رفتن به محتوای اصلی

ارتش جمهوری اسلامی ایرانگروه و سازمان

نام‌های دیگر: ارتش

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

ارتش ایران پس از انقلاب، نقش آن در دفاع مقدس و نسبتش با نظام اسلامی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام رادیویی به ملت ایران در پی تجاوز رژیم بعث عراق— ۱۳۵۹/۰۶/۳۱

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۹۱۴۰۴

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

خب، یک نکته‌ی دیگر این است که ارتش جمهوری اسلامی به برکت جمهوری اسلامی صِرفاً ابزارآلات و تجربه و دانش و فن نیست بلکه در بخشهایی از ارتش، یک نمایشگاهِ ارزشهای اسلامی هم هست؛ بسیاری از نقاط ارتش، ویترین ارزشهای اسلامی است: چه در دانشگاه‌هایش، چه در پادگانهایش، چه در مراکز اداری و استقرارش، توجّه به ظواهر دین، توجّه به اَعمال شریعت، توجّه به خدمتگزاری؛ اینها چیزهایی است که در ارتش، خودش را نشان داده؛ من حکم کلّی نمیکنم، همه یک جور نیستند. مهم این است که نمونه‌هایی داشته باشیم که انسان بتواند اینها را سرِ دست بلند کند و نشان بدهد. عبّاس بابایی را یا صیّاد شیرازی را یا امثال اینها را انسان میتواند به یک ملّت نشان بدهد، میتواند به امّت اسلامی نشان بدهد و بگوید اینها، این [طور] بودند؛ آن تعهّدشان، آن فداکاری‌شان، آن تواضعشان، آن گریختنشان از نام و نشان. در یک برهه‌ای، فرمانده‌ نیروی هوایی را میخواستیم انتخاب کنیم، سه گزینه مطرح بود: شهید ستّاری، شهید بابایی و یک نفر دیگر که یادم نیست چه کسی بود؛ مال زمان ریاست جمهوری من است. من به خودشان محوّل کردم، گفتم من انتخاب نمیکنم -به نظرم خواستمشان، حالا یادم نیست، چون خیلی گذشته، سالها گذشته- خودتان بنشینید یکی‌تان را انتخاب کنید؛ نشستند انتخاب کردند. البتّه آن زمان بیشتر رسم بود که فرمانده نیروی هوایی خلبان باشد، شهید ستّاری خلبان هم نبود، نیروی فنّی بود، [ولی] او را انتخاب کردند؛ مثلاً گفتند به این دلیل، به این دلیل. یعنی مثلاً شهید بابایی که حالا یادم هست اسمش را یا آن دیگری که یادم نیست، میتوانست یک اشاره‌ای بکند که آدم بفهمد او مایل است که بشود فرمانده، راحت همین کار اتّفاق می‌افتاد، [چون] بالاخره او خلبان بود و خلبانها آن وقت در نیروی هوایی بیشترین امکانات را داشتند یعنی بیشترین شانس را داشتند برای فرماندهی؛ [امّا اشاره‌ای] نکردند. اینها خیلی مهم است؛ غالباً چشمهای ظاهربین و زبانهای جدا از اندیشه و فکر، این چیزها را نه می‌بینند و نه میگویند؛ امّا هست، وجود دارد. من در ارتش خیلی بوده‌ام، با خیلی از ارتشی‌ها نشسته‌ام، برخاسته‌ام، آزموده‌ام این را، اینها وجود دارد در ارتش، این ارتش خیلی باارزش است؛ ارتش مکتبی یعنی این، این را شماها که فرمانده هستید تقویت کنید.

شاهدها (۲۲۷ پاراگراف)

خبر دادن عناصر مؤمن ارتش از عناصر بیگانهٔ گماشته به مقامات انقلاب

فوراً خود عناصر مؤمن ارتش، خبر عناصر بیگانه‌ای را که در جاهای حسّاس گماشته میشدند، به مقامات انقلاب میرساندند. حقیقت این بود که ما اشخاص را نمیشناختیم و نمیدانستیم فلانی چه‌کاره است، سابقه‌اش چیست و پرونده‌اش چطور است؟ لذا مؤمنین و چهره‌هاىِ انقلابىِ ارتش، فوراً خودشان را میرساندند که: آقا! این فرد که فلان مقامْ ایشان را در آن مرکزِ حسّاس گذاشته، سابقه‌اش چنین و چنان است. این خبر، فوراً به امام منتقل میشد، و گره گشوده میگردید. پس، تدبیر دشمن این بود که ارتش را در بست به‌دست عناصری بسپارند که برای آنها خودی و طبعاً با انقلاب دشمن بودند.

