شما معلمها و همه اساتید توجه کنید به این معنا که غرب به ما چیزی نمیدهد که مفید باشد. دارد چیز مفید، اما به ما نمیدهد، صادر نمیکند. آنی که- به ما صادر- برای ما صادر میکند آن چیزهایی است که مملکتهای ما را به تباهی میکشد. آزادی صادر میکند، اما آزادی برای اینکه هر که هر فحشایی را میخواهد بکند آزاد است! مع الاسف اینهایی هم که در ایران هستند و آزادی طلب هستند باز وقتی که میبینید یک چیزی که برای مملکت ما تباهی داشته است و جلویش را گرفتند آنها فریادشان درآمده است که اختناق است! اختناق این است که قلمهایی که بخواهند به نفع یک کشوری، به نفع کشور شما، به نفع اسلام شما، به نفع ملت شما، به کار برود جلویش را بگیرد. اگر چنانچه یک چیزی که بر ضرر جامعه ما هست، بر ضرر نهضت ما هست، بر ضرر کشور ما هست، توطئه در کار باشد، جلویش را بگیرند، این اسمش اختناق نیست. این اسمش جلوگیری از فساد است. این دو تا را باید این دو مرز را از هم جدا کرد. جلوگیری از فساد، آزاد قرار ندادن جوانها را در اینکه در این مراکز فحشا وارد بشوند، هروئینی بشوند، تریاکی بشوند، به فحشا وارد بشوند، قمار باز بشوند، و امثال ذلک، جلوگیری از اینها؛ اسمش جلوگیری از آزادی نیست و اسمش اختناق نیست. اسمش عمل کردن به نفع خود جوانهاست. در طول این مدتی که این سلسله خبیث در ایران حکومت کردند، یک چیزها آزاد بود؛ هر که هر کاری دلش بخواهد بکند، دخالت در امور مملکتی و دخالت در سرنوشت خود کشور نباشد، هر کاری میخواهند بکنند. دامن هم به آن میزدند! مراکز فحشا در شهرهای بزرگ، و خصوصاً در تهران از همه جا بیشتر- از مراکز صلاح بسیار بیشتر- بود. میگفتند که مشروب فروشی بیشتر از کتابفروشی است! مراکز قمار، مراکزی که مهیا میکردند برای اینکه بچهها را به فحشا بکشند، دخترها و پسرها را به فحشا بکشند، اینها آزاد. دامن هم به آن میزدند؛ وسائل هم برایش فراهم میکردند؛ تبلیغات هم از همه طرف میکردند. از تلویزیون تبلیغ میکردند. از رادیو تبلیغ میکردند. از مجلات از روزنامهها تبلیغ میکردند. گفتههایشان این طور بود؛ نطقهایشان این طور بود. این تبلیغات آزاد بود، و جوانهای ما را فاسد کرد، لکن یک قلم که بتواند یک کلمه راجع به گرفتاریهای ملت بنویسد آزاد نبود. یک زبان که بتواند یک کلمه راجع به مقدرات مملکتش صحبت بکند آزاد نبود. اگر یک کلمه بر خلاف آن چیزی که آنها دلشان میخواست از کسی صادر میشد، سرنوشتش به دست ساواک بود و به آن بساط.اختناق
نامهای دیگر: اختناق سیاسی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
فضای سرکوب و سلب آزادی بیان و عمل به دست حکومتهای مستبد.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:نامه [ به آقای میلانی؛ درخواست امضای اعلامیه]— ۱۳۴۱/۰۱/۰۱
سیر زمانی
از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۰۱۳۴۱۱۳۶۰
فقط سال ۱۳۴۱همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۴ پاراگراف)
جایز نبودن سکوت در اختناق شدید کشور و اضمحلالآور بودن آن
