مقصر دانستن کشف کودتا در سقوط خرمشهر از نگاه او
(منظور ایشان مسئلهی کشف کودتا و گرفتن عناصر کودتاچی است که از نظر ایشان، مسئول سقوط خرمشهر یا پیشروی دشمن در ۸۰ کیلومتر در خاک ما آن مسئله است.)نامهای دیگر: بنیصدر
نخستین رئیسجمهور ایران پس از انقلاب که در سال ۱۳۶۰ برکنار شد.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:نامه به فرمانده لشکر ۹۲ زرهی اهواز برای عملیات آزادسازی سوسنگرد— ۱۳۵۹/۰۸/۲۶
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
(منظور ایشان مسئلهی کشف کودتا و گرفتن عناصر کودتاچی است که از نظر ایشان، مسئول سقوط خرمشهر یا پیشروی دشمن در ۸۰ کیلومتر در خاک ما آن مسئله است.)… مورخ ۵۹/۱۲/۲۵ امام هم عیناً همینطور، یعنی قبلاً امام فرمانی داده بودند که طبق آن شورای انقلاب موظف و متعهد کلیهی امور مربوط به جنگ بود بعد در فرمان ۲۵ اسفند، این وظایف را امام از شورای عالی دفاع گرفتند و شورای عالی دفاع را طبق قانون اساسی معمول داشتند. ایشان یک دروغ صریح و آشکاری را در اعلامیه میگنجاند و به آن استناد میکند و مقصودش این است که آقای رجایی همان وقت یک اظهاری در زمینهی مسائل بینالمللی کرده بودند که ایشان میگفت این به جنگ مربوط است و شما چرا در زمینه سیاست خارجی که به جنگ حالا با یک یا دو واسطه ارتباط پیدا میکند، این اظهار را کردهاید؟ این اعلامیهی ایشان و نحوهی بهرهبرداری ایشان از قانون اساسی است.شنیدم تیمسار ظهیرنژاد به شما تلفن کردهاند که تیپ ۲ فردا وارد عمل نشود مگر بنا به امر. و منظورشان امر آقای رئیسجمهور است. من این عدول از تصمیم عصر را قابل توجیه نمیدانم. این بهمعنای تعطیل یا به ناکامی کشاندن عملیات فردا است. استعداد دشمن چنان است که آن دو گروهان پیاده یارای کار درستی در برابر آن ندارند و اگر تیپ وارد عمل نشود در حقیقت تک انجام نگرفته است. صبح اگر برای تصمیم نهائی بخواهیم منتظر آمدن تیمسار ظهیرنژاد بمانیم وقت …ما باید هوشیار باشیم، ما باید فریب نخوریم، ما باید تحت تأثیر تبلیغات دشمن قرار نگیریم، ما باید ایمانمان به نظام اسلامى را از دست ندهیم که وقتى دشمن میخواهد ضربه وارد کند، اوّل پایههاى ایمان مردم را متزلزل میکند تا ضربه را خوب بتواند وارد کند. یادتان هست آن وقت، مدّتى به وسیلهى همین لیبرالها و آن روسیاه فرارى[2] و منافقین پَست، تبلیغات کردند. در همین تهران، سر چهارراهها، یادتان هست تبلیغات میکردند؛ تبلیغات ضدّ نظام، تبلیغات ضدّ امام، تبلیغات ضدّ این ملّت، ضدّ سیاستهایى که جمهورى اسلامى داشت، براى اینکه ایمان مردم را متزلزل کنند تا بتوانند در وقت خودش ضربه را وارد کنند. همیشه از این کارها میکنند. [مراقب باشید] ایمان شما را متزلزل نکنند.… آنوقتى که لازم نبود، اگر صد نفر هم حرف میزدند [حرفى نمیزد]؛ دیدید دیگر در وصیّتنامهی ایشان، ایشان در آخر وصیّتنامه چند جمله اضافه کردند که من در مجلس خبرگان خواندم؛ یکى از آنها این است که حرفهایى به من نسبت میدهند که خلاف واقع است؛[3] از این قبیل بود. من رفتم خدمت ایشان در زمان بنیصدر، ایشان گفتند: این حرفهایى که این به من نسبت میدهد، از قول من میگوید، همهاش خلاف واقع است. چون او در سخنرانیهایش گاهى میگفت که امام اینجور گفته، [نظر] امام اینجور است؛ چیزهایى را بهعنوان نظر امام ذکر میکرد. خب، این خصوصیّتى ممتاز بود که حرفى که زده میشد او را برنمیآشفت و فوراً تحریک نمیکرد که حالا جواب بدهد و آنچه را به نظرش درست است بگوید؛ عجلهاى نداشت. این متانت، این بردبارى، این حلم، این تسلّط بر نفْس، این سعهی صدر، در هر کسى باشد، او یک انسان بزرگى است. …… و مظلوم مُرد، به خاطر اینکه در دوران زندگیاش کسی به عمق و والاییِ شخصیّتِ این شخصیّت جلیلالقدر پی نبرد؛ یعنی عامّهی مردم پی نبردند و در مظلومیّت بهشتی همین بس که عِدل[1] بنیصدر قرار گرفته بود؛ گفته میشد بهشتی، بنیصدر؛ خود این واقعاً مظلومیّت بزرگی است؛ در حالی که از لحاظ صلاحیّتهای گوناگون علمی، اخلاقی، سیاسی، فکری، عقلانی، این دو نفر با یکدیگر قابل مقایسه نبودند و شهید بهشتی واقعاً یک انسان برجستهای بود در همهی این امور.یکی از مخالفان طرح به عنوان دفاع از آقای بنیصدر اظهار کردند که مخالفان وی برکناری او از فرماندهی کل قوا را مورد بهرهبرداری قرار داده و جو را متشنج کردهاند و مجال سخن برای او نگذاشتهاند.کی مانده است که برای شما بفرستم؟ مرا در هیچ زمینهای یاری نکردید، در همه حال و در هر کاری تا وقتی پای حیات و موجودیت خودمان در میان بود، مرا تنها گذاشتید...» و تا آخر.