ایستادگی ارتش مؤمن در برابر هجوم دشمن در آغاز جنگ

بعد، جنگ پیش آمد. در اوایل جنگ، عناصری از همان وابستگان به دشمن، سعی میکردند که در زمینه پشتیبانی و لجستیک و عملیات، کار را معوّق کنند و نگذارند که ارتش خودش را در صحنه جنگ نشان دهد. گمان میکنم که هر ارتشی در آن موقعیت در مقابل چنان هجومی قرار میگرفت، متلاشی میشد. اما ارتش جمهوری اسلامی ایران، ارتش مسلمان و معتقد به آرمانهای الهی، خودش را با چنگ و دندان نگهداشت. یک شب یک افسر از لشکر 92 زرهی اهواز، با التماس پیش من آمد که «من با شما دو کلمه حرف دارم.» من فکر کردم میخواهد بگوید مرخصیای به من بدهید؛ مثلاً بروم چند روزی زن و بچه‌ام را ببینم. واقعاً چنین چیزی به ذهنم آمد. بالاخره پیش من آمد و گریه کرد، که «من از شما …

فداکاری ارتشیان مؤمن در بیرون راندن دشمن در جنگ

این هم یک آزمایش بود که ارتشیهای مؤمن، بعضی در قالب روشهای معمولی و بعضی حتّی بیرون از قالبهای معمولی، خودشان را در میدانهای جنگ به آب و آتش زدند و توانستند دشمن را وجب به وجب بیرون کنند و قدم به قدم عقب بنشانند. این کارها در تاریخ ما هست و تاریخِ نزدیک ماست. حیف است جوانان ما، بچه‌های ما و نسل نوخاسته، اینها را ندانند.

نفوذ روحیهٔ ایمان و انقلاب در بدنهٔ ارتش برخلاف خواست دشمن

… بکشند. بنده اجمالاً دیده بودم که وقتی عنصر مؤمنی در رأس یک نیرو، یا در رأس تشکیلاتی، یا حتّی در لشکری و یا در مرکز حسّاسی قرار داشت، دستهایی سعی میکردند تا او را از آن‌جا دک کنند و بیرون بیندازند تا عناصر مؤمن در ارتش پا نگیرند و حضور فعّال نداشته باشند. اما علی‌رغم همه اینها، عناصر مؤمنی که از اوّل انقلاب در ارتشْ فعّال بودند، بتدریج توانستند روحیه ایمان و انقلاب و وابستگی به انقلاب را هر چه بیشتر در داخل بدنه ارتش نفوذ دهند. خداوند هم کمک کرد تا عناصر مؤمن، بعد از یک برهه کوتاه، در رأس مراکز حسّاس قرار گرفتند؛ کارها و خدماتشان را انجام دادند و فعالیتهایشان را کردند. ارتش به خلافِ خواسته و میل و تدبیر دشمن، در راهی حرکت کرد که ایمان و فلسفه وجودی آن اقتضا میکرد، نه در راهی که دشمن میخواست و تلاش میکرد.

ایمان، غیرت دینی و ملی و وفاداری عامل ناکامی دشمن در ارتش

… بدنه ارتش تماس بگیرید و کسانی را با خودتان همراه کنید.» یعنی وادار به خیانت کنید. این تلاش دشمن، در طول این شانزده سال استمرار داشته است. کسانی که نمیدانند، بدانند که در طول این شانزده سال، دشمن یک لحظه از این توطئه پلید و پست و خائنانه خود غافل نشده است. اما همچنان‌که نمیتوان از صخره چیزی را کَند، از بدنه مؤمن ارتش هم نتوانستند چیزی بکَنند. در مقابل دشمن، چه عاملی تلاش کرده است؟ در درجه اوّل، ایمان اسلامی، غیرت دینی و ملی، پایبندی و وفا؛ و در درجه بعد، هوشیارىِ کسانی که باید هوشیار باشند. این، معنای آن حرفی است که عرض کردم: ارتش، عرصه مبارزه بین اسلام و کفر بوده و در این مبارزه، اسلام پیروز شده و پشت کفر را به خاک رسانده است. لذاست که امروز، به فضل پروردگار، ارتش ما، هم قویتر و منظم‌تر است و هم متدیّن‌تر و انقلابی‌تر. این مهم است که درطول این …

