لزوم اسلامیبودن ارتش و غلبه بر قدرتهای بزرگ با آن
… که شما دارید آنجا جنگ میکنید، مردم هم دارند پشت سر شما همه کمکها را میکنند، بدون اینکه کسی الزامشان بکند. خودشان، بچه کوچولو هم میآید قلکش را میدهد برای شما، پیرزن هفتاد ساله هم میآید آن طلایی که ذخیره کرده است میدهد برای شما. ایران ارتش لازم دارد. اسلام ارتش [میخواهد]، لکن یک ارتش اسلامی. این مطلب را من باید بگویم که یکی از مهماتی که در ارتش لازم است این است که اسلامی باشید شما. شما با اسلامیتتان بر این قدرتهای بزرگ غلبه کردید. ارتش و همین طور سپاه پاسدار [ان] و سایرین با قدرت اسلامی و اینکه شهادت را برای خودشان یک فوزی میدانستند و اینکه هر وقت میآیند پیش من، هر کدام از آنها میآیند، بسیاری از اینها که میآیند پیش من، گریه میکنند که شما دعا بکنید که ما شهید بشویم و من دعا میکنم …
جانبازی و انسجام و همراهی با ملت، شرط حفظ کشور
ما باید کوشش کنیم، هم تکلیف ملیمان است، هم تکلیف الهیمان است، کوشش کنیم به اینکه این کشور را حفظش کنیم. و این کشور حفظش به این است که ارتش یک ارتش اسلامی جانباز باشد و با ملت همراه باشد، منسجم باشد. خود ارتش هم منسجم باشند با هم.
اسلامیبودن ارتش از سرباز تا فرمانده و کنارگذاشتن ناسازگاران
این ارتش، ارتش اسلامی است، از سربازش تا فرماندهان اولش. اگر- خدای نخواسته- یک کسی ببیند که نه این طور نمیتواند زندگی کند، این طور نمیشود، خوب، کارهای دیگر هم ممکن است؛ لازم نیست در ارتش باشد. فرماندهان آنها عذرش را میخواهند که یک جایی دیگر برود برای خودش زندگی بکند. نماند که- خدای نخواسته- ارتش را از بین ببرد. این جهاتی است که من میخواستم به آقایان بگویم.
موافقت اسلام و ملت با ارتش تا وقتی سرباز اسلام باشد
این مسائلی بود که میخواستم به شما عرض کنم و اطمینان بدهم به شما که اسلام با شما موافق است، مادامی که شما سرباز اسلام باشید، و ملت با شما موافق است، مادامی که در راه اسلام و در راه کشور کوشا باشید- و بحمد الله، هستید و خواهید بود. و شما آن ذائقه تلخی که از زمان محمد رضا داشتید و میدیدید که شما اسیر یک ممالک دیگری- تقریباً- هستید، با استقلالی که پیدا شد، آن ذائقه تلخ رفت از بین و الآن ذائقه شما به تبع خدای تبارک و تعالی و با «الله اکبر» ذائقهای شیرین شده است و ان شاء الله، شیرینتر …
هدف ارتش اسلامی هدایت مردم و جلب قلوب، نه تصرف سرزمین
اسلام اگر ارتش دارد برای این دارد که این ارتش مردم را بیاورد برای هدایت، نه ارتش برود یک جایی را بگیرد. ارتش میخواهد قلوب را جلب کند. اسلام آمده است که قلوب یک انسان را، قلبهای انسانها را که سرگردان هستند و کمال مطلق [را] دنبالش هستند و نمیدانند کجاست، این سرگردانها را میخواهد هدایت کند؛ راهنمایی کند به آن راهی که به آنجا میرسند. در قرآن و در نماز میخوانید: اهْدِنَا الصِّراطَ …
ارتش اسلام، ارتش هدایت
ما از خدا در نمازهایمان میخواهیم که خدا هدایت کند ما را به راه مستقیم، نه راه کج و نه راه از این طرف کج، راست و چپ؛ غَیْر المَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لا الضّالّین.[2] اینها راههایشان علی حده است و هر چه جلو بروند دور میشوند از آن مقصد. ارتش اسلام، ارتش هدایت است. سردارهای صدر اسلام اساتید اخلاق بودند، کسانی بودند که مردم را در همان حالی هم که جنگ میکردند، هدایت میکردند، با اسم خدا شروع میکردند، دستور بود که تا آنها، تا آن مقابلهای ما شروع نکنند، شما بایستید؛ شروع هم این طور نبود که همان طور که آنها میخواستند اینها …
