رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

توقف جنگ با توافق یا قطعنامه، به‌ویژه در جنگ تحمیلی و منازعهٔ اعراب و رژیم صهیونیستی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام به سران دولتهای اسلامی و ملل مسلمان (جنگ سوم اعراب و اسرائیل)— ۱۳۵۲/۰۷/۱۶

سیر زمانی

از ۱۳۵۲ تا ۱۳۶۶
۱۳۵۲۱۳۶۶

فقط سال ۱۳۶۱همهٔ سال‌ها

زخمی و شهید شدن روزانهٔ مردم آبادان با وجود ادعای آتش‌بس یک‌طرفهٔ عراق

… و ببینند که ما حمله کردیم به عراق یا او حمله کرده به ما. خرابیهایی که آنها وارد کرده‌اند، ببینند و بروند در شهرهای آنها هم ببینند، خرابی از ایران چه شده. ممکن است یکدفعه اشتباهی واقع شده باشد و بخواهند یک جای دیگری را بزنند، اشتباهاً یک جایی را هم زده باشند. اما هر روز، الآن که اینها می‌گویند که ما یک طرفه آتش بس دادیم، هر روز از آبادانِ تنها بیست نفر، سی نفر زخمی و چند نفر شهید می‌شوند. این قضیه آتش‌بسِ اینهاست؛ مثل آتش بس بگین که آتش بس می‌کند و دنبالش آن طور جنایات می‌کند.

آتش‌بس صدامی و اسرائیلی به معنای واگذاری دستاورد تجاوز

… را بفهمیم کی است. آن وقت هم صلح همین طوری نباید بشود. مجرم باید معلوم شود کی است. اسرائیل بیاید هر چه جرم دارد بکند، بعد بگوید که خوب، ما دیگر کاری نداریم، شما بروید سراغ کارتان، اینجا هم که ما گرفتیم مال خودمان! معنای آتش بس این است؟ همان آتش بس صدامی است. این آتش بسی است که اسرائیل هم دارد مطرح می‌کند؛ یعنی، همه چیزمان را دادیم، حالا بس؛ بسم الله، تشریف بیاورید حالا دیگر با هم چون، صورت هم را ببوسیم و اینهایی را هم که بردید؛ مال شما باشد! آتش بسی هم که اینها الآن دارند اظهار می‌کنند، همان وقت هم که آتش بس کنند، سه ساعت بعدش آبادان را تیرباران می‌کنند و آدم می‌کشند در صورتی که آبادان جنگجو نیست، آبادان یک جمعیتی دارند مشغول کسب خودشان هستند. اینها می‌گویند که اینها کردند و ما کردیم کی؟ کدام وقت …