ایمان، تقوا و مردمی بودن ارتش علاوه بر ظواهر نظامی

ارتش ما امروز یک ارتشِ سربلند و باافتخار و باایمان است. امروز بحمداللَّه هم ظواهری که در ارتشهای دنیا مورد اهتمام و توجه است در ارتش ما وجود دارد و هم ایمان، مجاهدت، تقوا و فداکاری. بالاتر از همه اینها، ارتش ما یک ارتش مردمی است. ظواهر خوب است، اما کافی نیست. روزی ظواهرارتش ایران خوب بود و خیلی به آن میرسیدند؛ اما در لحظه حسّاس و وقتی که دشمن در سالهای ۱۳۲۰ شمسی به مرزهای این کشور حمله کرد، ارتش، کمترین مقاومتی نکرد. ادّعایی که سردمداران رژیم فاسد پهلوی میکردند و میگفتند که «ما به ارتش رسیدگی و ارتش را اداره …

ایستادگی و فداکاری ارتش در جنگ و افسران مؤمن آن

اما ارتش دوران حکومت اسلامی و نظام سربلند جمهوری اسلامی، در میدانهای نبرد، مردانه ایستاد، مقاومت و فداکاری کرد و شهدای بزرگی داد. همین روزها سالگرد شهادت چند نفر از سردارانِ بزرگِ ارتش و سپاه است. سرداران ارزشمندی در نیروهای سه گانه ارتش در دوران جنگ تحمیلی - قبل از آن و بعد از آن - به برکت اسلام فداکاری نمودند و نام خود و نام ارتش را درخشان و جاودانه کردند. امروز هم که شما ارتش جمهوری اسلامی را نگاه کنید، بحمداللَّه پُر است از افسران مؤمن و سربلندی که افتخار میکنند از میهن اسلامی خود دفاع کنند؛ افسرانی که از دشمن نمیترسند، اما دشمن از آنها میترسد. امروز ارتش و سپاه و نیروی عظیم بسیجِ مردمىِ ما، از دشمنان یاوه‌گوىِ پرگوی و از این ببرهای کاغذی، ذرّه‌ای ترس در دل ندارند؛ اما دشمنان، حقیقتاً از این نیروی عظیم میترسند. اظهاراتشان هم این را نشان میدهد.

ارزش دنیایی و خدایی مسئولیت‌های ارتشی امروز در برابر گذشته

البته از ابزارهای دیگر هم در همه راهها میشود استفاده کرد؛ لکن آن ابزارها ناپایدار است. شما جوانان پاک و مؤمن، در این مرکز ارتشی که درس میخوانید، به تحصیل دانش میپردازید و خود را به کمال میرسانید، این درس و تحصیل را یک مجاهدت و عبادت به حساب آورید. در گذشته این کشور، مقامات ارتشی، مقامات دنیایی بود که گاه پایدار و غالباً ناپایدار مینمود. غالباً آسایشِ این مقامات، همراه با دغدغه‌ها و نگرانیهای بزرگ بود. اما امروز، مسؤولیتهای ارتشی در این کشور، هم ارزش دنیایی و هم ارزش خدایی و فضیلت است. هر کدام از شما، چه در آینده خلبان شوید، چه در رشته‌های فنّی یا مدیریّت پیشرفت نمایید و تبحّر پیدا کنید و چه آموزشهای مختلف را برای کامل کردن ارتش جمهوری اسلامی فرا گیرید، وقتی پاک و پارسا و پاکدامن زندگی کنید، در حقیقت به تأمین دنیای خود و ارزشهای معنوی و …

دفاع مقدس، فرصتی برای ارتشی واقعی و سرافراز شدن

حقیقت این است که ارتش، یک فرصت بسیار خوب به دست آورد و آن فرصت، جهاد مقدّس بود. اگر در دنیا ارتشی باشد که جنگ را در میدانهای واقعی نبرد تجربه نکند و فقط در کتابها و کلاسها و از زبان این و آن درباره جنگ بشنود، این ارتش، یک ارتش واقعی، یا لااقل یک ارتش سرافراز نیست. اما آن ارتشی که جنگ را با پوست و گوشت و استخوان و سراسرِ حیات خود، آن هم نه یک روز و دو روز، بلکه بیش از هشت سال، لمس میکند و خود و همسر و فرزندان و خانه‌اش، با جنگ و حوادث جنگ آمیخته میشوند و همه آنها از مصایب آن متأثّر میگردند - به خصوص جنگی که در راه تجاوزطلبی و افزون‌خواهی و توسعه متصرّفات و قلمرو نیست؛ بلکه جنگی در راه دفاع از ملیّت و کیان کشور و دفاع از اسلام و انقلاب و شرف ملت ایران است - یک ارتش واقعی، آبرومند و سرافراز است.