صید قلوب مردم، نه به دست آوردن منافع مادی
و ارتش اسلام برای این آمده است که مردم را صید کند و قلوب آنها را به دست بگیرد، نه مردم را بخواهد [که] جهات مادی به دست بیاورد. هیچ جنگی در دنیا که بین انبیا بوده و غیرشان، نبوده است الّا اینکه میخواستند این سرکشها را آرام کنند، انانیّتها را بکوبند. خدای تبارک و تعالی وقتی به حضرت موسی و هارون امر میفرمایند، میفرمایند: بروید این فرعون را نصیحت کنید شاید به راه بیاید. مطرح این است …
شدت بر کفار و مهربانی با مؤمنان به دستور قرآن
… شُرطه که به اصطلاح آنها «انتظامی» هست، درست عکس این وضعی است که حکومتهای طاغوتی دارند. شُرطه با مردم، دوست و رفیق؛ یعنی شهربانی با مردم دوست، رفیق، خدمتگزار مردم با او دوست، پشتیبان. ارتش و لشکری آن وقت با مردم دوست و رفیق، پشتیبان مردم، مردم پشتیبان آنها. یک همچو روحیهای که نسبت به خودشان آن طور باشند و نسبت به خارج قوی باشند، اَشِدَّاءُ عَلَی الکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ،[5] که [در] قرآن است، وصف اینهاست؛ وصف مومنهایی است که ارتش اسلام هستند؛ عکس آنی که طاغوتها دارند، قرآن وصف آنها را عکس اینها میگوید. میفرماید نسبت به کفار اشدّا هستند و قوی، نسبت به خودشان رحیم و مهربان و دوست. نه ارتش و ژاندارمری و شهربانی از مردم ترسی دارد که مبادا یکوقتی چه بشود، نه مردم از ارتش ترس دارند، همه دوست و رفیق؛ و همه همین طوری که حالا میبینید شما اینجا آمدید؛ نه ما از شما میترسیم که شما هَجمه[6] کنید به ما، ما را چه بکنید نه شما از ما چیزی دارید. ما …
ارتش اسلام مایهٔ ترس و فرار مردم نبوده است
ارتش اسلام این طور نبوده است که وقتی بیاید مردم از خوف فرار کنند از دست آنها، پشت بکنند به آنها. رژیمهای طاغوتی ارتششان برای این است که مردم را اول سرکوب کنند. ارتش ایران هیچ وقت برای این نبوده است که بروند دشمنان را سرکوب کنند. این ارتشها برای سرکوب کردن شماهاست. شما هم شاید بسیاریتان یادتان باشد که متفقین وقتی که آمدند در سرحدات، زمان رضا خان، شاید …
امامت جماعت و جمعهٔ فرماندهان ارتش در صدر اسلام و تفاوت آن با ارتش رژیمهای دیگر
الآن ما باید هر کدام وظایف خودمان را انجام بدهیم. من که یک نفر طلبه هستم، وظیفه طلبگی خودم را، و شماها که در ارتش هستید وظیفه ارتشی خودتان را. من برای شما عرض بکنم، ارتشهای صدر اسلام وضعش این بود، رئیس ارتش امام جماعت بود. یعنی انتخاب که میشد این رئیس ارتش که برود کجا، امام جمعه هم همان انتخاب میشد. مالک اشتر را وقتی میفرستادندش کجا، همان مالک اشتر رئیس ارتش بوده، و استاندار فلان جا هم بوده و امام جماعت و امام جمعه هم بود. برای اینکه وضع ارتش در اسلام با وضع ارتش در سایر رژیمها فرق داشته است. شما ببینید الآن که ما اینجا با هم نشستیم و یک محیط محبت است، این بهتر است یا یک محیط رعب که وقتی یکی از شما وارد میشود ما بترسیم؟ در روح خود شما این محیطی که محیط دوستی و محبت است در روح شما آرامش بیشتر ایجاد میکند، یا اینکه وقتی وارد بشوید و مردم از شما …
بیخوفی مردم از ارتش و برادری آنان در صدر اسلام
… محبت مردم را جلب کنید. این، هم رضای خدا در آن هست، هم راحتی خودتان در آن هست، و هم برای کشورتان مفید است. اگر بنا باشد که ارتش جوری باشد که مردم از آن بترسند و پشت به آن بکنند، این برای ارتش، خودش بد است. ارتش باید خدمت به ملت بکند؛ باید خدمت به کشور بکند؛ همان طوری که در صدر اسلام بوده است که ارتشِ اسلام مردم از آنها خوفی نداشتند. مردم با هم رفیق و برادر بودند.