سلامت و عظمت وجود مبارک را از خداوند تعالی خواستار است. در این موقع که اختناق در اطراف مملکت فوقالعاده شده است سکوت را اینجانب جایز نمیدانم قبلًا به اشاره شرحی عرض شد پس از آن از تهران و اینجا صلاحاندیشیهای زیادی شد به حدی که ثانیاً پیامی عرض کردم لکن هر چه فکر میکنم نمیتوانم مصالح اسلام و مسلمین را فدای اغراض موهومه نمایم و ناچارم این اعلامیه را منتشر کنم اول اعلامیهای با لحن شدیدتر نوشتم که خودم نشر دهم پس از آن دیدم اصلح آن است که قدری ملایمتر باشد که همه امضا کنند اینجا جناب آقای نجفی امضا میکنند و گمان میکنم اگر حضرتعالی و جناب آقای قمی هم امضا فرمایید جناب آقای شریعتمداری هم امضا کنند در هر صورت وقت میگذرد و سکوت موجب اضمحلال است اگر صلاح ندانستید امضا بفرمایید بیدرنگ ورقه را ارجاع فرمایید که به امضای خودم به تنهایی نشر شود البته وقت بسیار تنگ است و مجال فکر یک شب هم نیست فرستاده باید حتماً همان روز مراجعت کنند. والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته.اختناق مطبوعات و حبس و شکنجه برای نشر ورقهٔ نصیحت
… تشخیص داده که مصالح و مفاسد را به دولتها و به جامعه مسلمین گوشزد کند؛ و از نصیحت مشفقانه به زمامداران و اولیای امور خودداری نکند؛ و آنچه را برای این ملت بدبخت ضعیف گرسنه بناست پیشامد کند، و آثار و نشانه آن یکی بعد از دیگری نمایان میشود، به جامعه بشر برساند. با این اختناق جانفرسای مطبوعات و سختگیری دستگاه انتظامی، که حتی برای طبع یک ورقه مشتمل بر نصیحت و راهنمایی یا پخش آن اشخاصی به حبس کشیده و مورد اهانت و شکنجه واقع میشوند، روحانیت ملاحظه میکند که دولت مذهب رسمی کشور را ملعبه خود قرار داده، و در کنفرانسها اجازه میدهد که گفته شود قدمهایی برای تساوی حقوق زن و مرد برداشته شده. در صورتی که هر کس به تساوی حقوق زن در ارث و طلاق و مثل اینها، که جزء احکام ضروری اسلام است، معتقد باشد و لغو نماید، اسلام تکلیفش را تعیین کرده استسانسور مطبوعات با ادعای آزادی و ممنوعیت ملاقات با علمای شیراز
... این قانونی که میخواهند در مملکت شیوع بدهند، در حزب آقای عَلم طرح شده، و آقای عَلم بدانند که مردم از پای نمینشینند تا لایحه لغو شود؛ و پس از تشکیل مجلس نیز ساکت نخواهند نشست. مطبوعات را سانسور نمودهاند و میگویند آزادی هست. ملاقات با علمای شیراز را ممنوع نمودهاند. من از آیت الله محلاتی شیرازی[2] احوالپرسی نمودهام، به او نرسیده است. جریان کار ما را دولتهای خارج، حتی امریکا هم سابقه دارد. ما به گوش دنیا میرسانیم. دولت، خوب است وظیفه خود را بداند؛ ما را زیر دست یک مشت کلیمی که خود را به صورت بهایی درآوردهاند پایمال ننماید. ما به همان نحو که در روزنامهها تصویب لایحه را نوشتند، میخواهیم …نشر نصایح به اندازهٔ مقدور با وجود اختناق مطبوعات
… بر این مملکت و استقلال و اقتصاد و تمام حیثیات آن میترسند؛ و وظیفه خطیر خود را در این شرایط، که همه ملت میدانند و میبینند، ادا میکنند و با صراحت میگویند تصویبنامه اخیر دولت راجع به شرکت نسوان در انتخابات از نظر شرع بیاعتبار و از نظر قانون اساسی لغو است. و با اختناق مطبوعات و فشارهای قوای انتظامی و جلوگیری از طبع و نشر امثال این نصایح و حقایق، اقدام به نشر آن به مقدار مقدور میکنند تا دولتها نگویند ما تصویبنامه صادر کردیم و علما مخالفت نکردند. و به خواست خداوند متعال در موقع خود اقدام برای جلوگیری میکنند