تجربهٔ جنگ اکثریت ارتشیان و خانواده‌هایشان، مایهٔ امتیاز و افتخار

امروز ارتش ما این گونه است. البته کسانی هم هستند که بعد از پایان جنگ وارد ارتش شده‌اند و یا در ایام جنگ، توفیق حضور در خطوط نبرد را به آن شکل نداشته‌اند. لکن حکم روی اکثریّت است. اکثر قاطع افراد ارتشی ما، هم خود و هم خانواده‌هایشان، از حادثه جنگ، اثر پذیرفتند و آزمایشِ دشوارِ جنگ را با همه وجود لمس کردند. این، خیلی امتیاز و افتخار است.

توصیه به حفظ و افزایش روزافزون افتخار حضور در جنگ

عزیزان من! نکته‌ای را همین جا عرض کنم و آن این است که تلاش کنید این افتخار را نگه دارید، و روزبه‌روز زیادتر کنید. هم یکایک کسانی که در میدان جنگ بودید این تلاش را برای شخصِ خودتان بکنید و هم مجموع ارتش و عناصر ارتش و خانواده‌هایشان، برای کلِ‌ّ ارتش این تلاش را بکنند. چون انسان، موجودی آسیب‌پذیر و در عین حال، تغیّرپذیر است. البته، تغیّرپذیر بودن، از یک نظر نقطه قوّت است؛ چون اگر انسان جامد بود، تحرّک و تغیّر نداشت و برای او، پیشرفت میسّر نمیشد. نفس این‌که انسان تغیّر یا فساد میپذیرد، مبیّن این است که میتواند پیش برود و …

پیوند بی‌سابقه با مردم و فداکاری در راه آرمان‌ها و میهن

امروز بحمدالله‌ ارتش یک ارتش پُرافتخار است و شما بدانید از روزى که نیروى مسلّحى در این کشور به‌ وجود آمده است تا امروز، در هیچ بُرهه‌اى از تاریخ، نیروهاى مسلّح ما این‌قدر وصل به مردم و کوشنده‌ى در راه اهداف و آرمانها و فداکار براى کشور و مرزها نبودند. در این دوره‌هاى اخیر که ارتش [فقط] اسم بود و کاخ باعظمتى از مقوّاى پُرزرق‌وبرق؛ آنجایى که میدان عمل بود، معلوم میشد که پوچ است؛ آنجایى که نما و منظره بود، البتّه زیبا و پُرزرق‌وبرق بود؛ این مال این دوره‌هاى اخیر [بود] که رهبران خائن، فرماندهان وابسته، روحهاى …

وقف حقیقت و اهداف الهی برای حفظ میهن و استقلال

حالا در مقابل یک چنین ارتشهایى، در مقایسه‌ى با یک ‌چنین ارتشهایى ــ که من البتّه نمیخواهم تعمیم بدهم و همه‌ى دنیا را بگویم؛ لابد گوشه‌کنار دنیا بالاخره پیدا میشوند، هستند مجموعه‌هاى نظامى‌اى که قابل قبول باشند؛ یا داخل همین مجموعه‌ها هم اشخاصى ممکن است باشند؛ آنچه در مقابل چشم ما است، در صحنه‌ى عالم، آن را من مورد اشاره قرار میدهم ــ ارتش ما وقف است براى حقیقت، براى خدمت، براى اهداف الهى، براى اهدافى که اگر برای هر انسان باانصافى در دنیا آن را در میان بگذارند، آن را تأیید خواهد کرد: براى حفظ میهن خودش، براى حفظ استقلال خودش. نیروى مسلّح ما میخواهد کشور در اختیار دشمن قرار نگیرد، سلطه‌گران بر آن غلبه پیدا نکنند؛ این کم چیزى است؟ این هدف کوچکى است؟ هدف از این بالاتر و مقدّس‌تر؟ این ارتش [ما] است. هر چه میتوانید به این ارتش کیفیّت بدهید. شما که در دوره‌هاى مختلف تحصیل کردید و این ارتش به گردن شما این حقّ تعلیم را پیدا کرد، تمام وجودتان را و تلاشتان را در حدّ مِیسور صرف …

