناصر مؤمن، بعد از یک برهه کوتاه، در رأس مراکز حسّاس قرار گرفتند؛ کارها و خدماتشان را انجام دادند و فعالیتهایشان را کردند. ارتش به خلافِ خواسته و میل و تدبیر دشمن، در راهی حرکت کرد که ایمان و فلسفه وجودی آن اقتضا میکرد، نه در راهی که دشمن میخواست و تلاش میکرد.ایمان، غیرت دینی و ملی و وفاداری عامل ناکامی دشمن در ارتش
… بدنه ارتش تماس بگیرید و کسانی را با خودتان همراه کنید.» یعنی وادار به خیانت کنید. این تلاش دشمن، در طول این شانزده سال استمرار داشته است. کسانی که نمیدانند، بدانند که در طول این شانزده سال، دشمن یک لحظه از این توطئه پلید و پست و خائنانه خود غافل نشده است. اما همچنانکه نمیتوان از صخره چیزی را کَند، از بدنه مؤمن ارتش هم نتوانستند چیزی بکَنند. در مقابل دشمن، چه عاملی تلاش کرده است؟ در درجه اوّل، ایمان اسلامی، غیرت دینی و ملی، پایبندی و وفا؛ و در درجه بعد، هوشیارىِ کسانی که باید هوشیار باشند. این، معنای آن حرفی است که عرض کردم: ارتش، عرصه مبارزه بین اسلام و کفر بوده و در این مبارزه، اسلام پیروز شده و پشت کفر را به خاک رسانده است. لذاست که امروز، به فضل پروردگار، ارتش ما، هم قویتر و منظمتر است و هم متدیّنتر و انقلابیتر. این مهم است که درطول این …ارتش جمهوری اسلامی مصداق کلمهٔ طیبه
… ندارید، «توتی اکلها کل حین باذن ربها». به هنگام فصل میوه، سبد را بر میدارید و میروید تا میوه بچینید. این، یک مثل است. کلمه طیّبه مثل همین درخت است. همه حقایق درستِ عالم، کلمه طیّبه و کلماتاللّهند. ما در زمینه مورد نظر خودمان، کلمه طیّبه را پیدا میکنیم. در این جا ارتش جمهوری اسلامی، کلمه طیّبه است.بیان سرگذشت سالهای پرماجرا برای تجلیل از ارتش
من امروز با استفاده از فضای معنوی این حسینیه و به یاد امام بزرگوارمان - که اینجا هم به یاد اوست؛ همچنانکه همه کشور به یاد آن بزرگوار است - مایلم برای تجلیل از ارتش جمهوری اسلامی ایران، قدری از سرگذشتهای این سالهای پرماجرا را در مطرح کنم. اگر چه ملت ما، بحمداللَّه، بیدار و با خبر است؛ اما درعینحال، گفتن بعضی از مطالب و تصریح به آنها، شاید برای نسلی یا نسلهایی در آینده و امروز لازم باشد.حضور فرماندهان وابسته به رژیم گذشته در روزهای نخست انقلاب
… که سعی کردند عناصر وفادار به خود را در مراکز حسّاس ارتش، مهره چینی کنند و بگذارند. در اوّل انقلاب، انسان وقتی به صحنه ارتش نگاه میکرد، فرماندهان نیروها در آن چند روز اوّل، کسانی بودند که انسان تعجّب میکرد. من یادم نمیرود که در همین مدرسه رفاه ایستاده بودیم؛ یک وقت دیدیم ارتشبدی با یال و کوپال وارد شد. گفتیم «ایشان کیست؟» گفتند، فرمانده فلان نیروست! تعجّب کردیم. البته بعد از اندک مدّتی، خیانت او بر دستگاههای قضایی آشکار شد و با او برخورد لازمی که باید میکردند، کردند.طمع دشمن به ارتش و گذر ارتش از این بلا به فضل الهی
آنها تا این حد وقاحت و جرأت به خرج میدادند که عناصر مستشاری امریکایی را در داخل ارتش جمهوری اسلامی نگهدارند. این هم یکی از بلاها بود که به فضل الهی از سرِ ارتش گذشت. این نشان میدهد که امیدهای آنها نسبت به ارتشْ در چه حدّی بود و طمعشان چقدر بود.دفاع خود ارتش از خویش در برابر توطئهٔ دشمن
… خانه ما را زد و با اصرارِ زیاد ما را وادار کرد که حرفش را گوش کنیم. حرفش این بود که این کودتا در ظرف بیستوچهار ساعت آینده انجام میگیرد. بعد هم عناصر دنبال کننده این قضیه - نظامیان و ارتشیهای متدیّن آن پایگاه - بیشترین نقش را در خنثی کردن آن کودتا داشتند. آن کسی که در این صحنه از ارتش دفاع کرد، خودِ ارتش بود. خودِ ارتش نگذاشت که این چنگال دشمن به او وصل شود و توطئه خود را در ارتش پیاده کند. آن جوان خلبان هم، بعدها جانباز شد. الان هم هرجا هست، امیدواریم که مشمول فضل خدا باشد. این هم یک امتحان بود که توطئه دشمن، باز بهوسیله خودِ ارتش خنثی شد و از بین رفت.معنویت نظامیان عامل ایستادگی ارتش در برابر حوادث
شب، در بازدیداز یک یگان زرهی، پهلوی تانک، نظامیای را دیدم که ایستاده بود و نماز شب میخواند. مردم ما شاید بسیاری از اینها را ندانند؛ اما ما با چشم خودمان دیدهایم. اینگونه بود که ارتش توانست خود را در مقابل این حوادث نگهدارد. اینگونه بود که امام، با آن صراحتی که داشت، نسبت به ارتش اظهار علاقه و محبّت میکرد.