رفتن به محتوای اصلی

ابوالحسن شمس‌آبادیشخص

نام‌های دیگر: سید ابوالحسن شمس‌آبادی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

روحانی اصفهانی که در دههٔ ۱۳۵۰ به قتل رسید.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع ایرانیان مقیم خارج درباره حفظ وحدت و اجتناب از اختلاف— ۱۳۵۷/۰۸/۰۹

سیر زمانی

از ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۸
۱۳۵۷۱۳۵۸

فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سال‌ها

قضیهٔ قتل او جزء نقشه‌های تفرقه‌افکنی

… باید قدرتها با هم جمع بشود و این مقدرات مملکت را درست بکنند و اسلامی کنند حکومت را، سر یک شخصی[13] دعوا می‌کنند آیا این مسلمان است یا نه! مسلمان است به من چه؛ مسلمان نیست به تو چه! چرا همه قدرتها را به باد فنا می‌دهید برای اینکه زید مسلمان است یا غیر مسلمان؟ قضیه مرحوم شمس‌آبادی[14] شما خیال کردید که یک چیز عادی بود. این هم جزء همانها بود که با طریقهای مختلف اینها می‌آمدند و درست می‌کردند. یک وقت «شهید[15]) 451 (» را پیش می‌آوردند، دِ از این ور، دِ از آن ور! یک ماه محرم و صفر و بیشتر، منبرها همه خرج این می‌شد که شهید جاوید چه! از این طرف یک دسته‌ای تایید؛ از آن طرف یک دسته‌ای تکذیب. یک خورده که این سست می‌شد، یک چیز دیگر درست می‌کردند. مرحوم …

احتمال دست داشتن خود رژیم در قتل او برای آشوب

… کردیم! تمام ماه رمضان [را] در تمام ایران سر یک کتابی، که مسئله‌ای فرعی بود و هیچ اصلًا چیزی نبود، ضایع می‌کردند وقت ما را. و ما را منحرف می‌کردند از اینکه- آن وقت البته قدرت او[5] بود- که نسبت به آنها یک کلمه‌ای بگوییم. همه نسبت به خودمان صحبت می‌کردیم! یک قدری که این سست می‌شد- حالا می‌دیدند که یکوقت اجتماع دیگری است- می‌آمدند مسئله «شمس‌آبادی»[6] را پیش می‌آوردند؛ مرحوم شمس‌آبادی را. من احتمال می‌دهم- بعضیهای دیگر هم احتمال می‌دهند- که اصل کشتار از خودشان بود. برای اینکه آشوب درست کنند. یک مدت زیادی هم آقایان اهل منبر و پایین و بالا و اینها وقتشان صرف این می‌شد و از آن مطلب‌ اساسی که داشتند اینها، ذهنشان منصرف می‌شد. بعد می‌دیدند خوب، این هم یک چیز کمی است تمام می‌شود! تمام شد دیگر- عرض می‌کنم که- وقت این است که باز یک ماه رمضانی باشد، یک …

پیش کشیدن ماجرای او و احتمال قتلش به دست خود رژیم

… بکنید؟ برای چی؟ نزدیک محرّم می‌شد، می‌دیدند که اگر این قوه‌ها با هم باشد و یک وقت نکند که توجه بکنند به گرفتاریهای خودشان، توجه بکنند به آنکه گرفتارشان کرده، «شهید جاوید» را پیش می‌آوردند ما هم غفلت از مسائل روز و از مسائل سیاسی، همه به جان هم می‌افتادیم. همین قم تمام وقتش را صرف کرد سر «شهید جاوید» تا تمام شد بعد که‌ تمام شد، حالا یک وقت دیگر نزدیک دارد می‌شود، آقای شمس‌آبادی[10] را پیش کشیدند! شاید هم خودشان کشتند تا پیش بیاورند. بعد این هم یک خرده‌ای کم شد، شریعتی[11] را پیش کشیدند، هِی دامن‌بزن! از این ور تکفیر؛ از آن ور تمجید. هر دو طایفه غافل از اینکه کی دارد کلاه سرشان می‌گذارد! هر دو طایفه غافل. هر دو برای خدا، یعنی محرابی و منبری، و عرض می‌کنم، چیزی که اشکال می‌کرد می‌گفت که …