لزوم برجستگی روحی و معنوی ارتش متناسب با برجستگی مردم

… بتدریج، آن سرپل را توسعه داد. بنده در آن حال، از این لشکر بازدید کردم. هم سرپلشان را دیده بودم و هم مدتی را در خود لشکر گذرانده بودم و میدانم که لشکر فعّال و کارآمدی است و خدماتی هم داشته است. الان هم فرصت خوبی است برای این لشکر که بتواند خودش را آماده کند. من دیروز به ارتشیها گفتم و حالا هم به این وسیله میگویم که هر یک از آحاد پرسنل این لشکر و سایر لشکرهای نیروی زمینی، باید به فکر این باشند که نیروی نظامی جمهوری اسلامی ایران، متناسب با مردم جمهوری اسلامی ایران باشد. شما ببینید مردم ما چه مردم برجسته‌ای هستند! ارتش ما هم به همان نسبت و اندازه، باید نسبت به بقیه ارتشها، برجستگی روحی و معنوی و کارایی داشته باشد.

باور به ناسازگاری ارتشی بودن با دین‌داری در دوران طاغوت

یکی دیگر، محیط ارتش بود. باورشان شده بود که ارتشی، لزومی ندارد دین داشته باشد و نمی‌شود دین داشته باشد. اگر یک ارتشی، ته ریشی داشت، همه تعجّب می‌کردند. اگر یک ارتشی، در نماز جماعتی شرکت می‌کرد و شلوار رویی‌اش را می‌کند و با زیرشلواری می‌ایستاد نماز می‌خواند، می‌گفتند: «به به! آقا را ببینید چه متدیّن است!» در حالی که اگر یک کاسب بازاری این گونه بود، تعجب نمی‌کردند.

جایگاه ارتش در دل مردم و پایگاه مردمی بودن آن

دو خصوصیّت در ارتش ما است که اگر در هر ارتشى این دو خصوصیّت باشد، جا دارد به شایستگى مباهات کند: خصوصیّت اوّل این است که ارتش در کشور ما در دل مردم جا دارد، برخلاف ارتشهایى که از مردم جدایند و در مقابل مردمند و مردم از آنها بیگانه‌اند و فخر آنها به همین زیب و زیور ظاهرى است و نه هیچ چیز دیگر. در کشور ما به حول و قوّه‌ى الهى، ارتش یک پایگاه مردمى است؛ یک جاى توجّه عواطف آحاد ملّت ما است.

هدف انسانی و الهی فراتر از اهداف ناسیونالیستی و قومی

خصوصیّت دوّم این است که شما براى هدف مقدّس و والایى خود را میسازید و آماده میکنید. اگر ارتشها در هر جاى عالم و متعلّق به هر کشورى از کشورها، هدفشان به هدفهاى ناسیونالیستى و قومى محدود میشود، هدف شما یک هدف انسانى است. درست است که حصن حصین دفاع از ملّت هم همین نیروهاى مسلّح ما هستند، و درست است که معناى صحیح وطن‌دوستى و میهن‌دوستى، همان چیزى است که یک ارتش درستکار و صادق‌القول انجام میدهد ــ یعنى دفاع از میهن با جان، نه فقط در مقام ادّعا و با نام ــ امّا هیچ‌کدام از اینها موجب نمیشود و تاکنون موجب نشده است که ارتش ما به هدفهاى والاى انسانى و الهى نیندیشد.

لزوم همکاری و روابط صمیمانه و هماهنگی سپاه با ارتش

همکارى و روابط صمیمانه با ارتش جمهورى اسلامى وظیفه‌ى همیشگى سپاه و توصیه‌ى مستمرّ امام راحل (قدّس سرّه) است که باید لحظه‌اى به فراموشى سپرده نشود و این دو بازوى کارآمد که هر یک با وظیفه‌ى مشخّصى در کنار آن دیگرى، مسئولیّت دفاع از انقلاب و کشور را دارند، باید هماهنگ حرکت کنند. دشمن هنوز هم میکوشد شایعه‌ى ادغام ارتش و سپاه را هرجا و هرگونه بتواند، بپراکند و در هر موقعیّتى به روحیه‌ى یکى از این دو سازمان نظامى خدوم ضربه بزند. لازم است همه، بخصوص فرماندهان، تأثیرات سوء این غرض‌ورزى خصمانه را خنثىٰ کنند.

