مأموریت تهاجم، غصب و ضربه زدن به کشورها برای منافع
… خودمان -که شماها جوانان و نونهالان و گلهای تازهروییدهی آن هستید- و ارتشهای استکباری؛ یک تفاوت ماهوی وجود دارد، یک تفاوت ذاتی و عمیق وجود دارد. ارتش جمهوری اسلامی ایران همان طور که تعریف کردیم، خود را حافظ امنیّت کشورش میداند؛ مسئولیت عمدهاش این است. مأموریّت ارتشهای قدرتهای استکباری در درجهی اوّل عبارت است از تهاجم، غصب، و ایراد ضربه به کشورهایی که میتوان به آنها به دلایلی و برای منافعی ضربه وارد کرد؛ این تفاوتش است.
تکیه بر نظامهای استکباری بیدین و بیاخلاق، ریشهٔ جنایات
خب، تکیهی این ارتشها [کجا است]؟ امکانات خود این ارتشها از کجا تهیّه میشود؟ تکیهی این ارتشها به دولتهای مستکبر است؛ یعنی مشکل کار از ناحیهی خود ارتش نیست، از ناحیهی تکیهگاه ارتش است، یعنی نظامهای استکباری. ببینید! راز اینکه من و شما اصرار داریم، تکیه میکنیم، تکرار میکنیم که ما به قرآن متّکی هستیم، ما نظام اسلامی میخواهیم، این است. بشریّت وقتی افتاد دست نظامهای بدون اخلاق، بدون دین، بدون جهتگیری درست، این میشود نتیجهاش، ارتشش میشود این. پشتوانهی این ارتشهایی که این همه جنایت کردند، قدرتهای سیاسیای بودند که بر این کشورها حاکم بودند؛ آنها این ارتشها را پشتیبانی کردند، این ارتشها هم به نوبهی خود، آن نظامها را نگه داشتند، حفظ کردند، این طبیعت کار است. البتّه در این طرف هم -در طرف نظام اسلامی- …
تشکیل غالب آنها به نام منافع ملی و خدمت به جاهطلبیهای سیاسی
… برای منافع ملی. اما آیا راست میگویند؟ همه جای دنیا تقریباً همین جور است. البته من ادعا نمیکنم تحقیقاً اینطور است - چون اطلاع کاملی نداریم؛ ممکن است در گوشه و کنار، این حرف مورد نقض هم داشته باشد - اما آنچه که ما دیدیدم و شناختیم، غالباً در دنیا همین جور است؛ ارتشها به اسم منافع ملی تشکیل میشوند، اما در خدمت منافع ملی نیستند؛ در خدمت جاهطلبیهای سیاسیاند. در طول تاریخ هم همین جور بوده. از اینجا بلند شوند، بیش از یک میلیون سرباز را بردارند ببرند طرف یونان - اینها افتخارات تاریخىِ طاغوت ماست؛ خشایار شاه - برای اینکه بتوانند یونان را بگیرند؛ بعد هم شکستخورده و کشتیشکسته و نابودشده برگردند به کشور. اینها برای …
ردّ پای جنایات در سراسر دنیا در صد سال اخیر
ما هرگز در دورهی جمهوری اسلامی هیچ جنگی را شروع نکردیم؛ دفاع، در جای خود محکم و قدرتمندانه؛ امّا حمله و تجاوز، ابداً! در فلسفه و منطق ارتش جمهوری اسلامی ایران و نیروهای مسلّحِ نظام جمهوری اسلامی ایران تجاوز وجود ندارد. امّا شما به ارتشهای کشورهای استکباری در همین صد سال اخیر نگاه کنید -که حالا این صد سال اخیر که میگویم، خود این حقیر بخش مهمّی از این صد سال را اطّلاع دارم، از نزدیک شاهد بودیم یعنی در زمان ما اتفاق افتاده- ردّ پای جنایات ارتشهای قدرتهای استکباری در این صد سال تقریباً در همه جای دنیا مشاهده میشود.
بیدینی و بیاخلاقی، طبیعت ارتشهای استکباری
… بمب اوّل کافی بود، این بمب دوّم را چرا انداختید در ناکازاکی؟ جواب این است: بمب اوّل با اورانیوم ساخته شده بود، بمب دوّم با پلوتونیوم ساخته شده بود، میخواستیم امتحان کنیم! ببینید، برای آزمایش بمب، جان ۱۵۰ هزار نفر در وهلهی اوّل نابود میشود، از بین میرود؛ طبیعت ارتش استکباری، ارتش بیدین، ارتش بیخدا، ارتش فاقد اخلاق این است؛ تفاوت ارتشها اینها است. البتّه اینها مثالهای محدودی است که من میزنم؛ اگر کسی بخواهد راجع به جنایات ارتشهای قدرتهای استکباری حرف بزند و از این صد سالی که من گفتم فراتر برود -در ظرف دویست سیصد سال- چندین کتاب میشود نوشت و باید نوشت.
حضور در جاهای بیهدف انسانی و غیبت در جای دفاع از حق
… که باید از حق دفاع کنند، از آنها کمترین نشانهاى نیست. در بوسنى و هرزگوین[5] که الان سرِ زمستان سیاه آن منطقه، هزارها انسان جانشان در خطر است، هیچ نشان پایى و اثر وجودى از ارتشهاى اروپایى و آمریکا و غیره نیست، امّا در مثل سومالى چرا، در مثل ویتنام چرا؛ در آنجایى که از هدفهاى انسانى خبرى نیست حضور دارند، و آنجایى که از هدفهاى انسانى خبرى هست حضور ندارند؛ این وضع ارتشهاى دنیا است.