وقتى شنیدم چنین مجموعهاى و نشستى بنا است باشد، آن چیزى که براى بنده در درجهى اوّل مطرح شد، خرسندى بود از اینکه بالاخره ما در عالم پزشکى ــ که یک ساحهى[2] عظیم و عرصهى عظیمى است و با بخش مهمّى از زندگى افراد جامعه، ارتباط نزدیک و ضرورى پیدا میکند ــ بنا است به قضیّهى اخلاق برسیم. این، آن چیزى است که در درجهى اوّل، بنده را خوشحال میکند؛ نفْس پرداختن به اخلاق.
لزوم تحقق عملی آن در جامعهٔ پزشکی ایران پس از بررسی نظری
نکتهى دیگر این است که حالا انشاءالله این اجتماع شما و این سمینار شما ــ مثلاً سمینارى است ــ که بررسى شد و کار شد و مانند اینها، حالا برویم سراغ تحقّق دادن اینها در جامعهى پزشکى ایران. یعنى امروز آن روزگارى نیست که ما یک چیزى را در مقام نظر بدانیم و در عمل از آن بیگانه بمانیم؛ دیگر یک چنین چیزى معنى ندارد. اگر چنانچه ما در نظر، به یک چیزى رسیدیم و فهمیدیم، بایستى بلافاصله برویم سراغ عمل؛ عمل هم در زمینهى اخلاقیّات، با توصیه نیست. درست است که انبیا مبشّرین و منذرینند، یعنى مهمترین کار انبیا این است که بشارت بدهند و انذار کنند امّا بشارت و انذار فقط به زبان نیست؛ بشارت و انذار، با مجموعهى دین است؛ با مجموعهى تلاش پیغمبر است که در آن، هم …
دشواری اجرا و لزوم برنامهریزی وزارت، مجلس، نظام پزشکی و استادان
خب، حالا میخواهیم در این فضاى تحجّریافتهى شکلگرفتهى به آن صورت، اخلاق پزشکى اسلامى و الهى را اجرا کنیم؛ این کار خیلى دشوارى است. در وزارت بایستى براى این برنامهریزى کرد؛ در مجلس باید برنامهریزى کرد؛ در نظامپزشکى باید برنامهریزى کرد؛ در برخورد معلّمان و اساتیدى که در محیطهاى آموزشى پزشک تربیت میکنند، بایستى این مورد توجّه قرار بگیرد و پیاده بشود؛ در اجتماعات و باشگاههایى که جمع میکند عناصر را با همدیگر ــ که این جزو جاهاى مهم است؛ «وَتَواصَوابِالحَقِّ وَتَواصَوابِالصَّبر»[8] چیز خیلى مهمّى است ــ و در آنجایى که چشممان به چشم همدیگر مىافتد، یکدیگر را توصیه کنیم به چیزهاى خوب. پس این در اینجا بایستى …
رعایت اخلاق در دو مرحلهٔ آموختن و بهکار بستن آموختهها
این زمینههایى که آقا در محتواى این اجلاس ذکر کردند،[9] زمینههاى مهمّى است. البتّه بنده، از دور به قضیّه نگاه میکنم و مثل شما نزدیک و مباشر نیستم تا بتوانم همهى صحنه را ببینم. من از دور به نظرم میرسد که یک پزشک، در دو ناحیه بایستى به مسئلهى اخلاق خیلى اهمّیّت بدهد: یکى در ناحیهى گرفتن و دیگرى در ناحیهى باز پس دادن. آنجایى که مىآموزد، یک اخلاق اسلامى در اینجا داریم؛ یعنى یک زمینه و صحنهى اخلاق اسلامى در آموزش است؛ چگونگى آموزش، محتواى آموزش، از که آموختن، براى چه آموختن؛ اینها همه در مرحلهى آموزش است. رَحِمَ اللهُ اِمرَاً عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَاَتقَنَه؛[10] این در …
لزوم پیگیری اخلاق پزشکی در جمهوری اسلامی و تقدیر از کنگره
آقایان! خیلى خوش آمدید و خیلى متشکّریم از اینکه همّت کردید و این کار شایسته را که حقیقتاً تعقیب اینجور کارها در جمهورى اسلامى لازم بود، متقبّل شدید و انشاءالله بخوبى هم انجام خواهید داد.
لزوم جدی گرفتن گام تدوین اخلاق پزشکی
… خود این حاکى از این معنا است. نهاینکه آنچه در باب اخلاق نوشته شده، لزوماً اخلاق دینى است لکن احتمالاً در این بین، چیزهایی در این زمینه وجود خواهد داشت و متفکّرینى هستند که توجّه به این کردهاند که دین و اخلاق دینى، روح دانش است؛ از جمله روح دانش پزشکى. خب، بنابراین این قدم خوبى است؛ این را باید جدّى گرفت.
قدم مبارک فراهم کردن مقدمات آن در جمهوری اسلامی
… این فضا یک جورى زندگى خواهد کرد؛ نسبت اینها را باید اینجور دانست و لذاست که اینها میتوانند کاملاً بر هم منطبق بشوند؛ یعنى یک نفر، یک متدیّن کاملى و یک دانشمند کاملى [باشد] و دین او مؤثّر در علم او باشد و علم او متأثّر از دین او باشد؛ این، آن شکل درست است. حالا شما دارید این را در عالم ترتیب مقدّمات فراهم میکنید؛ لذاست که این قدم مبارکى است و بنده بسیار از این خرسندم که در جمهورى اسلامى، در اینباره دارد فکر میشود.