استحکام و محبوبیت ارتش و بهترین وضعیت آن پس از انقلاب

خداى بزرگ را سپاسگزاریم که هر چه زمان پیشتر میرود، نشانه‌هاى استحکام در بنیان نیروهاى مسلّح جمهورى اسلامى ایران بیشتر آشکار میشود. بحمدالله امروز ارتش در همه‌ى بخشهاى خود داراى استحکام و در چشم مردم محبوبیّت و مورد امیدوارى [است] و میتوان گفت در بهترین وضعیّت خود پس از پیروزى انقلاب اسلامى است. امروز ستاد مشترک ارتش جمهورى اسلامى ایران هم در وضعیّت مطلوب و در جایگاه خود در مجموعه‌ى ارتش قرار دارد؛ این لطف الهى است.

جایگاه مردمی ارتش برترین سرمایهٔ آن و بروز جوهر اسلامی در جنگ

ارتش جمهورى اسلامى ایران آنچه را امروز دارد، باید قدر بداند و به نظر من از همه چیز برتر در این عرصه، جایگاه و پایگاه مردمى ارتش است. ارتش در تجربه‌ى جنگ تحمیلى و پیش از آن توانست جوهر اسلامى خود را در مواقع و مواطن بسیارى نشان بدهد. البتّه نقصها و کاستى‌هایى هم بوده است؛ و فکر درست آن است که همواره اصل را بر نقاط مثبت بگذاریم، راه را به سمت هدفها مشخّص کنیم و با جدّیّت بپیماییم. نقاط منفى، مشکلات، موانع در یک حرکت و راه‌پیمایىِ همراه با اراده، به خودیِ خود رنگ خواهد باخت و از بین خواهد …

لزوم افزایش روزافزون توان معنوی و مادی ارتش

آنچه من به ارتش همواره توصیه کرده‌ام و امروز هم تکرار میکنم، این است که ارتش باید توان معنوى و مادّى خود را روزبه‌روز افزایش بدهد. مهم‌تر از توان مادّى، معنویّت است؛ روحیه و ایمان، عشق به مسئولیّت و تلاش جان‌فشانانه و فداکارانه در این راه. هر جا ملّت پشت سر ارتش باشد، پشت سر مسئولین باشد، آنجا موفّقیّت هست. هرجا و در هر نقطه‌اى از عالم مى‌بینید ذلّت هست، ضعف هست، ناتوانى در مقابله‌ى با …

حضور جوانان عاشق اسلام و شایستگی معرفی به‌عنوان ارتش نمونه

خوشبختانه امروز جوانهاى بسیارى در ارتش جمهورى اسلامى ایران حضور دارند که از آغاز خدمت، در دوره‌ى حاکمیّت اسلام و به عشق اسلام و براى امتثال فرمان امام امّت (رضوان الله‌ علیه) وارد ارتش شده‌اند و بسیارى دیگر هستند در نیروهاى مسلّح که عمر خدمت حقیقى آنها و تلاش آنها در میدانهاى نبرد در دوران حاکمیّت اسلام گذشته؛ اینها به اسلام عشق می‌ورزند. خوشبختانه ارتش جمهورى اسلامى پُر است از انسانهاى شجاع و نیرومند و فداکار و متعهّد و صادق که میتوانند آن را به ‌عنوان یک ارتش نمونه در دنیا معرّفى کنند. این عزّت را، این نشان جاودانه را، این فداکارى و اخلاص را هر چه بیشتر و هر چه بهتر حفظ کنید و در تمام تشکیلات ارتش، بخشها، قسمتها، یگانها، از بالاترین تا دورترین و کوچک‌ترین، تقیّد و تعبّد و پایبندى به اسلام و نشان دادن نشانه‌هاى اسلام را یک واجب، یک فریضه و …

ارزش اساسی ارتش در حرکت در راه ملت و اهداف بزرگ ملی

ارزش اساسى یک ارتش به این است که در راه ملّت و هدفهاى بزرگ ملّى حرکت کند. ملّت ما در راه حاکمیّت اسلام قیام کرد و براى اسلام جان داد؛ این‌ همه شهداى ارجمند و عزیز در سطح کشور، از آحاد مردم، از کسانى که در نیروهاى مسلّح هم عضویّت نداشتند و فقط به‌ عنوان بسیجى به جبهه‌ها آمدند و [با همراهىِ] خانواده‌هایشان و پدرها و مادرهایشان به عشق …

ارتشی متدین و اسلامی و لزوم اسلامی‌تر شدن روزافزون

… داراى معرفت و خلوص باشید؛ و در این دانشکده اساتید، فرماندهان، مربّیان و دانشجویان همه موظّفند به این مسئله توجّه کنند. آن کسى که از اعماق دل به رسالت دینى کشور خود و ملّت خود و سازمان رزمى خود معتقد نباشد، قادر نخواهد بود انتظار ملّت از خودش را برآورده کند. ما مى‌بینیم بحمدالله‌ ارتش ما امروز، یک ارتش متدیّن است؛ نه اینکه آدم کم‌تعبّد و بى‌قید در آن نباشد امّا على‌رغم آنچه دشمنان میخواستند در بابِ ارتش سربلند ایران، ما مشاهده میکنیم این ارتش یک ارتش اسلامى است؛ روزبه‌روز هم باید اسلامى‌تر بشود، و روزبه‌روز هم باید اسلامى‌تر بشوید.

برخورداری ارتش امروز از عزت واقعی نزد مسئولان و مردم

… که آنها میکردند، چه آنچه قدرتمندان میکردند؛ [این] از طرف آنها، از طرف مردم هم ترس و ارعاب بود. بله، یک افسر، مخصوصاً تا وقتى جوان بود و هنوز نشاطى داشت و غرور جوانی‌اى داشت، حرکتش یک زرق‌وبرقى داشت، در خیابان میرفت و می‌آمد؛ امّا اینکه ملاک عزّت واقعى نیست. امروز ارتش عزیز است؛ امروز ارتش به معناى واقعى کلمه عزیز است. مسئولین کشور، شماها را دوست دارند و قدرتان را میدانند. همان‌طور که الان ایشان اشاره کردند، دیدید که یکى از آخرین صادرات ذهن شریف امام همان پیامى بود که به ارتش دادند،[15] که چه پیام محبّت‌آمیز و احترام‌آمیزى [بود]. من همیشه با ایشان راجع به ارتش و نیروهاى مسلّح زیاد صحبت میکردم و میدیدم که ایشان قلباً براى ارتش …

پیوستن بدنهٔ مردمی ارتش به انقلاب و تسریع پیروزی

… به دستگاه سلطنت و به رژیم متعلّق بودند؛ امّا آن عناصر ویژه، در روزِ روز و جاىِ جا، کارایى نداشتند؛ کارایى را همیشه بدنه دارد. بدنه‌ی ارتش که جزو آحاد مردم بودند، نه مشمول خیرات و برکات آن دستگاه بودند و نه قاعدتاً آن دستگاه میتوانست به آنها امیدى داشته باشد. لذا وقتی‌که معرفت و آگاهى به مسائل جارى کشور براى بدنه‌ی ارتش پیدا شد، همه‌ی بساطى که آنها چیده بودند، واژگون شد. اوّل، نیروى هوایى سد را شکست و وارد میدان شد؛ بعد هم نیروى زمینى ملحق شد. نیروى زمینى به انقلاب پیوست و وارد صفوف انقلاب شد و همین به پیروزى سریع انقلاب کمک کرد. شاید امروز کسانى در مقام تحلیل برایشان دشوار باشد که قبول کنند پیوستن ارتش به انقلابیّون و به مردم، کار پیروزى را آسان کرد و جلو انداخت؛ شاید خیال کنند که این حرف، از نقش مردم و مردمى بودن انقلاب خواهد کاست؛ درحالی‌که این اشتباه است. هنر یک انقلاب همین است که …

ارتشی آبرومند، پرافتخار و کم‌توقع با مجاهدت از روز اول جنگ

اینجا درحقیقت خاستگاه ارتش است. نقطه‌ی آغازى است براى پیکره‌ی عظیم و کارآمدى که دفاع از این کشور و ملّت و انقلاب و حفظ مرزها بر دوش آن و بر عهده‌ی آن است. این قاعده باید محکم باشد. همیشه در مراسم این دانشکده مکرّراً گفته‌ایم که اینجا باید از لحاظ همه‌ی عناصرى که ما در یک سرباز واقعىِ اسلام و یک سردار لایقِ نظام اسلامى توقّع داریم، با دقّت مورد توجّه قرار بگیرد.ارتش جمهورى اسلامى ایران یک ارتش آبرومند و پُرافتخار و کم‌توقّع است. شاید در بین ارتشهایى که ما در دنیا سراغ داریم، با این خصوصیّات خیلى کم باشند، شاید هم نباشند. دشمنان، هشت سال جنگ رسمى ‌-و پیش از آن، نزدیک به دو سال جنگ واقعى و عملى- را بر ملّت ما تحمیل کردند. از روز اوّل، ارتش در میدان بود و من از نزدیک تلاشها را، مجاهدتها را، دلسوزی‌ها را، کارایی‌ها را، در بسیارى از عناصر این مجموعه‌ی کارآمد شاهد بودم. ارتش را باید متناسب با هدفهاى یک ملّت سازمان‌دهى کرد و ساخت.

اهمیت دین و تقوا در کنار دانش و لزوم متدین بودن ارتش

ما در ارتش جمهورى اسلامى ایران در کنار دانش، به دین و به تقوا [هم] اهمّیّت میدهیم. من مخصوصاً به شما جوانها میگویم، ملّتى که بر اساس اسلام و دین و قرآن حرکت کرده، ارتشش باید یک ارتش متدیّن باشد. شما جوانید، شما پاکید، شما خالصید؛ سعى کنید هرچه میتوانید روح دینى و خلوص دینى و تقوا را در کار خودتان و در عمل خودتان تقویت کنید و آن را با خودتان ببرید به داخل یگانها یا قسمتها و اداراتى که به آنها مأمور خواهید شد؛ امروز ارتش ما بحمدا‌لله‌ مجموعاً ارتش …

پرهیز از تضعیف روحیه و وجههٔ ارتش در معرفی چند خائن ارتشی

… مردم فهمیدند که این مجموعه که علیه انقلاب دارد کار میکند، چقدر مجموعه‌ی خطرناکى است. به نظر من هرچه بتوانید از اینها به شکل صحیحى براى توجّه دادن مردم به خطر استفاده کنید خوب است.البتّه مواظب باشید که در ارائه‌ی گزارشها و خبرها، از جاى دیگر ضربه نخوریم. مثلاً فرض کنید چند ارتشى را پشت سر هم بیاوریم در تلویزیون، یک‌دفعه ما روحیه‌ی ارتش را از دست میدهیم؛ این خسارت، بزرگ است. این‌جور نباشد که ما درحالی‌که میخواهیم مثلاً فرض کنید موجب این بشویم که مردم روحیه پیدا کنند، ناگهان ما ارتش را [زیر سؤال ببریم]؛ خب، چهار آدم خائن آمده‌اند [این کارها را کرده‌اند]. آن همه جوان مسلمان در میدانهاى جنگ، ارتشی‌هایى که سالهاى متمادى هشت سال بلکه ده سال در جبهه بودند، خاک خوردند ‌-خب، اینها را من از نزدیک خودم دیده‌ام؛ من اینها را از کسى روایت نمیکنم، حکایت نیست، درایت است؛ …

محبوب شدن ارتش نزد مردم به برکت امام

و این فرمانده بزرگ از هر کسى بیشتر به گردن ارتش حق دارد. شاید ما باز این را هم کمتر داشته باشیم، البتّه در دنیا هست جاهایى که ارتشها براى مردم محبوبند امّا در اینجا چنین چیزى در گذشته سابقه نداشته ‌-خب شما میدانید، حالا شاید جوان‌ترها کمتر بدانند؛ آنهایى که یک ذرّه‌اى گذشته را می‌شناسند، خوب میدانند- ایشان ارتش را محبوب مردم کرد. الان شماها ‌-ارتشی‌ها- مورد محبّت مردمید؛ مردم از ته دل شماها را دوست دارند. ایشان تا آخر از ارتش دفاع کرد؛ تا آخر. بعد از آتش‌بس تا همین اواخر، بارها سرِ قضایاى مختلف ‌-وزارتها، نیروها، طرحهاى گوناگون و مانند اینها- پیشنهادهاى مختلف میشد، گاهى هم روى آنها جنجال میشد؛ پیشنهادهایى که اگر بنا بود عمل بشود، هویّت ارتش را به خطر …